Cretan refugee in Athens, giornalista Greco, je suis étudiant de la culture européenne, researching sports culture, estudiós de la cultura gastronòmica minoica
Αλλά η φωνή που βγήκε ήταν άλλη. Σαν δανεική. Σαν να τ��ς την ψιθύρισε κάποιος άλλος. Ισως το ίδιο το τρανζιστοράκι, που στο μεταξύ είχε σωπάσει:
«…Gece gündüz ağlıyorum,
Yollarını gözlüyorum»…
#3 #tbc #σπέις
Ενα μικρό τρανζίστορ, απομεινάρι μιας δεκαετίας που κανείς δεν θυμάται πια, έσπαγε σαν ψίθυρος από τον άλλο κόσμο την παγερή ησυχία του υπόγειου, παλιού βιβλιοπωλείου:
«Seviyorum, seviyorum,
Seni çok, çok seviyorum…»
Λόγια ξένα. Μαγικά.
#3 #tbc#σπέις
Σαν να περίμενε εκείνη την απάντηση από χρόνια.
Η γιατρέσα πάγωσε. Τα 17 σκαλοπάτια, σκέφτηκε ξαφνικά, ήταν 18 όταν κατέβαινε. Μετά ξαναμέτρησε. Δεκαεπτά.
Ανατρίχιασε. Ανοιξε τα χείλη. Ήθελε να πει «εδώ, πελάτισσα» ή «γιατρός είμαι, από πάνω».
Κυριακή πρωί. Ο καιρός ακόμη δεν έχει ζεστάνει. Κάτι σαν 80-20! 80% καλοκαι��άκι και 20% άνοιξη. Μια μεθοριακή ζώνη, όπου καμία εποχή δεν νιώθει σίγουρη για τον εαυτό της.
Στο προαύλιο του ιερού ναού Αγίου Νικολάου, πέντε στενά μακριά από το ΑΤ, επικρατεί αναστάτωση.
#tbc #σπέις
πιο απαλλαγμένα απ’ τη σκιά που έχει απλωθεί πάνω απ’ τους μεγάλους. Μόνο το Γιωργάκη χαλάει συνεχώς τη γαλήνη του παιχνιδιού. Δεν έχει κερδίσει ούτε μία φορά. Κι έπειτα από κάθε ήττα, σκύβει και ψιθυρίζει απειλητικά. Κανείς δεν μπορεί να ακούσει τι λέει. Μα όλα τα παιδάκια...
Το ρολόι «γράφει» 12:30. Καλό μεσημεράκι. Η ώρα του break.
Στο απέναντι BAR ο Αποστόλης ο σεκιουριτάς, μασουλάει ήδη τη μπουγάτσα του. Ο Αντώνης τον πλησιάζει, τον χαιρετάει βιαστικά, και μπαίνει μέσα. Είναι «φως φανάρι» ότι δεν θέλει πολλά πολλά μαζί του!
#tbc#σπέις
Προσπαθεί ξανά. Μάταια. Αισθάνεται τρία ζευγάρια μάτια καρφωμένα πάνω του. Σηκώνει το κεφάλι και…
Τρεις φίλοι απ’ τα παλιά «ποζάρουν» σαν μάρτυρε�� του Ιεχωβά πίσω του. Στα χέρια τους κρατούν κάτι ξεφτισμένες τσάντες πλασιέ από πασίγνωστή φίρμα με