margrietmann

[margrietmann @margrietmann]

@MiesBee Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets 🙊

[margrietmann @margrietmann]

@AylinBilic Wat een goed verhaal. Je kan inderdaad niet alle Nederlanders op 1 hoop gooien, maar ze wel herkennen. Met mijn werk bemerk ik al dat Nederlanders bijv sneller verantwoordelijkheid nemen. In Duitsland of Frankrijk moet er eerst toestemming gevraagd worden aan een leidinggevende.

[margrietmann @margrietmann]

@beemsterbuma Dit is voor een NRC journalist onwaardige en kwaadaardige framing, waarin alle context terzijde wordt geschoven, om maar iets te "bewijzen" te hebben. Ga u schamen.

[Gidon the Sluis 🇮🇱🇳🇱 @thesluis]

Nederland gaat zich inspannen om 46 Palestijnen uit Gaza naar NL over te laten komen voor studie of onderzoek.
Welke veiligheids- en achtergrondscreening vindt plaats voordat zij worden toegelaten?
En wordt die screening ook toegepast op meereizende gezinsleden?
Zie precedent👇🏻

[margrietmann @margrietmann]

@michiellieuwma Er is inderdaad niets mis mee om KIRAC als progressieve stem te zien. Doe ik ook.

[margrietmann @margrietmann]

@vivscontent 🤣

[margrietmann @margrietmann]

@kaasboerke3 @ChrisAalberts Het is fascisme waarover het artikel gaat. Een behoorlijk deel van Forum staat dus achter geweld. Dat is niet goed te praten. Mijn vraag zal wellicht onbeantwoord blijven, want Forum is niet de enige partij waar geweld om de eigen waarden te beschermen een optie is.

[margrietmann @margrietmann]

@kaasboerke3 @ChrisAalberts Dat is geen antwoord op mijn vraag en is een ander onderwerp. Ik vroeg me af, of dit alleen bij Forum gemeten is en hoe de meting zal zijn bij jongeren in andere partijen tav het gebruik van geweld.

[margrietmann @margrietmann]

@YesimCandan @ShashiRoopram Ach, dit alles is vreselijk. Sterkte.

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Leden van de @EersteKamer, vandaag stemt u niet alleen over “homogenezing”. U stemt over een wet die ook genderidentiteit het strafrecht binnenhaalt. Kijk daarom nog één keer naar de mensen die in dit debat bijna onzichtbaar zijn gebleven: ouders.

Op papier gaat deze wet namelijk over hulpverleners en organisaties, maar de echte druk komt terecht waar geen senator meekijkt: aan de keukentafel. Bij ouders die luisteren, zoeken, twijfelen en beschermen, en juist daarom niet meteen bevestigen dat hun kind werkelijk in "het verkeerde lichaam" is geboren.

Stel: een veertienjarig meisje met autisme en lesbische gevoelens zegt dat zij een jongen is. Haar ouders nemen haar serieus, maar willen nog geen nieuwe naam, andere voornaamwoorden of medische route bevestigen voordat duidelijker is wat er speelt.

Maar school is al begonnen haar met “hij” en een nieuwe naam aan te spreken. De jeugdpsycholoog beweegt daarin mee. Die zegt dat steun thuis belangrijk is, constateert dat de ouders terughoudend zijn, en dringt erop aan dat zij ook meegaan. Bevestiging is immers de norm geworden.

Voelt u wat daar gebeurt?

Ouders die hun kind proberen te beschermen, worden langzaam tegenover hun kind gezet. Niet door dwang of afwijzing, maar doordat zij aarzelen, tijd vragen en het kind niet direct bevestigen. Hun voorzichtigheid wordt niet meer gezien als liefdevolle verantwoordelijkheid, maar als gebrek aan steun. Hun vraag om onderzoek wordt verdacht. Dáár komt de druk te liggen. Niet in de rechtszaal, maar in schoolgesprekken, zorgdossiers en meldingen.

En dit is ook niet theoretisch. Zulke conflicten bestaan nu al. Luister maar eens goed naar ouders met kinderen met genderdysforie. Deze wet gaat in die conflicten één kant extra macht geven. Dan wordt niet het kind beschermd, maar het idee dat bevestiging de veilige standaard is.

Voorstanders zullen zeggen: ouders worden door deze wet niet strafbaar. Maar wetten werken niet alleen via veroordelingen. Ze veranderen ook de norm in scholen, spreekkamers en dossiers. School en hulpverlening gaan zich indekken. Bevestigen wordt veilig, vertragen wordt riskant. Ouders die om tijd vragen, komen tegenover de instituties te staan die hen zouden moeten helpen.

Dat is gevaarlijk. Juist bij jongeren met genderdysforie moeten volwassenen kunnen vertragen, doorvragen en breder kijken. Een nieuwe naam, andere voornaamwoorden en registratie op school lijken misschien onschuldig, maar sociale transitie staat vaak niet los van een mogelijke medische route. Het kan een kind verder één kant op opduwen.

Daarom is voorzichtigheid nodig. De Cass Review wees op de zwakke bewijsbasis voor medische interventies bij jongeren; ook recent Fins onderzoek laat zien dat psychische problemen niet vanzelf verdwijnen door medische transitie en zelfs vaak erger worden. En laten we wel wezen: het idee dat iemand werkelijk “een jongen in een meisjeslichaam” is, kan geen arts, rechter of ouder objectief toetsen.

Bij zoveel onzekerheid is voorzichtigheid geen gebrek aan steun. Voorzichtigheid ís steun.

De indieners doen alsof deze wet dwang bestrijdt. Maar door genderidentiteit mee te nemen, maakt de wet van een niet-toetsbaar zelfbeeld een strafrechtelijke norm. Daardoor komen gewone twijfel, ouderlijk gezag en professionele zorgvuldigheid onder druk te staan. Niet het kind wordt beschermd, maar één idee heilig verklaard: dat bevestigen altijd veilig is en terughoudendheid schadelijk.

De Eerste Kamer moet daar niet in meegaan. Maak van een wet tegen homogenezing geen wet tegen ouders, hulpverleners en leraren die hun hoofd koel houden.

U stemt vandaag niet alleen over intenties, maar over gevolgen. Over ouders die straks zwijgen terwijl zij zouden moeten spreken. Over hulpverleners die bevestigen terwijl zij zouden moeten onderzoeken. Over kinderen die verder een route op worden geduwd waarvan de prijs misschien pas wordt begrepen als terugkeer niet meer mogelijk is. Die verantwoordelijkheid ligt vandaag bij u.

Stem tegen deze wet.

@DittrichBoris @CU_EersteKamer @eerstekamervvd @bbbfractie_ek @hdoornhof @SP_eerstekamer @PvdD_EK @jannybakker

https://t.co/HdEeNjO0Hq

[margrietmann @margrietmann]

@ZihniOzdil Ha, nog meer debat. Kan het Nederlandser?

[margrietmann @margrietmann]

@ChrisAalberts Scherp.

[margrietmann @margrietmann]

@H_Bouwmeester Daar kan ik het niet anders dan helemaal mee eens zijn.

[margrietmann @margrietmann]

@H_Bouwmeester Toch zijn nog steeds de meeste Nederlanders voor een goede opvang van vluchtelingen. Of dat in Nederland zou moeten gebeuren of in de regio zelf is de vraag. En waarom emoties nu zo hoog oplopen.

[margrietmann @margrietmann]

@BartNijman Vandaag gedenken wij 100 dagen Jetten. We houden 1 minuut stilte om bij de slachtoffers stil te staan.

[weg-met-wegkijkers @weg_met]

GRATIS AF TE HALEN: Jachthond.....

[margrietmann @margrietmann]

@Paulus_2 @ChrisAalberts Dat is hetgene Mona Keijzer juist heeft blootgelegd door vragen te stellen. Zij stelde zelf vast dat de Vos door een ondergrens was gezakt. Zij sluit (nu nog demokratisch, weet niet hoe dat gaat lopen) gekozen partijen niet uit, als die wetgeving op asiel helpen realiseren.

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Het blijft maar gaan over een “verbod op homogenezing”. Maar dat frame verhult waar deze wet óók over gaat: genderidentiteit, “indringende” gesprekken en het risico dat ouders, leraren en hulpverleners verdacht worden zodra zij niet bevestigen dat een kind in het verkeerde lichaam is geboren.

Natuurlijk is iedereen tegen geweld, dwang, elektrische schokken of vernedering. Maar juist die extreme voorbeelden zijn vaak al strafbaar. Waar deze wet echt iets toevoegt, wordt het vaag: opvoeding, therapie, geloof, kritiek, twijfel.

Deze wet is een wolf in schaapskleren. Onder het sympathieke verhaal van bescherming wordt het niet-toetsbare idee 'genderidentiteit' het strafrecht binnengebracht.

De Raad van State had grote vragen bij de noodzaak, handhaafbaarheid en grondrechten. De wetenschapstoets wees erop dat betrouwbare cijfers ontbreken.

De vraag is niet: bent u tegen homogenezing? Die vraag is een morele val. De echte vraag is: welke slachtoffers beschermt deze wet die nu niet al beschermd worden? Hoe weten we dat? En waarom zou dat opwegen tegen het risico dat ouders, leraren en hulpverleners strafrechtelijk kwetsbaar worden zodra zij genderidentiteit niet bevestigen?

Die vragen zijn nooit fatsoenlijk beantwoord.

En dat is niet alleen juridisch slordig, maar ook inhoudelijk gevaarlijk. Want als kritiek op genderidentiteit verdacht wordt gemaakt, wordt bevestigen de veilige route. Dan wordt het moeilijker om bij jongeren eerlijk te onderzoeken wat er werkelijk speelt: homoseksualiteit, trauma, autisme, groepsdruk, "puberteitsstress" of gewoon het feit dat een kind niet in stereotypen past.

Daar zit het enorme verschil. Bij homoseksualiteit betekent acceptatie: je hoeft niet te veranderen. Je lichaam is niet verkeerd. Je liefde is niet verkeerd.

Bij transidentiteit kan “acceptatie” iets heel anders betekenen: een kind bevestigen in het idee dat het eigen lichaam verkeerd is. Dat kan leiden tot sociale transitie, medische trajecten, levenslange afhankelijkheid van hormonen en uiteindelijk zelfs onomkeerbare ingrepen in een gezond lichaam.

Zo kan een wet tegen conversie zelf conversiedruk vergroten: niet richting heteroseksualiteit, maar richting transidentiteit.

Dáárom is deze wet zo gevaarlijk. Onder het mom van bescherming wordt kritiek op genderidentiteit verdacht gemaakt, worden ouders, leraren en hulpverleners onder druk gezet om te bevestigen, en worden jongeren juist verder een route opgeduwd waarvan de gevolgen enorm zijn.

Dat beschermt geen kinderen. Dat beschermt een idee.

Eerste Kamerleden moeten zich daarom niet laten chanteren door het frame dat dit simpelweg een verbod op homogenezing is. Zij dragen verantwoordelijkheid voor de gevolgen van deze wet. Ook voor de gevolgen die niet in de memorie van toelichting staan, maar straks wel in huiskamers, klaslokalen en spreekkamers voelbaar worden.

Senatoren, dit is uw verantwoordelijkheid. Denk echt na voordat u een niet-toetsbaar idee als “genderidentiteit” het strafrecht binnen stemt.

https://t.co/b7VnPsDTZ1