Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda..
Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan..
İçimde kıyametler kopsada..
Ben baharıyım yarınlarımın,
Çiçek açarım her kışın ardından.
Damla damla yağan yağmurun yapraklara deydiğinde ki ses....
Yağmurun toprakla buluştuktan sonra ki kokusu
Ve gök gürültüsü bunları hiç bir şeye değişmem be çocuk...
Hazırlan dostum
bir olta, biraz yem,
bir de içimizde biriken dertlerle
balığa gidelim.
Yağmur yağsın üstümüze,
hangi sahil olduğu hiç fark etmez.
Oltamızı denize atıp
birkaç kadeh eşliğinde
hayatı konuşalım.
Balık tutamasak da olur dostum...