ARM

ในสภาวะปกติ "ความยุติธรรม" ไม่ใช่เรื่องที่ต้องร้องขอ และ "สามัญสำนึก" ก็ไม่ใช่เรื่องที่ถูกทวงถาม.

[Parit Wacharasindhu (Itim) @paritw92]

[ ชัดเจนแล้ว! ป.ป.ช. ไป “ไม่สุดซอย” ในการตรวจสอบคดีซุกหุ้นของคุณศักดิ์สยาม - ป.ป.ช. ไม่เคยตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินเชิงลึก และไม่เคยไต่สวนข้อเท็จจริง ก่อนมีมติยกคำร้องแบบเงียบๆ ]
.
ในการประชุมวิปฝ่ายค้านสัปดาห์ที่ผ่านมาที่ได้มีการเชิญตัวแทน ป.ป.ช. มาชี้แจง เราได้ค้นพบข้อเท็จจริงสำคัญ ว่าในการตรวจสอบเรื่องคดีซุกหุ้นของคุณศักดิ์สยาม ป.ป.ช. ไป “ไม่สุดซอย�� ก่อนจะมีมติยกคำร้อง
.
หากอธิบายให้เห็นภาพ ก่อนจะมีมติยกคำร้อง การดำเนินการของ ป.ป.ช. ต่อกรณีดังกล่าว แยกออกเป็น 2 เส้นทางสำคัญ
- เส้นทางที่ 1 = ตรวจสอบข้อกล่าวหา ที่เกี่ยวข้องกับบัญชีทรัพย์สิน
- เส้นทางที่ 2 = ตรวจสอบข้อกล่าวหา ที่เกี่ยวข้องกับคดีอาญา (เช่น การขัดกันแห่งผลประโยชน์ / การใช้อำนาจแทรกแซงเพื่อเอื้อประโยชน์ให้ตนเอง)
.
อย่างไรก็ตาม ป.ป.ช. กลับไป “ไม่สุดซอย” ���นทั้ง 2 เส้นทาง
.
[ เส้นทางที่ 1 (บัญชีทรัพย์สิน) : ป.ป.ช. ไม่เคย “ตรวจสอบเชิงลึก” ก่อนยกคำร้อง ]
.
ใน���ส้นทางที่ 1 (บัญชีทรัพย์สิน) ทาง ป.ป.ช. มีอำนาจตรวจสอบใน 3 ระดับ ตามความเข้มข้น
- ระดับที่ 1 = ตรวจสอบปกติ (ตรวจสอบโดยทั่วไปเวลามีคนยื่นบัญชีทรัพย์สิน)
- ระดับที่ 2 = ตรวจสอบยืนยัน (ตรวจสอบเพื่อขอยืนยันข้อมูลบางประการจากเจ้าตัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง)
- ระดับที่ 3 = ตรวจสอบเชิงลึก (ตรวจสอบโดยใช้วิธีเรียกเอกสารหรือข้อมูลเชิงลึกจากหน่วยงานได้)
.
นิยามในระเบียบ ป.ป.ช. ว่าด้วยการต���วจสอบทรัพย์สินฯ 2561 (ข้อ 4) เขียนไว้ชัด ว่าให้ดำเนินการ “ตรวจสอบเชิงลึก” หากมีพฤติการณ์ที่อาจจะเข้าข่ายการ “โอน ยักย้าย แปรสภาพ หรือซุกซ่อนทรัพย์สิน”
.
พอเป็นเช่นนี้ ผมเชื่อว่าสังคมคงคาดหวังไม่ต่างจากผม ว่า ป.ป.ช. ควรจะต้องดำเนินการ “ตรวจสอบเชิงลึก” สำหรับกรณีคุณศักดิ์สยาม เนื่องจากข้อเท็จจริงและเอกสารที่ปรากฏในกระบวนการพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ (เช่น เส้นทางกา��เงิน การโอนหุ้น) ก็ชี้ชัดถึงความพยายามในการ “โอน ยักย้าย แปรสภาพ หรือซุกซ่อนทรัพย์สิน”
.
แต่สิ่งที่เ��าค้นพบในที่ประชุม คือ ทาง ป.ป.ช. “ไม่เคยดำเนินการตรวจสอบเชิงลึก” (ระดับที่ 3) เลย โดย ป.ป.ช. ตัดสินใจดำเนินการตรวจสอบแค่ในระดับ การตรวจสอบปกติ (ระดับที่ 1) และ การตรวจสอบยืนยัน (ระดับที่ 2) ก่อนจะมีมติยกคำร้องเกี่ยวกับบัญชีทรัพย์สิน ในที่ประชุมคณะกรรมการ ป.ป.ช. ในช่วง กันยายน 2568
.
[ เส้นทางที่ 2 (คดีอาญา) : ป.ป.ช. ไม่เคย “ไต่สวน” ข้อเท็จจริง ก่อนยกคำร้อง ]
.
ในเส้นทางที่ 2 (คดีอาญา) ผม���คยตั้งข้อสังเกตไปก่อนหน้านี้ ว่าผมมีข้อสันนิษฐาน ว่า ป.ป.ช. ไม่ได้มีการดำเนินการ “ไต่สวน” ข้อเท็จจริงใดๆเลยในกรณีนี้ แต่ทำแค่เพียงการ “ตรวจสอบเบื้องต้น” ก่อนยกคำร้องแบบแบบรวบรัด-เร่งรีบ โดยอาศัย พ.ร.ป. ป.ป.ช. มาตรา 49
.
เหตุผลที่ทำให้ผมตั้งคำถามเช่นนี้ เพราะผมเห็นว่าข้อมูลที่ปรากฎและคำแถลงการณ์ของ ป.ป.ช. เมื่อเดือนที่แล้ว ไม่มีการพูดถึงกระบวนการในการไต่สวนข้อเท็จจริงใดๆ
.
โดยในการประชุมวิปฝ่ายค้าน ผมได้รับคำยืนยันจาก ป.ป.ช. ว่าข้อสันนิษฐานผมเป็นจริง! ป.ป.ช. ไม่เคยดำเนินการไต่สวนใดๆ โดย ป.ป.ช. ทำแค่เพียงการตรวจสอบเบื้องต้น ก่อนจะมีมติยกคำร้องเกี่ยวกับคดีอาญา ในที่ประชุมคณะกรรมการ ป.ป.ช. ในช่วง กุมภาพันธ์ 2569 (น่าสังเกตว่าเป็นการประชุมคนละครั้งกับการประชุมทีมีมติยกคำร้องเกี่ยวกับบัญชีทรัพย์สิน)
.
.
โดยสรุป ป.ป.ช. ไป “ไม่สุดซอย” ในการตรวจสอบคดีคุณศักดิ์สยาม ก่อนจะตัดสินใจยกคำร้อง
- พอให้ตรวจบัญชีทรัพย์สิน ก็ไปถึงแค่ “การตรวจสอบยืนยัน” แต่เลือกไม่ใช้อำนาจ “ตรวจสอบเชิงลึก”
- พอให้ตรวจเรื่องคดีอาญา ก็ไปถึงแค่ “การตรวจสอบเบื้องต้น” แต่เลือกไม่ใช้อำนาจ “ไต่สวน”
.
แน่นอนว่า คณะกรรมการ ป.ป.ช. ต้องรับผิดชอบเต็มๆต่อการตัดสินใจดังกล่าว เพราะเป็นด่านสุดท้ายที่มีมติตัดสิ���ใจเช่นนี้ แต่สิ่งที่เราต้องตรวจสอบต่อเช่นกัน คือใครมีส่วนเกี่ยวข้องบ้างกับการตัดสินใจไป “ไม่สุดซอย” เช่นนี้?
.
- เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบคดีนี้ เสนอให้ “ตรวจสอบเชิงลึก” และเสนอให้ “ไต่สวน” แต่ถูก ป.ป.ช. ปฏิเสธ หรือ เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบคดีนี้ ไม่เคยมีการเสนอให้ “ตรวจสอบเชิงลึก” หรือ “ไต่สวน” ตั้งแต่ต้น?
.
/ การตัดสินใจไป “ไม่สุดซอย” ในคดีนี้ เกี่ยวข้องหรือไม่กับข้อครหาว่า ณ เวลานี้ มีคนบางกลุ่มกำลังรุกคืบในการควบคุมทิศทางของ ป.ป.ช. โดยการส่งคนไปดำรงตำแหน่งสำคัญๆในคณะอนุกรรมการต่างๆ ที่มีส่วนสำคัญในการกลั่นกรองหรือชี้นำความเห็นในคดีต่างๆ ก่อนเสนอเรื่องไปที่ คณะกรรมการ ป.ป.ช.?
.
3. กรรมการ ป.ป.ช. ทุกคน จะยังคงยืนยันใช่หรือไม่ ว่าจะไม่มีการทบทวนการตัดสินใจไป “ไม่สุดซอย” เช่นนี้? กรรมการ ป.ป.ช. ทุกคน จะยังคงยืนยันใช่หรือไม�� ว่าการไ�� “ไม่สุดซอย” เช่นนี้ เป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบแล้ว?
.
ทางผมและพรรคฝ่ายค้านได้ยกคำร้องเสร็จแล้ว โดยในสัปดาห์หน้า เราจะร่วมยื่นคำร้องต่อประธานรัฐสภา เพื่อส่งเรื่องต่อไปที่ประธานศาลฎีกาเพื่อให้ตั้งคณะไต่สวนอิสระ มาไต่สวนคณะกรรมการ ป.ป.ช. กรณีการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบในการตรวจสอบคดีซุกหุ้นของคุณศักดิ์สยาม

[จิรัฏฐ์ ทอง��ุวรรณ์ @Jirat_MP]

เละเทะกันเข้าไปอีก!
วันก่อนองคมนตรี(ทหารล้วน)มานั่งหัวโต๊ะประชุมเหนือรัฐบาล
วันนี้ กองทัพอากาศมี กอรมน. เป็นของตัวเองแล้วววว
.
สภากลาโหมพึ่งมติให้ตั้งหน่วยงาน กอรมน.ของทอ.ขึ้นใหม่ในชื่อ ศูนย์อำนวยการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางอากาศและอวกาศ. หลังทอ.พยายามขอตั้งมาหลายรอบ สุดท้ายก็ได้ซักทีในยุครัฐบาลสีน้ำเงิน
.
ทั้งๆที่รัฐไทยวันนี้ควรจะยุบหน่วยงานที่ไม่จำเป็นออกบ้าง ไม่ไช่ตั้งเพิ่ม
แต่อย่างที่เห็นว่ารัฐบาลสีน้ำเงินเอาใจกองทัพมาตลอด ซัพพอร์ตทุกเรื่อง (โดยเฉพาะเรื่องสงครามปาหี่กับกัมพูชา) วันนี้กองทัพจะเอาอะไร หนูประเคนให้หมด นี่จึงเป็นช่วงเวลาที่กองทัพกำลังได้ใจสุดๆ
.
เหตุผลหลักๆในการตั้ง กอรมน. ของทอ.นั้นไม่ต่างจาก กอรมน.ของทบ. และ ศรชล.ของทร.
นั่นก็คือการ"ขยายฐานอำนาจของอาณาจักรกองทัพไทย"ให้ขว้างขวางออกไป ทั้งในเรื���องภารกิจที่กว้างขึ้น เพิ่มบทบาทของทหารแทรกเข้าไปในภารกิจของหน่วยงานอื่นๆได้มากขึ้น
.
และที่สำคัญที่สุด ก็คือการได้ขยายฐานโควต้าอัตราตำแหน่ง เพื่อให้บรรดาเพื่อนนายพลที่ว่างงานได้มีที่ยืน มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง ช่วยบรรเทาปัญหาเก้าอี้ดนตรี ที่ปัจจุบันนี้คิวยาวมาก ๆเพราะอัตราตำแหน่งเดิมที่พยายามผลัดเปลี่ยนกันมานั่งทุกปีมันมีไม่พอที่จะกระจา��ให้เพื่อนนายพลที่มีจำนวนมากได้นั่งกันอย่างทั่วถึง แถมยังไม่ต้องเสียงบประมาณเพิ่มซักบาท ก็เพราะกอรมน.ของทั้ง 3 เหล่าทัพ ที่งอกขึ้นมานั้น มันไม่ได้งอกขึ้นในกระทรวงกลาโหม แต่ไปโผล่อยู่ที่สำนักนายกรัฐมนตรี ผลักภาระค่าใช้จ่ายทั้งหมดไปให้สำนักนายกจ่ายแทน เรียกว่างานนี้กองทัพมีแต่ได้กับได้
ส่วนงบประมาณที่ต้องใช้เพิ่ม ก็ปล่อยให้เป็นภาระของประเทศชาติไป ฮวู���คร์
.
อ่านข่าวนี้แล้วอาจจะสงสัยว่าสภากลาโหมนี่ใหญ่โตมาจากไหน ถึงขนาดที่สามารถมีมติตั้งหน่วยงานใหม่ของตัวเองขึ้นในกระทรวงอื่นได้ด้วยหรือ
.
คำตอบคือ ไช่ครับ สภากลาโหมใหญ่โตมากจากพรบ.จัดระเบียบราชการกลาโหม ที่ทำให้กองทัพอยู่เหนือรัฐบาล หรือให้พูดง่าย ๆก็คือ
"สภากลาโหมใหญ่กว่ารัฐบาล"
พูดง่ายกว่านั้นอีก
"ทหารใหญ่กว่าประชาชน"

[The Momentum @themomentumco]

ทำไมต้อง ‘ขอบคุณ’ เวลาข้ามทางม้าลาย รู้จัก ‘Learned Helplessness’ ภาวะสิ้นหวัง เมื่อมารยาทการ ‘ขับขี่’ ทำให้ต้องยอม

เคยสังเกตตัวเองหรือคนอื่นบ้างหรือไม่ว่า เหตุใดเวลาข้ามถนนบนทางม้าลาย เราถึงต้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งด้วยความวิตกกังวล ไปพร้อมๆ กับการก้มหัวขอบคุณรถทุกคันที่หยุดให้ ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว การ��ยุดรถให้คนข้ามถนนก่อน เป็นกฎการจราจรขั้นพื้นฐานที่หลายคนทราบกันดี

บางคนอาจคิดว่ามันคือ ‘มารยาททางสังคม’ เนื่องจากการใช้รถใช้ถนนเป็นสิ่งที่ต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน เมื่อคนขับหยุดรถและพยักหน้าเป็นสัญญาณอนุญาตให้เราข้าม เราจึงจำเป็นต้องโค้งขอบคุณเพื่อตอบสนองความเอื้อเฟื้อนั้น ถึงแม้ถนนจะถูกนิยามว่าเป็นของทุกคน และไม่จำเป็นต้องมีผู้ให้หรือผู้รับก���ตาม

ทว่าหากเราลองมองทะลุเปลือกนอกอันนุ่มของคำว่ามารยาทลงไป เราจะพบความจริงที่ชวนอึดอัดกว่านั้นซ่อนอยู่ แท้จริงแล้วความลุกลี้ลุกลนในการวิ่งข้ามถนนและการก้มหัวของเรา อาจไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความซาบซึ้งใจเสมอไป แต่มันเกิดจากปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกายและจิตใจ จากความหวาดกลัวในความไม่แน่นอน

มาร์ติน เซลิกแมน (Martin Seligman) นักจิตวิทยาเชิงบวก เสนอแนวคิดที่เรียกว่า ‘Learned Helplessness’ หรือภาวะยอมจำนนต่อความสิ้นหวังที่เกิดจากการเรียนรู้ ซึ่งใช้อธิบายพฤติกรรมของมนุษย์ ที่มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อบางเหตุการณ์อย่างสิ้นหวัง หรือยอมจำนนต่อบางสิ่งแม้มีโอกาสแก้ไขให้ดีขึ้น

มาร์ตินค้นพบแนวคิดนี้จากการทดลองช็อตสุนัขด้วยไฟฟ้า ร่วมกับ สตีเวน ไมเออร์ (Steven Maier) นักประสาทวิทยา พวกเขาช็อตไฟฟ้าใส่สุนัขในกรงอยู่เ��ื่อยๆ และในวันถัดๆ มา พวกเขาช็อตไฟฟ้าใส่สุนัขซ้ำอีก แต่คราวนี้ในกรงมีพื้นที่ปลอดภัยให้กระโดดข้ามมาหลบ ทว่าสุนัขเหล่านั้นไม่กระโดดหนีเหมือนช่วงวันแรกๆ ในทางกลับกัน พวกมันนอนนิ่งปล่อยให้ถูกไฟฟ้าช็อต

ในตอนนั้นมาร์ตินจึงคิดได้ว่า เมื่อเราเรียนรู้ถึงความเจ็บปวดหรือประสบการณ์แย่ๆ ซ้ำๆ เราจะมีความพยายามในการดิ้นรน หรือมองทุกอย่างในแง่บวกน้อยลง ส่งผลให้ค��ามหวังถูกแทนที่ด้วยความสิ้นหวัง ความกล้าแปรเปลี่ยนเป็นความกลัว และในบางบริบทก็เปลี่ยนโฉมความคิดของเราไปเลย

กลับมาที่สถานการณ์บนท้องถนน คนเดินเท้าที่ต้องข้ามทางม้าลายก็ไม่ต่างกับสุนัขในกรงที่ถูกไฟฟ้าช็อตซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากข่าวอุบัติเหตุบนทางม้าลาย จากมารยาทการขับขี่ที่ไม่เคารพกฎจราจร จากผังเมืองที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อคนเดินเท้า จากการจราจรอันเร่งรีบใน��ั่วโมงเร่งด่วน ทุกย่างก้าวจึงแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว นี่จึงเป็นสาเหตุที่ว่า ทำไมต่อให้มีสัญญาณไฟคนข้าม มีการตีสัญลักษณ์ทางม้าลายบนพื้นอย่างชัดเจน เราก็ยังคงเดินข้ามอย่างลุกลี้ลุกลนและเร่งรีบ

สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือ เมื่อความสิ้นหวังบนท้องถนนถูกฝังรากลึก และเรายอมรับกับการถูกผลักให้เป็นพลเมืองชั้นสองบนท้องถนน จิตใจของเราจะก้าวไปสู่อีกหนึ่งกลไกการป้องกันตัวทางจิตวิทยาที่เรียกว่า ‘สตอกโฮล์ม ซินโดรม’ (Stockholm Syndrome) หรือความรู้สึกที่เกิดจากความ ‘ซาบซึ้งใจ’ ต่อผู้ที่กำอำนาจเหนือกว่า

ในทางจิตวิทยาแล้ว สตอกโฮล์มซินโดรม คือกลุ่มอาการที่ตัวประกันเกิดความรู้สึกเห็นอกเห็นใจและผูกพันกับผู้ก่อการร้าย เพียงเพราะอีกฝ่ายไม่ทำร้ายหรือหยิบยื่นความเมตตาให้เพียงเล็กน้อย บนทางม้าลายแห่งนี้ก็เช่นกัน เมื่อผังเมืองที่ไม่ตอบโจทย์ชีวิตคนเมืองและโครงสร้างถนนที่ล้มเหลว คนเดินเท้าที่รู้สึกไร้ทางสู้จึงถูกบีบให้สวมบท ‘ตั���ประกัน’ ส่วนรถยนต์ที่พุ่งทะยานมาคือ ‘ผู้ถืออาวุธ’ ในสมการนี้

ทันทีที่คนขับหยุดรถให้คนข้าม ความโล่งใจที่รอดพ้นจากอันตราย ทำให้ผู้ข้ามรู้สึกเหมือนได้รับความเอื้อเฟื้อหรือความเมตตาบางอย่าง ขณะที่ผู้ขับแปรเปลี่ยนสถานะจากผู้ทำตามกฎหมายกลายเป็นผู้มีพระคุณ ทั้งที่ตัวคนข้ามและตัวผู้ขับขี่กำลังทำตามกฎจราจร ความเกรงใจและคำขอบคุณบนทางม้าลาย จึงอาจไม่ใช่มา���ยาทที่เกิดจากความเท่าเทียมทางสังคมเสียทั้งหมด แต่ลึกๆ แล้ว พวกเรากำลังหวาดกลัวการข���ามถนน เพราะมองว่ามันไม่ใช่ที่ของเรา

ถึงอย่างนั้น แท้จริงแล้วคนขับรถก็ไม่ใช่วายร้ายเสมอไป เพียงแต่เป็นหนึ่งในคนที่ได้รับอิทธิพลมาอีกทอดหนึ่งเท่านั้น ในงานวิจัย Motonormativity: How Social Norms Hide a Major Public Health Hazard ที่ตีพิมพ์ในวารสาร International Journal of Environment and Health ในปี 2023 พบว่า สังคมมีแนวโน้มที่จะมองข้ามและยอมรับมารยาทการขับขี่ที่ย่ำแย่เป็นเรื่องปกติ

ในงานวิจัยดังกล่าว มีข้อสังเกตที่น่าสนใจใน��ลายส่วน เช่น เมื่อถามว่า ถ้าคนสูบบุหรี่ในพื้นที่สาธารณะ แล้วปล่อยควันพิษใส่คนอื่น เป็นเรื่องยอมรับได้หรือไม่ คนส่วนใหญ่จะตอบว่า “ไม่ได้” แต่เมื่อเปลี่ยนคำถามเป็น ถ้าคนขับรถปล่อยควันจากท่อไอเสียใส่คนอื่น เป็นเรื่องยอมรับได้หรือไม่ คนส่วนใหญ่กลับตอบว่า “ยอมรับได้”

อีกคำถามหนึ่งคือ ถ้ามีคนเอาตู้เสื้อผ้าส่วนตัวมาตั้งทิ้งไว้ริมถนนถือว่าผิดปกติไหม คนส่วนใหญ่ตอบว่า “ผิดและเห็นแก่ตัว” แต่พอเปลี่ยนคำถามเป็น การเอารถยนต์ส่วนตัวมาจอดทิ้งไว้ริมถนนเป็นสิ่งที่ผิดไหม สังคมกลับมองว่าเป็น “สิทธิที่ทำได้” แม้จะเป็นการแย่งพื้นที่สาธารณะเหมือนกันก็ตาม

ดร.เอียน วอล์กเกอร์ (Dr. Ian Walker) จาก Swansea University ผู้ทำการวิจัย กล่าวว่า ผังเมืองและกฎหมายสร้างระบบคุณค่าที่ให้ความสำคัญกับความสะดวกสบายของคนขับรถมากกว่าชีวิตของคนเดินถนน เมื่อคนเดินเท้าต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่คนขับรถมักจะละเลยมารยาทและกฎจราจร โดยไม่ถูกสังคมลงโทษอย่างจริงจัง พวกเขาจึงรู้สึกว่า การถูกละเมิดนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ เพราะถนนไม่ได้ถูกออกแบบมาให้พวกเขา

ท้ายที่สุดแล้ว การรอคอยให้โครงสร้างเมืองเปลี่ยน อาจเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา แต่การปรับปรุงสถาปัตยกรรมทางความคิด สามารถเริ่มต้นได้ตั้งแต่วินาทีนี้ หากเรามองด้วยความเข้าอกเข้าใจจะพบว่า ทั้งคนเดินถนนและคนขับรถต่างก็เป็นเพื่อนร่วมเมืองที่ต้องเผชิญกับความบีบคั้นจากโครงสร้างที่ล้มเหลวไม่ต่างกัน ศัตรูที่แท้จริงจึง��ม่ใช่คนหลังพวงมาลัย แต่คือค่านิยมเดิมๆ ที่ทำให้เราหลงลืมสิทธิอันพึงมีและกฎที่พึงกระทำ

ที่มา:
- https://t.co/oiUujlOgsN
- https://t.co/3dLVAMB613
- https://t.co/sy2LxpDK8T

เรื่อง: กนกวรรณ เชียงตันติ์
ภาพ: ปราโมทย์ ปิ่นศรี

#TheMomentum #Wisdom #HumanBehavior #LearnedHelplessness #StockholmSyndrome

[ARM @mankool96]

ห๊ะ.

[Matichon Online @MatichonOnline]

“ผมตั้งเป้าว่าเป็นประเทศรายได้สูง คนอาจจะหัวเราะ แต่ทุกอย่างจะกลับมาที่ปากท้อง หากจะไปแก้ปัญหาคอร์รัปชัน แก้อีก 100 ปีก็ไม่หมด แต่หากเราทำให้คนมีตังค์ ใครจะอยากคอร์รัปชัน"

นายยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.)
.
#มติชนออนไลน์

[ARM @mankool96]

อาตมายังต้องอยู่ตรงนี้มั้ยโยม.

[🪴:) @alizheartt]

จังหวะ องค์ประกอบทุกอย่าง

นึกว่าหนัง หลวงพี่เท่ง

[ARM @mankool96]

มาสักที.

[カグラバチ アニメ公式 @kb_anime_jp]

━━━━���情報解禁】━━━━

TVアニメ『カグラバチ』
ティザーPV解禁！

━━━━━━━━━━━━━━

2027年4月放送開始！

#カグラバチ
#BachiAnime

[ARM @mankool96]

ไม่สิงกูเลยล่ะ

[The Figen @TheFigen_]

Cat person's daily life. 😂

[ARM @mankool96]

ตรวจปุ๊บ ผิดปั๊บ.
ไม่ตรวจก็ไม่รู้ว่าจริงหรือปลอม.
แต่ไม่ตรวจก็ไม่ได้เพราะมีบัตรเขย่ง.
ทำ Bar/QR มาเพื่อตรวจ ไม่ตรวจก็พิสูจน์ไม่ได้ ตรวจก็ผิด รธน.
ใครออกแบบระบบว๊าาา.

[ชิ�� สกินเนิร์ด | สกินแคร์เนิร์ด @chin_skinnerd]

ไล่ตรรกะการออกแบบบัตรเลือกตั้ง จะรู้ว่าผิดหมด ตรวจทุจริตไม่ได้ ���ล้วยังทำให้การลงคะแนนไม่ลับอีก

1. ตั้งใจใส่ Bar/QR code เพื่อกันการทุจริต
2. เมื่อจะเช็คว่าปลอมหรือไม่ ก็ต้องหยิบบัตรที่ลงคะแนนมาสแกน Bar/QR code (ข้อมูลส่วนที่ 1 ถูกเปิดเผย)
3. เอาเลขที่ได้มาจับคู่กับตัวเลขต้นขั้วบัตร ด้วยการค้นต้นขั้วบัตรมาตรวจสอบ (ข้อมูลส่วนที่ 2 ถูกเปิดเผย)
4. พบว่าตรงกันกับต้นขั้ว ➞ รู้ว่า กปน.คนไหนแจกบัตร (มีลงชื่อ กปน.ในต้นขั้ว) ➞ รู้ว่าใครลงคะแนนอะไร (มีลงชื่อประชาชนในต้นขั้วพร้อมเลขลำดับลงคะแนน) = ไม่ลับทันที

สรุปคือ การออกแบบ Bar/QR code แบบนี้ตรวจสอบทุจริต = ต้องเข้าถึงข้อมูลของผู้ลงคะแนนถึงจะตรวจสอบได้ทุจริตได้
และหากต้องทำการตรวจสอบขึ้นมา = ผิดรัฐธรรมนูญทันที เพราะข้อมูลลงคะแนนจะไม่ลับ
ดังนั้น ระบบ Bar/QR code แบบนี้ไม่สามารถตรวจสอบการปลอมหรือทุจริตได้จริง อีกทั้งยังเป็นการออกแบบระบบให้สามารถเข้าถึงข้อมูลที่รัฐธ��รมนูญบังคับให้ต้องลับ อันนี้ผิดมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญชัดเจน

[ARM @mankool96]

ตอนแรกสงสัยว่าจะตีความคำว่า "ลับ" ยังไง.
ตอนนี้ไม่ต้องละ ละเอียดขนาดนี้.
เหลือแค่ติดคุกแหล่ะที่ยังสงสัยอยู่.

[ชัยวัฒน์ สถาวรวิจิตร -โจ- Chaiwat Sathawornwichit @ChaiwatPublic]

กกต เอาบัตรเลือ���ตั้ง ที่มีวิธีตรวจสอบได้ว่าลงคะแนนอะไร มาใช้ในการเลือกตั้ง = การเลือกตั้งนี้ผิดกฎหมายเต็มๆ

กกต. เลิกโกหกตัวเองซะที

[กกต.หค.อมย.นห @ohohohohohohoa]

MVP วันนี้ยกให้ไทยรัฐ ทำคลิปโคตรฮา😂😂😂

[pímwα⋆ @pimwawann]

รู้หมือไร่ คุณวิวรรณนักวางแผนการเงิน กับตลาดหลักทรัพย์ช่วยกันเขียนหลักสูตรการเงินสำหรับป.1-ม.6 ไปเสนอกระทรวงศึกษา แต่ถูกปัดตกโดยบอกว่า “ไม่มีเวลา“

แต่ไต้หวันสนใจมากเลยติดต่อขอเอาไปทดลองใช้ จนเป็นหลักสูตรเรียนใช้จริงไปแล้วตั้งแต่ปี 2011 ส่วนไทยที่มีของพร้อมทุกอย่างแล้วแต่-- 😥

[ARM @mankool96]

@tootsyreview เอาง่ายเลยคือ ส.ส.เขตทำพื้นที่ไม่พอ การซื้อเสียงเป็นปัจจัยรอง
การทำพื้นที่มันอาศัยความสม่ำเสม���และระยะเวลา และส้มมีน้อยมากทั้ง 2 อย่าง.

[ARM @mankool96]

เสียใจกันให้พอ.
ส.ส.เขต คือ��ัวตัดสินว่าใครจะชนะเลือกตั้ง และการจะชนะ ส.ส.เขตได้ ขั้นต่ำคือคนส่วนใหญ่ในพื้นที่ต้อง "จำ" คุณได้.
การจ่ายเงินไม่ใช่เพื่อให้คนเปลี่ยนมาเลือก แต่เป็นการจ่ายเพื่อย้ำเขตที่มีโอกาสจะชนะ เขตไหนไม่น่าได้ เขาก็ไม่จ่าย.
#เลือกตั้ง69

[ARM @mankool96]

@_avengers_z ครับ ก็หวังว่���จะคิดกันได้สักทีว่าประเทศไม่เท่ากับ กทม.
รายละเอียดของส่วนใหญ่ในประเทศมันมากกว่านี้ และคุณจะทำไม่ได้ถ้าคุณทำพื้นที่ไม่มากพอ.
ส.ส.ที่ชนะเขตก็ไม่ได้เป็นญาติกับทุกคนที่เลือกเขา และไม่ได้รู้จักกับทุกคนที่เลือกเขา
แต่ส่วนใหญ่ที่เลือกคือ "จำ" เขาได้มากกว่าคนอื่นแค่นั้น.

[ARM @mankool96]

@ChaiwatPublic เป็นกำลังใจให้ครับ พรรคควรคุยกันจริงจังเรื่องการทำพื้นที่ของ ส.ส.เขต.
และควรรีบสรุปด้วยครับ เพราะเรื่องนี้ใช้เวลา เริ่มช้าก็เห็นผลช้า.

[ARM @mankool96]

@pvminemelody ไม่แปลก ลองย้อนดูผลการเลือกตั้งรอบที่แล้วก็ได้
สิ่งที่ควรตั้งคำถามคือทำไมเขาไม่เลือกแบบ 2 ใบ. สิ่งนี้คือสิ่งที่พรรคตีโจทย์ไม่แตกเอง.
ซื้อเสียงคือการจ่ายเงินย้ำในเขตที่เขามีโอกาสชนะอยู่แล้ว เขตไหนที่เขาคิดว่าไม่ชนะ เขาก็ไม่จ่าย.

[ARM @mankool96]

@komai_art ปกติครับ รอบที่แล้วก็เจอกันแบบนี้ หนักกว่านี้ด้วย และนี่คือโจทย์ที่ประเมินต่ำไป/ไม่ได้แก้ หรืออะไรก็แล้วแต่ คน��ันไม่ได้เลือก 2 ใบเหมือนกันเป็นส่วนใหญ่แล้วครับ
คำถามคือ ทำไม !
เรื่องที่ต้องระวังคือการบอกว่า เพราะซื้อเสียงเลยชนะ เปล่าเลย การซื้อเสียงคือการจ่ายย้ำในเขตที่มีโอกาสชนะ.

[Chayanon Rakkanjanan @MrMessenger]

สรุปความเน่าเฟะ: โครงการ 850 ล้านที่ล้มเหลว จาก 9arm

1. สเปกราคาคุย แต่คุณภาพต่ำเตี้ย
* ระบบใหม่มูลค่า 850 ล้านบาท รองรับการใช้งานพร้อมกันได้แค่ 30 รายการ/วินาที (ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่าเท่ากับคอมพิวเตอร์บ้านเครื่องเดียว)

* วันเปิดจริงระบบล่มทันที เพราะ ไม่เคยท��สอบระบบรวม (Load Test) และไม่มีสัญญาจ้างคนมาดูแลส่วนประตูทางเข้า (Gateway) พอพัง เจ้าหน้าที่ต้องงมแก้กันเอง

2. มหากาพย์ค่าโง่ และการเอื้อเอกชน
* ค่าปรับหายวับ: ส่งงานช้ากว่า 700 วัน (ค่าปรับควรจะเกือบเท่ามูลค่าโครงการ) แต่มีการหาข้ออ้างลดวันปรับ เหลือปรับจริงแค่ 100-150 วัน

* เสียเงิน 2 ต่อ: ระหว่างที่ผู้รับเหมาส่งงานช้า ประกันสังคมต้องควักเงิน 500 ล้านบาท เช่าระบบเก่ารอ ทั้งที่ควร��ะเป็นความรับผิดชอบของผู้รับเหมา

* ทัศนคติผู้รับจ้าง: บริษัทคู่สัญญาพูดจาไม่เกรงใจบอร์ด และมีข้อสังเกตว่า นามสกุลกรรมการบริษัทตรงกับรัฐมนตรี

3. วิธีการทำงานแบบ "ยุคหิน"
* การย้ายข้อมูลล้มเหลว (ข้อมูลผิด, สลับคน)

* วิธีแก้ปัญหาคือ ให้เจ้าหน้าที่ต่างจังหวัด "ปริ้นกระดาษออกมา แล้วใช้ไม้บรรทัดทาบ" เพื่อตรวจสอบข้อมูลทีละบรรทัด เพราะโปรแกรมดูข้อมูลมีให้ใช้แค่ที่สำนักงานใหญ่

4. บทเรียนราคาแพงที่ไม่เคยจำ
* ในอดีต (ปี 50-55) เคยทำโครงการคล้ายกันหมดเงินไป 2,500 ล้านบาท เป็นสัญญาแบบ "เช่าใช้" พอหมดสัญญา บริษัทล็อคระบบ จอดำ ใช้งานไม่ได้ เงินสูญเปล่า ต้องกลับมาใช้ระบบเก่า

5. ความโปร่งใสเป็นศูนย์
* เป็นเงินของผู้ประกันตน 24 ล้านคน แต่ ปกปิดสเปก ��้างเป็นความลับทางการค้า ไม่บอกว่าใช้อุปกรณ์ยี่ห้ออะไร ทั้งที่กฎหมายระบุให้เปิดเผยได้

สรุปสั้นๆ: เสียเงินทำระบบใหม่ 850 ล้าน + ค่าเช่าระบบเก่ารออีก 500 ล้าน = ได้ระบบที่ทำงานเท่าคอมพิวเตอร์บ้าน 1 เครื่อง ข้อมูลผิดพลาด และแก้ไขด้วยไม้บรรทัด

ทั้งหมดนี้คือเงินจากน้ำพักน้ำแรงของประชาชน ไม่ใช่เงินภาษีรัฐบาล

[ARM @mankool96]

ขนาดไม่ใช่เงินตัวเอง “ราชการ” ยังใช้ยับขนาดนี้.

นึกภาพใช้เงิน “ภาษี” ไม่ออกเลยครับ.

[ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ Suphanat Minchaiynunt @BankSuphanatMin]

ไม่ใช่แค่ตึก SKYY9 แต่ #ประกันสังคม เคยวางแผนที่ซื้อตึก รร. Swissotel Bangkok รัชดาภิเษก ราว 6,000 ล้านบาท ทั้งที่มูลค่าจริง ณ เวลานั้นราว 4,000ล้านบาท เท่านั้น‼️

✅เปิดข้อมูลอีกตึก ที่สำนักงานประกันสังคม (สปส.) เคยวางแผนลงทุนโดย 1 ในนั้น คือตึก รร.Swissotel รัชดา (มีโรงแรม และ office) โดยผู้จัดการกองทุนของประกันสังคมมีการประเมินราคาในปี 2565 ช่วงโควิด ไว้สูงถึง 6,000 ล้านบาท

แต่ในปี 2568 ทาง AWC ของเจ้าสัวเจริญ พึ่งซื้อโรงแรมและออฟฟิสนี้ ไปในราคาเพียง 4,415 ล้านเท่านั้น

ซื้อถ้าเทียบเค��ยงราคาซื้อของ AWC และประเมินราคาย้อนไปในปี 2565 ซึ่งยังเป็นช่วงโควิด ราคาจริงของตึกนี้น่าจะอยู่แค่ 4,000ล้านบาท เท่านั้น แต่ฉะไหนประกันสังคม ถึงประเมินราคาสูงกว่าความเป็นจริงมากถึง 50% หรือ มีส่วนต่างสูงถึงราว 2,000ล้าน? 😡

📍ทั้งนี้ เดชะบุญของผู้ประกันตนกว่า 24ล้านคน ที่สปส.เขายังซื้อไม่สำเร็จ เพราะถ้าซื้อสำเร็จเราคงขาดทุนอีก 2,000 ล้าน ซ้ำรอยตึก SKYY9 เป็นแน่ครับ

ทั้งนี้เราค��ต้องถามไปยัง สปส.���่า ทำไมต้อง ซื้อของแพงกว่าราคาจริงอยู่เรื่อย?

#ประกันสังคม #skyy9 #swissotelratchada
#ศุภณัฐมีนชัยนันท์

————————————
ผลิตสื่อโดย นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ เลขที่ 552 พหลโยธิน 30 แยก2-3-1 แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร จำนวน 1โพส วันเวลาตามที่ปรากฏ

[ARM @mankool96]

ส่วนตัวว่าการเลือกตั้งรอบนี้มันง่ายมาก ง่ายจนไม่รู้จะอธิบายความง่ายยังไง ง่ายเหมือนกระพริบตา.

1.แบบเดิม ที่แทบไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยใน 20 ปีนี้ ทุกคนรู้สึกได้ว่ามันน่าเบื่อ.

2.แบบปกติ ที่ระบบมันอยู่เหนือตัวบุคคล ทุกคนต้องรับผิดชอบการกระทำตัวเอง ไม่ยกเว้นใครทั้งนั้น.

[manopsi @manopsi]

การเลือกตั้งหนนี้ ผมเห็นปรากฏการณ์นึงที่น่าสนใจคือ เพื่อนพี่น้อง ผู้ร่วมงาน และคนรุ่นราวคราวเดียวกันกับผมมีการแสดงออกว่าตนเองเลือกพรรคไหนอย่างชัดเจน ต่างจากอดีตที่เรื่องการเมืองเป็นประเด็นสุ่มเสี่ยงต่อการขัดแย้งจากความเชื่อที่ต่างกัน ซึ่งอาจลามไปถึงปัญหาการทำงาน และชีวิตส่วนตัวด้วย ซึ่งเรื่องทำนองนี้ก็เคยเกิดกับตัวเองมาก่อน ตั้งแต่การโดนครหาว่าเป็นพวกฝั่งใดฝั่งนึงด้วยเหตุผลง่าย ๆ คือไม่ยอมไปร่วมชุมนุมหรือเป่านกหวีด การโดนโจมตีเพราะออกมาแสดงความเห็นเรื่องวิชาการที่ต่างออกไปจากแนวทางของรัฐในช่วงนั้น ๆ

เวลาที่ประเทศไทยเสียไปกับวังวนของการเมืองแบบเดิม ๆ มันนานเกินไ��แล้ว การยึดอำนาจที่แสดงให้เห็นว่าไม่ได้ช่วยทำให้อะไรดีขึ้น ซ้ำยังก่อปัญหาระยะยาวในด้านการตรวจสอบ ปล่อยให้สีเทาระบาดไปทั่ว ขาดวิสัยทัศน์ขาดการวางแผนและวางรากฐานที่ทำให้ประเทศพัฒนาทัดเทียมโลก จนถึงจุดที่คิดว่าประเทศไทยจะไปต่อได้ เราต้องเปลี่ยนแปลง และกระแสลมแห่งการเปลี่ยนแปลงมันพัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนตัวการเลือกตั้งรอบนี้ตัดสินใจง่าย��ุด ๆ ครับ เลือกเพื่ออนาคตลูกหลาน ส่งต่อหลักการประชาธิปไตยและการปกครองบ้านเมืองที่ถูกต้อง เป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่คน Gen X แบบผมจะทำได้ 🙂

8 กุมภา ออกไปใช้สิทธิกันให้ถล่มทลาย และอย่าลืมกาเห็นชอบด้วยครับ ❌

อยู่เพื่อความรักหรืออยู่เพื่อความฝัน
อยู่เพื่อศรัทธาหรืออยู่เพื่อความหวัง
อยู่เพื่อชีวิตตัวเองหรืออยู่ไปเพื่อใครกัน
ให้ตัวฉันตายแต่ชื่อยังต้องอยู่เพื่อใคร
ปรารถนาสิ่งใดกัน