ـــــا ـلـ

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

می‌گویند.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

صدای آبه که می‌تونه فقط صداهای توو سرتُ خفه کنه تا همون صداها از زبونت بیرون بزنن و به جملاتی کم و بیش مسکّن تبدیل شَن بواسطه‌ی زبان.،
بنظرم بشر برای رخ دادن انقلابِ به قول معروف ‘شناختی’ زمانی بسیار طولانی رُ کنارِ آب زیست کرده بوده

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

تو از رویاهات ناامید شدی.
ناامید میشی چون به رویاهات دل می‌بندی،
رودخانه. و کار سالار،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

چرخ است. می‌چرخد،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

تمام من از آن خودمه الان و چیزی سنگین‌تر از این نمیتونه بر من وارد بشه

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

نترس، وگرنه شلیک می‌کنم.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

لابلا از همه می‌پرسم اینو که بهترین راهی که برای کنترل احساساتتان یاد گرفتید چه بوده است؟

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

ناهاری داشتم به این فکر میکردم این عادت کردنم به اینجا اونم سریع‌تر از دفعه‌های قبلی که طول می‌کشید به جایی عادت کنم، خطرناکه و تله‌ایه بعد از تله‌ی قبلی صرفا شمایل کلی‌ش.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

اون پتکی که توو سرت میزد ��سته‌ش میشکنه اینجا و تو میتونی هجی کردن بادُ وقتی دیگه خیلی دوری از شهر بشنوی.، کویر توو پاییز عین خرمالو می‌مونه بنظرم، همه نمیتونن باهاش ارتباط بگیرن،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

حدس می‌زنم حالا دیگر می‌توانی بدوی. و این لذت را با خود تا بعد از این حفظ می‌کنی و سال‌ها به سرعت پیش می‌روند. و کمتر یادت هست چه وقت این آهستگی را از کف دادی که دیگر نتوانستی راه بروی تا چشم‌هایت بتوانند به تماشا بروند و تو نترسی اگر بازنگشتند.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

در خیابان و روی دیوارهاش و در انتهای همه‌ی گذرهایی که پشت سر میگذاشتم می‌دیدم که حضور دارد و حتی در لابلای حرف‌ها و همهمه‌ها چیزی به وضوح می‌شنیدم که با من است و مرا خطاب می‌کند.،
دست برنمی‌دارد این حجمه‌ی ��ضاعف از خونخاهی‌ش

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

این تنفس و گردش هوای قبل‌ترها دور سرم می‌برتم ناکجایی وسط انبوه درختا:
که شال گردنم آویخته و دستم اناری،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

با شنیدن موسیقی این چند فیلم بخصوص ، به دیدن تصاویری عینی از زندگی شخصیم میرم که باز متولد میشن توی سرم.، و من در ارتفاع اتاق قدم رو میکنم در تصاویری مقتدر که صحنه‌ها توصیفی حماسی دارن.، و با تغییرات معمول ریتم این تصاویر، مدیدی هم طول و عرض اتاق را به گردو شکستم طی میکنم

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

میامده‌ای انگار. ارتعاشی به پیش می‌رانْدت و این دالان طولانی‌تر می‌نمود.
و همیشه منجر به حباب‌ها می‌شود، حرف‌ها. در ��ایی زیر سطح آب.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

سعی داره سرمای کلامشُ با هیجانات ناشیانه‌ای پنهون کنه که از چین و شکن مراتب چهره‌ش به سمت تو معطوف میشه.،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

رم کردن ارواح روزهای قبل از این و بعد از این، از نهان‌جای مزاج ـــ

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

روزهایی هم بر خلاف معمول، زودتر، کلماتی که قادرند، پیدا می‌شوند و تو کوتاه‌تر می‌گویی.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

آغازش با کلماتی هستن که وجد بی حد و رضایت ر بازتاب میده، در ادامه کمی نگرانی از بابت این شفافیت هم وارد جمله میشه. بعد از پی عادت به سانسور یک جمله‌ی دو کلمه‌ای میگی که کلماتش یکی به نگرانی و دیگری به عدم رضایتت اشاره میکنن. و بیشتر هوا قورت میدی،

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

خاستم اعتراف کنم اگه یه روزی مثل امروز تو مرده باشی غمگینم میکنه اونوقت یادت.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

بچگیام بین هندونه و خربزه انتخابم خربزه بود. هندونه رُ بعد از بلوغم فهمیدمش.

[ـــــا ـلـ @mee_sober]

یه جایی توو مسیر وایسادم با خودم خلوت کردن و گرم گرفتن که بتونم باز ادامه بدم،