Kafamın içi hiç susmuyor hiç durmuyor çığlıklar kıyametler kopuyor ağlayarak uykuya dalmak sabah gözünü açar açmaz ağlamak. Bitsin bu sınav çok acıyor kalbim.
Her şeyi sildim unuttum desemde hani gelir ya aklına "benden başkasıyla hayaller kurdu" fikri! işte bu yüzden susmuyor kafamdaki sesler. Gün geçtikce eksilmiyor!
Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var. Asla olamadığım kişi beni üzüyor, ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlayamadığım bir özlem kabarıyor. Umutlara ve kesin inançlara çarpıp düştüm, benimle birlikte bütün batan güneşler de düştü. Yeniden ne zaman güveneceğim?