Η πιο σύντομη διαγραφή χρέους παγκοσμίως.
Σε ένα λεπτό ο Αδωνις διέγραψε 1δις € για τα δάνεια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι «οι τράπεζες τα δάνειαμτα έχουν εξοφλήσει, από την ανακεφαλαιοποίηση δηλαδή με τα λεφτά μας.
Πλήρωσε εσύ κακόμοιρε τις δόσεις σου για να μην σου πάρουν το σπίτι
Τέτοια ανημπόρια σπάνια έχω νιώσει.
Είναι σαν να βλέπω τα δυο αγγελούδια να πέφτουν, να θέλω να τα πιάσω και να μην έχω χέρια.
Συνειδητοποιώ ότι γράφω και δεν έχω ούτε λέξεις.
Άδειασα.
Προσωπικά, ψήφο εκ των προτέρων δε δίνω σε κανέναν ξανά.
Όμως σήμερα θυμήθηκα πώς είναι να έχεις πολιτικό λόγο και πολιτική συγκρότηση. Ήρθε σαν κάτι που σε ξαφνιάζει, έτσι όπως έχουμε βουλιάξει στα τσιτάτα και τις κραυγές ενός κακομαθημένου ηγεμονίσκου εδώ και επτά χρόνια.
Παντοτινή μου απορία θα είναι πώς δεν ψηφίσατε αυτόν τον άνθρωπο το ‘19 και προτιμήσατε τον πιο διεφθαρμένο γόνο στη σύγχρονη Ιστορία της χώρας. Πόση προπαγάνδα, πόση τυμβωρυχία, πόση περικεφαλαία κατάπιατε αμάσητη.
"Τρία ραντεβού έχει σήμερα" φωνάζει ενώ στην οθόνη του κινητού του η ημερομηνία του ραντεβού είναι ... τον Ιούνιο.
Όπως έχουμε πει ο άνθρωπος με συνέπεια τιμά κάθε μέρα δυο συγκεκριμένες ημερομηνίες, όχι του Μαρτίου ή του Ιουνίου αλλά του Απριλίου : την Πρωταπριλιά και την 21η 🙂
Τελικά ο επικεφαλης της Intellexa αποκάλυψε ότι το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator δόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση - όχι σε κάποιο ιδιώτη.
Συνεχίζουμε ό,τι κάνουμε, δεν είναι και κανένα σημαντικό θέμα η Δημοκρατία.
Κάνε το σκ@τό σου παξιμάδι, πάρε ένα τέταρτο του κιλού φέτα, τρεις φετούλες ζαμπόν και μη σε νοιάζει. Να! Κοίτα ψηλά! Μόλις πέρασε ένα ραφάλ. Μπορείς να νιώσεις ότι ζεις με αξιοπρέπεια.
Έχουμε περάσει και οι δύο αιματηρό Εμφύλιο, Χούντα (η Ισπανία μάλιστα για δεκαετίες), έχουμε και οι δύο τεράστια παράδοση στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, στραφήκαμε και οι δύο κεντροαριστερά στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, αναπτύξαμε και οι δύο τον τουρισμό, έχουμε και οι δύο αυτό το μοναδικό μεσογειακό φως.
Τι στο καλό συνέβη και οι Ισπανοί έχουν σήμερα τον Πέδρο Σάντσεθ κι εμείς αυτά τα χάλια;
Πόστ, ριπόστ, αντιγραφή, αναπαραγωγή από όλους μας! Μέχρι να παραιτηθεί ο Γκεμπελίσκος της Υγείας ή να τον αποπέμψει ο Διεφθαρμένος Ηγεμόνας.
Η «μπουνιά» που έλεγε ψέματα ότι έφαγε ο χουντικός Υπουργός ήταν τελικά υψωμένη γροθιά διαμαρτυρίας.
Γνήσιες -οριστικά- οι 262 φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή.
Στους «υπερπατριώτες της περικεφαλαίας» που πολύ στεναχωρήθηκαν επειδή αυτά τα φωτογραφικά ντοκουμέντα έκαναν εικόνα το πώς είναι να πεθαίνεις αληθινά για την πατρίδα σου, να αφιερώσω το κουπλέ που λογόκριναν οι παππούδες τους, από το εμβληματικό «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή των Λευτέρη Παπαδόπουλου - Σταύρου Ξαρχάκου.
«Γνώριζες τα βήματα ξέκρινα τους ήχους
και φωτιές ανάβαμε με σβηστή φωνή
τις βραδιές συνθήματα γράφαμε στους τοίχους
πέφταμε φωνάζοντας κάτω οι Γερμανοί»
Βλέπετε, το 1965 που γράφτηκε το τραγούδι, κρίθηκε ότι ήταν ανάρμοστο να υπάρχει η φράση «κάτω οι Γερμανοί».
Το υπόλοιπο τραγούδι ηχογραφήθηκε και έγινε ύμνος, με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση.
…Ήρθαν και βασίλεψαν τα βαθιά σου μάτια
κάποιο Σαββατόβραδο στην Καισαριανή.
Η Ιστορία ποτέ δεν τελειώνει.
82 χρόνια μετά, έρχεται και προσθέτει φωτογραφίες στις σελίδες της.
Η εκτέλεση των 200 αγωνιστών από τους ναζί στην Καισαριανή αποκτά σώμα εκτός από μνήμη.
Και όσο κάποιοι ανιστόρητοι μιλούν για το τέλος των ιδεολογιών, ξέρουμε πολύ καλά: Κάποιοι κατάγονται από τη μία πλευρά του τοίχου και κάποιοι από την άλλη.
Όταν σας ρωτήσει κάποιος πώς μπορείς να πηγαίνεις ίσια στον θάνατο χωρίς να τον φοβάσαι, δείξτε του τη φωτογραφία αυτή.
Με ρωτάνε καμιά φορά γιατί αποφεύγω να γράφω κατά του ΚΚΕ, ακόμη και στα πιο ηχηρά λάθη.
Τον λόγο τον είδατε σήμερα. Είναι αυτή η μήτρα, αυτό το βαθύ dna, αυτό το ατσάλι στο βλέμμα των αγωνιστών του, που δε φοβούνταν ούτε εξορία ούτε θάνατο.
Είναι ένα προσκύνημα στην Ιστορία που υπερβαίνει την επικαιρότητα.
Δεν έχει περάσει πρωθυπουργός που να έχει μικρύνει τόσο πολύ τη χώρα διεθνώς. Ουσιαστικά. Σε κύρος και αξιοπρέπεια.
Κι όμως στα γκάλοπ τα γίδια επαινούν την εξωτερική του πολιτική θαμπωμένα από τις Belharra και τα Rafale της μίζας.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά το βιβλίο του Τσίπρα το νίκησε ό,τι νικάει τον Τσίπρα εδώ και 9-10 χρόνια: η γιγαντιαία προπαγάνδα.
Τι μάθαμε για το βιβλίο από τα ΜΜΕ; Ότι τα ρίχνει όλα στους συνεργάτες του και δεν αναλαμβάνει ο ίδιος καμία ευθύνη. Α, και ότι σχεδόν μας κυβέρνησε ένα ασκέρι το 2015-2019 και πάλι καλά που γλιτώσαμε…
Τι διαβάζουμε στο βιβλίο;
Έναν Τσίπρα ο οποίος φυσικά αξιολογεί τους συνεργάτες του, και θετικά και αρνητικά, αλλά νηφάλια, χωρίς πάθη. Και αναλαμβάνει όλη την ευθύνη για τα λάθη.
Παραδείγματα:
-Η παιδαριώδης διαδικασία των τηλεοπτικών αδειών ήταν ιδέα του Νίκου Παππά, όμως ο ίδιος ο Τσίπρας αναλαμβάνει την ευθύνη των χειρισμών που ουσιαστικά έφεραν την ήττα της κυβέρνησής του από τη διαπλοκή.
-Τις επιλογές Βαρουφάκη - Κωνσταντοπούλου τις αναλαμβάνει αποκλειστικά ο ίδιος.
-Μετανιώνει μέχρι σήμερα (όπως γράφει) που αποδέχτηκε την περικοπή του ΕΚΑΣ.
-Μιλάει θετικά για ανθρώπους όπως ο Τσακαλώτος (που όλοι ξέρουμε ότι στα εσωκομματικά τού έψησε το ψάρι στα χείλη), διότι τού οφείλει ως υπουργού οικονομικών και του πιστώνει τη συμβολή του στην έξοδο από τα Μνημόνια.
Το βιβλίο του Τσίπρα είναι ένα καλογραμμένο πολιτικό θρίλερ που δυστυχώς δεν ήταν μυθοπλασία αλλά η δραματική πορεία της χώρας μας.
Σου έρχεται να κλαις από την αδικία: Διότι ο Σαμαράς άφησε τα ταμεία άδεια επίτηδες και η Τρόικα ζητούσε από τη νέα κυβέρνηση Τσίπρα να κάνει σε δύο μήνες όλες τις μεταρρυθμίσεις που δεν έκανε ο Σαμαράς σε δύο χρόνια προκειμένου να εκταμιεύσει την επόμενη δόση! Το παιχνίδι ήταν στημένο μέσα κι έξω για να καταρρεύσει η «κυβέρνηση της Αριστεράς» μέσα σε 1-2 μήνες.
Εξοργίζεσαι με το πώς ένα δημοψήφισμα για το οποίο ο ίδιος ο Τσίπρας έβγαζε διαγγέλματα τονίζοντας «ψηφίζουμε ναι στο ευρώ, όχι στην προτεινόμενη συμφωνία και θα χρησιμοποιήσουμε το αποτέλεσμα για να πετύχουμε μία καλύτερη συμφωνία» (την οποία όντως πέτυχε), τελικά έμεινε στη συλλογική μνήμη ως «έκανε το όχι ναι», λες και το 61% ήθελε να φύγουμε από το ευρώ!
Τρελαίνεσαι με τις συνεχείς παγίδες που έστηνε ο Σόιμπλε μαζί με το ΔΝΤ για να πάρει τη ρεβάνς του 2015 και να πετάξει την Ελλάδα έξω από το ευρώ τα επόμενα δύο χρόνια! Και βλέπεις με πόση επιμονή (και τεχνάσματα) η κυβέρνηση Τσίπρα ακύρωνε -ουσιαστικά- τον Σόιμπλε.
Απορείς, εντέλει, πώς σε τόσο αντίξοες συνθήκες ένας πρωθυπουργός κατάφερε και έβγαλε τη χώρα του από τη χρεοκοπία μέσα σε τρία χρόνια. Αλλά απορείς ακόμη περισσότερο πώς ένας πρωθυπουργός που έβγαλε τη χώρα του από τη χρεοκοπία και πέτυχε τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους στη νεότερη Ιστορία δεν πήρε δεύτερη ευκαιρία από τον λαό του, να κυβερνήσει επιτέλους εκτός μνημονίων με το πρόγραμμά του.
Ένας αδίστακτος Μητσοτάκης ο οποίος συμμάχησε με τα πιο αδηφάγα ΜΜΕ, τους πιο σκληρούς ευρωπαίους αντιπάλους της χώρας και οργάνωσε την πιο δολοφονική ομάδα προπαγάνδας στη σύγχρονη πολιτική Ιστορία, κατάφερε να λασπώσει έναν πρωθυπουργό ο οποίος έκανε -με λάθη, απειρία και εσωκομματικές αγκυλώσεις- καλό στη χώρα του.
Το έχω ξαναγράψει πολλές φορές. Η Ιστορία θα φερθεί γενναιόδωρα στον Τσίπρα για το 2015-19. Του φέρεται ήδη. Το πώς του φέρθηκε και θα του φερθεί ο ελληνικός λαός είναι ένα άλλο ζήτημα.
Στο «εσωτερικό δελτίο» ο Τσίπρας συνεχίζει να είναι το θύμα και αυτό ας το δουν οι συνεργάτες του διότι στην προπαγάνδα που υφίσταται δεν έχει γίνει κανένα… rebranding.
Η παραπληροφόρηση καλά κρατεί.
Άλλο σου είπαν ότι είναι το βιβλίο και άλλο είναι. Και ο ίδιος δεν έχει καταφέρει να περάσει -και πάλι!- τη σωστή εικόνα.
Ο Τσίπρας μπορεί να έγραψε την Ιθάκη, όμως τα ΜΜΕ σού είπαν ότι έγραψε «παραμΙθάκη». Κι εσύ πάλι το πίστεψες.
Μείνε λοιπόν με τον Μητσοτάκη που σου αξίζει. Γιατί λαός που με διάλειμμα 4,5 ετών επιστρέφει σε αυτούς που τον χρεοκόπησαν για να τον χρεοκοπήσουν ξανά, δεν είναι για κάτι παραπάνω.
Παρατηρώ γύρω μου τι συμβαίνει. Όλος ο κόσμος είναι ψυχιατρικοποιημένος. Ο ένας άνθρωπος κοιτάζει τον άλλον με μια μουτσούνα θυμού, σχεδόν μίσους.
Στους δρόμους οι οδηγοί είναι έτοιμοι να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον. Οι οικογένειες είναι σαν ασύνδετες άγγελε βανδάλων ανθρώπων. Κάνουν ο,τι ναναι, ό,τι γουστάρουν, δε δίνουν καμία σημασία σε τίποτα και σε κανέναν.
Η ευγένεια έχει χαθεί οριστικά.
Η απλή «αστικη» που λέμε ευγένεια, η καλημέρα, μια καλησπέρα, η καληνύχτα. Κανείς δεν τα λέει αυτά εκεί έξω, στο περίπτερο, στο σουπερμάρκετ, στο φαρμακείο. Πουθενά. Ο κόσμος έχει γίνει κυνικός, κανιβαλιστικός, παρτάκιας και τρομερά φοβισμένος.
Τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να ανακόψει αυτή την κατρακύλα και να κάνει ξανά τους ανθρώπους πιο νορμάλ, πιο ήσυχους, λιγότερο θυμωμένους; Όλα φυσικά εκπορεύονται από την πολιτική. Είναι προφανές αυτό, όποιος δεν το έχει καταλάβει είναι μακριά νυχτωμένος. Κι αυτό που ζούμε σήμερα, αυτό που βλέπουμε εκεί έξω, από την πολιτική εκπορεύεται.
Ποια πολιτική θα μπορούσε να φροντίσει όλον αυτόν τον κόσμο, να τον ηρεμήσει, να τον διαβεβαιώσει για κάτι καλύτερο; ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ η συγκεκριμένη πολιτική που ζούμε, αυτή η συγκεκριμένη πολιτική που βρίσκεται στην εξουσία, καταφέρνει ακριβώς το αντίθετο. Αυτή η πολιτική έχει φέρει τους ανθρώπους το σημείο που περιγράφουμε.
Ποια λοιπόν θα ήταν αυτή η εναλλακτική πολιτική, η διαφορετική που θα πετύχαινε κάτι τέτοιο;
Κατά τον Δημήτρη Ουγγαρέζο, ο Τσίπρας πρέπει να δωρίσει τα έσοδα του βιβλίου του γιατί δεν είναι ιατρικό βιβλίο ή μυθιστόρημα ώστε να υπάρχει κέρδος (;), αλλά πολιτικό βιβλίο και, ως γνωστόν, τα πολιτικά βιβλία δεν πρέπει να αφήνουν κέρδος στους συγγραφείς τους.
Σε παραλήρημα όπου μπερδεύει τα λόγια του από το μένος, απαιτεί να μάθει τι συμφωνία έχει κάνει ο Τσίπρας με τον εκδοτικό οίκο, τι ποσοστό θα πάρει, τι λεφτά θα βγάλει και πού θα τα δωρίσει. Όπως χαρακτηριστικά λέει, «θέλω να μάθω αν πουλάει βιβλία για το καλό μου ή για το καλό του!».
«Ή τα κέρδη του Τσίπρα ή οι ζωές μας» λοιπόν. Είναι αξιέπαινος ο Ουγγαρέζος για τη μαρξιστική του στροφή. Φαντάζομαι ότι (αφού και η δική του εργασία αφορά στον δημόσιο βίο και τον σχολιασμό του) θα μας ανακοινώσει το ποσό του συμβολαίου του με το κανάλι και θα κρατάει πλέον τον βασικό μισθό, ενώ ο υπόλοιπος θα πηγαίνει σε κοινωφελείς σκοπούς «για το καλό μας».
Έχω μάλιστα να του προτείνω και συγκεκριμένο φιλανθρωπικό σωματείο: ΑΛΚΑ (Αντιτσιπρική Λύσσα Κακιά).