بعد از مدت طولانی اومدم اینجا یه چیزی بگم،
لطفا تو این اوضاع کثافت که حتی نمیدونیم خوشحال باشیم ازینکه زندهایم یا ناراحت!
بنویسیم، احساساتمون رو، بریم دوستامونو ببینیم
هر کیو که دلمون رو یکم آروم میکنه، نباید نابود شیم. باید دوام بیاریم…
امروز تو اندرزگو دوییدم، دقیقا ساعتی که ملت داشتن میرفتن سرکار، با یه کلاه کپ و موهای دم اسبی.
ملت هنوز چشماشون عادت نکرده، و دو تا ماشینم بوق زدن و ✌🏽نشونم دادن.
ما زنها هر کار عادیای ازین قبیل کنیم اکت سیاسی به حساب میاد، حتی اگه حواسمون نباشه..