@irazya Düşünmenin hazzını yaşayamamak veya keşfedememekden de kötü bir durum bu. Düşünce ile kurulan yegane ilişki biçiminin "hesaplama"ya indirgenmesi. Verili bir hedefe yönelik uygulama adımlarının belirlenmesi, sıralanmasından ibaret bir görev süreci sanıyorlar düşün(e)bilmeyi. (+)
@misshuppeldepup Yüzme, hatta dalgıçlık vb bir su etkinliği daha dinlendirici olur sanki. Binicilik hem daha tehlikeli hem de yüksek konsantrasyon gerektirdiği için zihni yorabilir.
@elfvebe Buna katılırım. İşte tam da burada öznelliğin imkanı değil laneti devreye giriyor. katı olan her şeyin buharlaştığı bir dönemde asıl arzusunun ne olduğunu bulamıyor çoğu kişi.Çoktan buharlaşmış normların taşıyıcısı/yasçısı olmak veya öznelliğin sorumluluğunu inkara varıyor sonu.
@elfvebe Kuşkusuz fiziki, sosyal kısıtlarımız var. Bunlardan daha az önemli olmayan düşünsel bariyerlerimiz de var. Bu durum her ihtimale açık bir planlama anlamına gelmemekle kalmaz; hayatın genelinde bir planlamanın yapılabilirliğini sorgulatır. Arzularmız,arayışlarımız da değişir çünkü
@elfvebe Öznellik bir gereklilik/haktan öte kaçınılamaz/devredilemez bir zorunluluktur da.Dolayısyla kendi gerçeğini arayan,bunun gereğini yapanlara kişisel kısıtlarımızı hem de zaman kavramı üzerinden dayatmak anlamsız.
@elfvebe Öznenin toplumsal bir alanda var olması; dolayısıyla farklı referanslara göre yargılanabilirliği değildi ama buradaki eleştiri.Spinoza'nın ünlü saptamasını: "Paul'ün Peter hakkında söyledikleri, Peter'dan çok Paul'ü anlatır" daha çok hatırlamalıyız. +