امروز داشتم به این فکر میکردم که
گاهی بلد بودن قشنگترین حسیه که از یکی میتونی بگیری،آدمایی که بلدنت،که تشخیص میدن کی باید بهت فضا بدن تا تو خودت باشی و کی از اون تنهایی و گوشهگیری بکشنت بیرون...
باید خریدارم شوی تا من خریدارت شوم
وزجان و دل یارم شوی تا عاشق زارت شوم
من نیستم چون دیگران بازیچه بازیگران
اول به دام آرم ترا و آنگه گرفتارت شوم...
#رهی_معیری
اهل ایمان همه در خوف دم خاتمتند
خوفم از رفتن توست ای شه ایمان تو مرو
تو مرو گر بروی جان مرا با خود بر
ور مرا مینبری با خود از این خوان تو مرو...
#مولانا
مادران شمالی - سران قوای خانواده
ارتفاعات تنکابن - مازندران
افراد در عکس آخرین نسل از مردمان روستا هستند. فرزندان برای کار به شهر های بزرگتر رفتند و ما در ایران شاهد پر پر شدن روستاهای مان هستیم.
دوام هرچه به عالم،نجیب خندهی تو
دلیل کفر دمادم،نجیب خندهی تو
حرام خواهش حوآ،هبوط هرزه ی من
فریب فاتح آدم،نجیب خندهی تو
کشانده دست غریبی به کوچه پای مرا
و بد کشانده به خاکم،نجیب خندهی تو
بعضی آهنگها اینجورین که انگار شما توی یه روز خیلی سخت و شلوغ وسط یه چهارراه شلوغتر بین موتور و ماشینهای پر صدا دارید رد میشید،یهو همهی جهان ساکت میشه،نسیم خنک میاد،خیابون تمیز و خلوت میشه،بهترین لباسهاتون انگار تنتونه و دارید قدم میزنید و اون آهنگ پخش میشه...
امروز که داشتم برمیگشتم خونه یه جا خوندم آدم چارهی آدم است.از آدم ها به آدم ها پناه میبریم،از دستی که طردمون کرده دور میشیم و دستی که سمتمون دراز شده رومیگیریم،هرچقدر بی اعتماد بشیم باز یه جا به آغوشی پناه میبریم.
و ما چاره ی همیم...