κ. Κυπριανού, όλη η Κύπρος κατάλαβε ακριβώς το ίδιο με εμένα από όσα δηλώσατε: Το ΑΚΕΛ τοποθετήθηκε (και) στην πιο κρίσιμη στιγμή του Κυπριακού μετά το '74, με προτεραιότητα το κόμμα και όχι την Κύπρο.
Εάν δεν έχετε συναίσθηση του τι έχετε πει, εάν δεν μπορείτε να διαχωρήσετε τον μικροκομματισμό από την πατριωτική ευθύνη και τα συγχέετε, το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Η προσωπική σας επίθεση εναντίον μου είναι ευτελέστατη και δεν θα την σχολιάσω. Για εμένα μιλούν τα γεγονότα. Η κατάσταση όμως για τον τόπο, ιδιαίτερα για το Εθνικό μας θέμα, είναι πολύ οριακή για να αναλωνόμαστε σε αντιπαραθέσεις που θυμίζουν φοιτητικά αμφιθεάτρα.
Στο τελευταίο, τουλάχιστον, ελπίζω να συμφωνούμε.
κ. Χριστοδουλίδη, κάτσε επιτέλους να δουλέψεις!
1. Τα άσχημα νέα για την οικονομία κτυπούν την καμπάνα της ανησυχίας. Ιδιαίτερα η τεράστια πτώση στην κατανάλωση, Ιούνιο μήνα.
2. Έχω τεράστια αμφιβολία εάν η χώρα προχωρεί στα ορόσημα που περιλαμβάνει το Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Αισθάνομαι ότι "κάτσαμε τον μύλο" της αναποφασιστικότητας και από το να μην χαθεί ούτε ένα ευρώ, πάμε στο δεν παίρνουμε ευρώ.
3. Δεν ξέρουμε σε κανένα επίπεδο που στοχεύει η χώρα. Οικονομία, Ανάπτυξη, Ενέργεια, Παιδεία, Υγεία, Μεταφορές, Κοινωνική Πολιτική και - κυρίως - Ψηφιακή και Πράσινη οικονομία, όλα δείχνουν στον αυτόματο πιλότο. Υπουργοί σχεδόν ανύπαρκτοι.
4. Δεν βλέπουμε μέχρι στιγμής πουθενά το Κυπριακό και τους γεωστρατηγικούς και περιφερειακούς μας στόχους, παρά μόνο σε διαρροές και συνεντεύξεις κυβερνητικών στελεχών.
Η κυβέρνηση αποδεικνύεται καθημερινα να έχει ένα και μόνο στόχο: τη διαχείριση της εικόνας του Προέδρου.
"Διαφημίζει" η κυβέρνηση ότι 6 μήνες μετά αποφάσισαν να συζητήσουν στο Τρόοδος τι θέλουν να κάνουν. Έξι μήνες μετά! Αυτά γίνονται το πολύ στις πρώτες 30 ημέρες,
κ. Πρόεδρε, ξέρω ότι είσαι η επιτομή της αναποφασιστικότητας, ξέρω ότι θες να λες "Ναι" σε όλους και όλα, αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι είσαι Πρόεδρος. Με φωτογραφίες και χαμόγελα ΔΕΝ κυβερνάται ένα κράτος.
Άσε λίγο το Instagram, τις γιορτές, τις τόκκες, τα μοναστήρια και τα εγκαίνια και κάτσε 2-3 βδομάδες επιτέλους να δουλέψεις!
Οργάνωσε την κυβέρνησή σου, βάλε κάτω στόχους και πολιτικές. Κάνε αν θες και τις αλλαγές στο Υπουργικό, που ο στόχος σου να μην υπάρχει άλλη προσωπικότητα εκτός από εσένα, τίνει να μας οδηγήσει στο να μην υπάρχει ουσιαστική κυβέρνηση στη χώρα. Ο Πρόεδρος είναι που πρέπει να μιλά και να κατευθύνει τους Υπουργούς, όχι οι υπαλλήλοι της κ. Πική.
ΥΓ. Με προβληματίζει που ο Δημοκρατικός Συναγερμός, δύο ολόκληρες ημέρες μετά τις ανησυχητικές ανακοινώσεις για την οικονομία, δεν έχει κάνει ακόμη καμία επίσημη τοποθέτηση.
@Stziara Σταύρο το εύλογο ερώτημα είναι εάν ο ψευδο-δήμαρχος καταδικάζει την παράνομη εισβολή και κατοχή της πατρίδας μας. Εάν την καταδικάζει τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά.
Σαν σήμερα, την Κυριακή 4 Ιουλίου 1976, στις 10:30π.μ., ο Γλαύκος Κληρίδης ιδρύει στον Κινηματογράφο Αθήναιον της Λευκωσίας τον Δημοκρατικό Συναγερμό.
Και έτσι ξεκινάει μια ιστορία ανάδειξης της δημοκρατίας, προάσπισης των ελευθεριών, του εκσυγχρονισμού και της εξωστρέφιας της μικρής Κύπρου. Ο αγώνας για απελευθέρωση της πατρίδας μας, με πλήρη σεβασμό στην εθνική μας ταυτότητα αλλά και στους συμπατριώτες μας.
Στον ΔΗΣΥ οφείλονται σε μεγάλο βαθμό η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, η οικονομική ανόρθωση του τόπου μετά το 2013, η αντιμετώπιση της πανδημίας, εκατοντάδες μεταρρυθμίσεων, αλλά και η επικράτηση της εθνικής συνεννόησης και των δημοκρατικών αρχών στον τόπο μας. Σχεδόν κάθε κοινωνική και ποιοτική αλλαγή, φέρει την σφραγίδα του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Σήμερα, η παράταξη αντιμετωπίζει μια νέα μεγάλη πρόκληση: να κρατήσει διακριτό το ρόλο και την παρέμβασή της. Και να υπηρετεί με προσήλωση τις αξίες της προς όφελος της πατρίδας και των πολιτών. Αλλιώς, θα έχει χάσει τον δρόμο της.
Δεν φτάνει να στεκόμαστε με δέος απέναντι στην ιστορία μας. Αποστολή μας είναι να αγωνιζόμαστε και να διαμορφώνουμε το παρόν και το μέλλον της Κύπρου, από όποια θέση μας έχει τάξει ο λαός.