Bir adım daha atamayacak kadar yorulduğunu düşündüğünde Hume'un şu sözü gelsin aklına: "Eğer burada durup daha ileri gitmeyeceksek, niçin bu noktaya kadar geldik?"
"Sosyallik insan sevgisine değil, yalnızlık korkusuna dayanır ve burada aranan aslında diğer insanların hoşsohbet varlığı değil,daha çok yalnız olmanın bunaltıcı sıkıntısından, bilincin tekdüzeliğinden kaçmaktır..."
Arthur Schopenhauer
"Eğer biri bana yanlış düşündüğümü ya da hareket ettiğimi kanıtlar ve gösterirse memnuniyetle düşüncemi ya da davranışlarımı değiştiririm. Çünkü ben gerçeğin peşindeyim ve gerçekler kimsenin canını yakmaz. Canı yanan kişi ancak yalan ve cehalet içinde yaşayan kişidir."
Meşguliyet bir yöneliştir. Bize iyi gelen bir uğraşın içine dalmak ve orada derinleşmektir. Oyalanma ise bir kaçıştır. Kendimizden uzaklaşmak, yaşamı olabildiğince ertelemektir. Meşguliyet bizi iyileştirir, ileriye taşır; oyalanma ise enerjimizi tüketir, bizi hep geride bırakır.
Güne Dale Carnegie okuyarak başladım.. Şu alıntısı yine yakaladı beni: “dünyanın önemli şeylerin çoğu, hiçbir umut ışığı yokmuş gibi göründüğü halde denemeye devam edenler tarafından başarılmıştır.”