People respect you more when they don't see you often. Even parents. Trust me. It's strange how distance rearranges love, how absence restores what closeness erodes. When people are deprived of your presence, they start seeing you clearly again, not through habit but through awareness. Proximity dulls perception. Space sharpens it. That's just how the human mind works.
Söz büyüdür. Eğer hayatınıza sağlıklı bir ilişki çekmek istiyorsanız önce dilinizi değiştirin. Sürekli “beni kimse sevmez, hep yanlış insanları buluyorum, ilişkiler bana göre değil” diyerek sevgi manifestleyemezsiniz. Bilinçaltı şaka anlamaz, en çok tekrar ettiğiniz şeyi gerçek kabul eder. Bu yüzden aşkı beklerken yalnızlığı değil, sevgiyi konuşun. Kendinize her gün “sevilmeye layığım, değer gören bir ilişkiyi kolaylıkla hayatıma çekiyorum” demeyi deneyin. Çünkü insan önce kelimeleriyle kaderine seslenir, sonra kaderi ona cevap verir.
i believe in re-reading and re-watching your favourite books & movies at different stages of your life. the plot never changes, but your perspective does.
Temen gw pengacara perceraian. 7 tahun bolak-balik Pengadilan Agama. Udah megang ratusan kasus cerai.
Gw nanya iseng: "Klien lo yang paling bikin lo merinding itu yang kayak gimana?"
Dia gak jawab "yang berantem hebat" atau "yang suaminya selingkuh."
Dia jawab:
"Yang paling mengerikan itu istri yang dateng TENANG. Duduk rapi. Senyum tipis. Suaranya datar. Gak ada air mata."
"Kenapa itu mengerikan?"
"Karena kalau dia udah TENANG, keputusannya udah final. Biasanya sejak 6 bulan lalu."