Kuş Buldum! Artık 7/24 Anında Yardım Alabilirsiniz 🚑
https://t.co/byDlRPmj48
Yıllardır "Kuş buldum, ne yapmalıyım?" sorularınıza yetişmeye çalışıyorum ancak yaban hayatı ilk yardımında saniyeler çok önemli. Ben mesajı görene kadar geçen sürede yanlış müdahale yapılmasını önlemek ve size anında rehberlik edebilmek için Kuş Buldum AI'ı geliştirdim.
Artık günün her saati, tamamen ÜCRETSİZ olarak sistemimize danışabilirsiniz:
✅ Bu kuşun türü ne? (Ebabil mi, kırlangıç mı?) ✅ Gerçekten yardıma ihtiyacı var mı? (Yoksa uçuş denemesi yapan bir yavru mu?) ✅ Su veya yem verilmeli mi? (Yanlış besleme öldürebilir!) ✅ En yakın tedavi noktasına nasıl ulaşırım?
Lütfen bu tweeti kaydedin. Bir gün avucunuzda titreyen bir canla baş başa kaldığınızda, ne yapacağınızı aramakla vakit kaybetmeyin.
🔗 https://t.co/byDlRPmj48
Yorgun akan bir su var önümde; antik çağların mağlup nehir tanrıları gibi boylu boyunca yara almış, kolları budanmış, üzerinde Nuh'un gemisinden salınıp da bir daha dönmeyen o yalancı kargaların iz sürdüğü hırpalanmış bir akış bu. Rüzgar esince boşlukta yalnız iki kanat sesi duyuluyor. Öten bir kuşun sesinin suya düşüp yüzeyde bıraktığı o ince ürperti, katıksız bir yorgunluktur aslında. Durup izliyorum; bir su daha ne denli titreyebilir, kırılan aynasında daha neler gösterebilir ki? Sazların içine saklanmış o masmavi kuşun kanat çırpışları, eksilen bir günün ardından suya düşen son titreyiş gibi yayılıyor.
Eskidendi adım anıldığında var gücümle koşturup yetişmelerim. Şimdi bu suyun yorgunluğu geçti üzerime; unutuş ırmağı Lethe'den bir yudum içmişim gibi dünyaya uzağım. Çoğu şeyi, Kral Midas'ın sırrını rüzgara fısıldayan bu sazlıklardan öğrendim. Uzaktan herkes sazları severdi ama iş onları kesip kendi çıkarına yontmaya gelince her şey değişirdi. İnsanlığın o Babil'den kalma gürültülü soytarılığı çoktan baş göstermişti bile. Oysa çocukluğumda gördüğüm ilk mavi baştankarayı da, dedemi kaybettiğimiz gün -onun ruhunu göğe taşımak için can vermişçesine- kafesinde ölüsünü bulduğum o masum kuşu da hiç unutmadım. Kuşların hayatın ve ölümün eşiğinde ne derin bir kehanet taşıdığını kimseye anlatamam.
Yine de yorgun aksa da bu su, üzerinde bitmeyen bir göç, sessiz bir direniş vardır. Her gün yeni bir ziyaretçiyi ağırlamak için kendini onarır, her sabaha yeniden hazırlanır. Sazlar inatla yükselir, balıklar ve sinekler çoğalır, kurbağalar öter; kıyısında tilkileri, derininde su yılanları ve kuşları eksik olmaz. Biri gider, diğeri gelir. Kimi derinden balık çıkarır, kimi havada süzülüp sinek avlar. Kimi de tıpkı bu küçük su yelvesi gibidir; binbir fırtınadan sonra kendi İthaka'sını arayan yorgun bir seyyah gibi arada bir görünür. Bilir buranın yaralı ama güvenli bir sığınak, kadim bir göç durağı olduğunu. Belki geldiği uzak diyarlardaki ihtişama benzemez burası ama kendi halinde güzeldir; çünkü bu yorgun su, onun unutulmaz soyunun ve hafızasının ayrılmaz bir parçasıdır.
Ben bu konuda biraz cahilim sanırım, bağlamı kuramadım. Bilgisi olan aydınlatabilir mi? Egzotik kelebek parkının iklim değişikliği için önemi tam olarak nedir? Özellikle de COP31 için?
Evet sizde vinç olmadığı için çözümsüz kaldığımız için kendimiz gidip vinç kiralayıp bu işi yapmaya çalışıyoruz. Siz bir ilçe belediyesi olarak, bir vinç getiremiyorsunuz ama biz getirebiliyoruz. Biz parasını yine verelim ama o organizasyonu siz yapın. Bizde vinç yok nasıl diyebilir bir ilçe belediyesi. Büyükşehir belediyesine yazın, özel taşeronlarınızdan isteyin. Ekibinizle gelin bulunun. biz parasını verelim. Halkın yanında belediyecilik bu olsa gerek di mi ?
Antalya’da aile evimizin bahçesinde hortum felaketinde selvi ağaçları komşunun evinin üzerine yıkıldı. Kepez İlçe Belediyesi "vinç yok", büyükşehir "bizim işimiz değil", AFAD "ekipmanımız yok" diyor.
5393 sayılı Belediye Kanunu'na göre afet ve acil durumlarda can ve mal güvenliğini sağlamak belediyelerin asli görevidir. "Özel mülk" veya "ekipmanımız yok" diyerek sorumluluktan kaçamazsınız; bu resmen işten kaçmaktır.
@kepezbelediyesi@AFADBaskanlik@ANTALYABB@AntalyaValilik
Artık çözüm bulamadığımızda kendi imkanlarımızla yaptırmak zorunda kalıyoruz. Fakat bir doğal afet anında kurumların gelip burayı güvenli şekilde koordine etmesi şart; başka bir vahim olay yaşanmaması için bu gerekli. Burada devrilen basit tek bir ağaçtan değil, insanların evlerinin üzerine yıkılan devasa selvi ağaçlarından bahsediyoruz.
Çayırkoşarı • Antalya
Gündeme ne güzel geldi. Çoğumuz sevinçle karşıladık; kuş gözlemcilerinin heyecanı birçok kişiye dokundu. Kimisi böyle bir tutkuyu ilk kez duydu, kimisinin zaten var olan merakı biraz daha büyüdü. Kırıcı sözleri ise görmezden gelip yolumuza devam ettik.
Bir kuş, bir fotoğraf farkındalık yaratmak için çok güçlü bir araç; yeter ki doğru anlatılsın.
Bu kuşun bulunduğu yer Manavgat Nehir Ağzı. On yılı aşkın süredir bu alan için mücadele ediyorum ve her köşesini adım adım biliyorum. Fotoğrafa baktığınızda yeşiller ve sarılar içinde, doğanın kalbinde bir yer gibi görünüyor. Ne yazık ki gerçek öyle değil: burası çöplüğe çevrilmiş bir alan.
Yine de bu, umudumuzu hiç kırmadı.
Mücadelemize devam ediyoruz; umarım güzel sonuçlar da gelecek.
Herkese sevgiler 💚
Dünyanın en hızlı kuşu: Gökdoğan.
Onu kadraja sığdırabilmek için sabah akşam Antalya falezlerinde nöbetteyiz. Peşinde olmak hem büyüleyici hem de çok zor; çünkü öylesine hızlı ki, bir anlık dalgınlık ya da göz kırpışı o muazzam geçişini kaçırmamıza yetiyor.
Bu sefer kendisini epey yakından yakalamayı başardım. Yine de zihnimde, hayalimde kurduğum o kusursuz kareye henüz ulaşmış değilim.
Bence gökdoğan bu kentte çok daha fazla değer görmeli. Dört mevsim şehrin tam kalbinde yaşayan, bizlerle iç içe olan bu asil kuş keşke Antalya’nın, spor kulüplerimizin simgesi olsaydı; bu şehre çok yakışırdı.
O hayalimdeki kareyi yakalayana dek falezlerde izini sürmeye, gökyüzünü gözlemeye devam...
Attalos’un baktığı falezlerde şimdi binlerce insan yürür, sırtlarında fiyakalı montlar,
Afili arabalar yanaşır kıyıya, yüksek tavanlı evlerde kimse başını kaldırıp bakmaz.
Yalnız sabahın ilk ışığında kaldırımları süpüren temizlik i��çileri aşinadır hızına, "Sizin kuş şuradaydı, yine güvercinlerin peşinde" diye işaret eder maviyi;
Halbuki iki kanat çırpışı var boşluğun ucunda, bütün o süslü dünyadan daha eski, daha gerçek.
📸 Sony A7R VI
🔭 Sony FE 600mm f/4 GM OSS
#gökdoğan #peregrinefalcon
Türkiye’nin ilk Çayırkoşarı (Calidris subruficollis) kaydı! Ülkemizin 506., Antalya’nın ise 361. kuş türü oldu. Ama bu tarihi kaydın arkasında yine dostluk, heyecan ve doğanın bize sunduğu unutulmaz bir gün var.
Pazar günü öğleden sonra arazi için hazırlanırken, Hollandalı kuş gözlemcisi Jordy Houkes’un eBird’e girdiği gözlem bir anda tüm Antalya kuş gözlem grubumuzu hareketlendirdi. Kuş, Antalya’nın en çok tür barındıran, en kıymetli alanında; Manavgat Nehir Ağzı’nda görülmüştü. Son dönemde buranın korunması için çok ciddi çalışmalar yürüttük. Umarım yakında güzel sonuçlar alacağız ve bu sevinci de sizlerle paylaşacağım. Doğanın bize böyle eşsiz bir sürprizle karşılık vermesi, bu alanın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Haber gelir gelmez arkadaşımız hemen yola çıkıp kuşun kaydını aldı. Biz de eşim ve 2,5 yaşındaki oğlumuz Bulut’la hazırlandık ve hemen yola koyulduk. Alana vardığımızda dostlarımız oradaydı. İlk fotoğraflarımızı çektik ama öğle saatlerinde, tüm uyarılarımıza rağmen kuşun alanına girmeye çalışanlar ve onu tedirgin edenler oldu. Biz de kuşu daha fazla yormamak için kendi haline bırakıp dinlenmeye çekildik.
Akşamüzeri Sedat abi, Ebru abla, Birkan abi ve Halil’le "Hadi güneş batarken bir kez daha bakalım" dedik. Tam o sırada Emin’den bir sesli mesaj geldi: "Gökçe gel, ışık çok güzel, kimse yok, fotoğrafını çek." Hemen gittik. Gerçekten de etrafta kimse kalmamıştı, kuşun üzerindeki o huzursuzluk dağılmış, doğa kendi sakinliğine dönmüştü.
Güneş Torosların ardında usulca batarken, Çayırkoşarı yerden havalandı. Önce doğuya doğru kanat çırptı, sonra birden yön değiştirip tam bana doğru süzülmeye başladı. O esnada, gün batımının o eşsiz ışığında bu güzel kareleri kayıt altına alma şansım oldu.
İnsan kalabalığında her yerde her türlü davranışla karşılaşıyoruz; aslında insanlar her yerde aynı. Ama önemli olan onları ayırabilmek, doğaya saygı duyanları ve iyileri ön planda tutabilmek. Nitekim kuşu ilk bulan Jordy bugün bana ulaştı; bu güzel anıyı ölümsüzleştirmek ve duvarına asmak için kuşun bir fotoğrafını istedi. Kendisine bu kareleri göndereceğim. Kuşların ülkeleri, sınırları aşarak insanları böyle güzel bir paydada buluşturması harika bir his.
Bu eşsiz anı yaşamak, dostlarla ve ailemle bir arada olmak, biriktirdiğimiz en güzel anılardan biriydi. Kuşlar sayesinde hayata ve doğaya tutunuyoruz.
Sevgiler.
Çayırkoşarı (Buff-breasted Sandpiper)
Sony A7R VI • Sony 600mm f/4
Dün, Küçük Altın Yağmurcun’un (Pluvialis fulva) Antalya’daki ilk kaydını gerçekleştirdik! Ama bu kaydın arkasındaki hikaye çok daha güzel.
Ülkemizde bugüne kadar yalnızca sayılı kez görülmüş, nadir bir rastlantısal konuk olan bu türü görmek her kuş gözlemcisinin hayalidir.
Kuşları fark eden insanların sayısının artması; hem kayıtları, hem tür çeşitliliğini hem de doğa farkındalığını artırıyor. Doğaya katkı sağlamak için herkesin profesyonel kuş gözlemcisi olmasına gerek yok. İşte dün bunun en güzel örneğini yaşadık. Biz her sene ilkbaharda Antalya’da bir kuş gözlem kampı düzenliyoruz. Bu kampı deneyimli gözlemcilerden ziyade, kuşları yeni merak etmeye başlayanlara yönelik sürdürüyoruz. Bu çabanın en güzel meyvelerinden biri de işte bu Küçük Altın Yağmurcun oldu.
Arkadaşımız Fırat, ilkbahar kampımıza katılmak isteyip katılamamış ama iletişim grubumuza dahil olmuş, kuşlara meraklı biri. Sahilde dolaşırken Küçük Altın Yağmurcun’u görüyor. Kuşun biraz durgun olduğunu fark edince, "Acaba bir şeyi mi var?" endişesiyle fotoğrafını çekip bizim gruba atıyor. Oysa kuş sadece göç yorgunu. Gruptaki arkadaşlarımız ise fotoğrafı görür görmez türü hemen tanıyor!
Biz de o sırada, akşamüzeri alana 15 dakikalık mesafedeydik. Güneşin batmasına ise sadece 45 dakika vardı. Hemen yola çıktık. Alana vardık ama kuşun bulunduğu noktaya ulaşmak için 20 dakika boyunca yarı koşar adım yürümemiz gerekti. Neyse ki zamanında ulaştık ve tam güneş batarken bu harika kareleri kayıt altına almayı başardık.
Fırat ise sağ olsun, biz gelene kadar başında bekledi. Yaşanan hareketliliğe ise oldukça şaşırdı; sıradan bir sahil yürüyüşünde gördüğü kuşun bu kadar büyük bir ilgi göreceğini hiç tahmin etmemişti. Hatta haberi alıp gece uçakla şehir dışından gelen ve sabah erkenden kuşu gözlemleyip fotoğraflayan arkadaşlarımız bile oldu.
İşte asıl güzel olan şey bu: Kuşları ve doğayı fark eden insanların sayısını artırmak. 13 sene önce Antalya’da sadece 3-4 kişiyken, şimdi doğayı birlikte izleyen 200’den fazla kişi olduk.
En çok kıyı kuşlarını fotoğraflamaktan keyif alıyorum. Dün Antalya Valiliği önderliğinde; Manavgat Belediyesi, birçok kurum ve derneğin katılımıyla Antalya’nın en fazla kuş türü gözlemlenen alanında bir temizlik etkinliği düzenlendi. Etkinlik sonrasında kısa bir süre de olsa bu kuşları fotoğraflama şansı elde ettik. İşte bu kare, benim taşçevireni fotoğrafladığım o an. Biraz ıslandım, kuma battım, yuvarlandım ama ortaya güzel fotoğraflar çıktı.