I had the sweetest 91-year-old patient today. I gave her a bed bath, and she did her makeup completely blind. I was so amazed! I only had to fix her lipstick because she overlined it a little. We both ended up laughing. 🤣 She had a huge round mirror in her bag and vanity kits.
First time namin ni husband magkasama sa isang shift. Sana pala nag-picture muna kami. Kaso grabe yung mga pasyente ko. Confused, tumatakas, tumatae sa sahig, nagmumura, simisigaw. Jusko. What a night
One thing I definitely don’t miss about the Philippines is how much of a hassle some processes can be. 😩 So many steps, requirements, follow-ups, and waiting just to get one simple thing done. Why does everything have to be so complicated? 😭
Bakit nga ba ako kinakabahan e anim lang yun? Hehe… Because walang watcher, walang PCT minsan, walang charge nurse, walang interns wala ring residente sa area. Walang telegram . Walang VPN. 🤣 Ok.. I will get used to it.
l
“Nurse Lian, sana pagbalik mo ng Pilipinas, magaling na ako.’’
Hindi ko makakalimutan ang mga salitang iyon. Bilang nurse, dala-dala natin ang bawat pasyenteng naging bahagi ng ating buhay. May mga kuwento ng paggaling, at mayroon ding mga kuwentong nauuwi sa pamamaalam.