همين دهله و ديوث كه هر سال موضوع افشار براي چند روزي دامن ميزنيد بسم الله كنين اسناد و شواهد ارائه كنيد تا ما هم بدانيم كه شما به حق به جانب هستيد
در بيست سال جمهوريت با مدرك واسناد چند صد هزار نظامي و غير نظامي به شهادت رسيدن
چرا صدا بلند نميكنيد ؟
كه افتاده ايد به دهه هفتاد؟
چرا عاقل کند کاری که بار آرد پشیمانی؟
مگر نه اینکه هر قدم سنجیده باید برداشت؟
چشم ات را چند محافظ و موتر كور كرد در غرور و غفلت، راهی رابرگزيدي که فرجامش جز خسران نبود. حالا نه راهي به رفتن داري و نه دل برگشتن. تنها مانده اي با بار سنگین ندامت، و پشيماني
آنها که گمان میکنند وحشت، سایهی ابدی این خاک خواهد شد، فراموش کردهاند که ترس، خانهی سستبنیادی است که پیش از هر چیزی، صاحبانش را در خود فرو میبرد.
مقاومت، نه یک انتخاب، که سرنوشت ماست. این سرنوشت در برابر هر شر و سلطهای به میدان خواهد رفت تا پژواک آزادی را از هری تا هندوکش بشنود و بر بام پامیر، شاهد زایشِ دوبارهی خورشید آزادی باشد.
#مقاومت_تا_آزادی
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
هزار باده ی ناخورده در رگ تاک است
پنجشیر هنوز هست!
صخره هایش پابرجاست، دریا اش هنوز جاریست، ایمان مردمانش هنوز محکم برای آزادی است!
10- عبدالخالق از میدانشهر.
اینست نمادی ازوحدت ملی واقعی.
علاوه بر همه آنچه گفته شده یک نکته را اینجا قابل ذکر میدانم اینکه توجه داشته باشید، اسیر جنگی با ما در سفره افطار نشسته و مجاهد نوکریوال خدمت میگذارد.!
رو برداشت از صفحه حاجي صاحب فضل حيات
قرارگاه مان در بازارک پنجشیر رمضان 1988هنگام افطار
از چپ به راست 1- یکتن از اسرای جنگ 2- صفی الله اشکمشی 3- اسمعیل درحال توزیع پنیر البته نوکریوال امروزه قرارگاه 4- شاه بدل شهید 5-آ غاشرین (رامبو) 6- عبدالقدیر از لوگر 7- نگارنده.8- اسلام الدین (روسی) 9- شعیب (كابلي )
پدر هفتاد پشت همو دانشگاه را لعنت كه خودت واره يك خبيث انسان را مدرك پروفيسوري داده است
كريكت ناموس ملي اوغان است
خدايا به تو پناه ميبرم از شر قوم جاهل و نادان