Bu, inandıklarını savunmak uğruna varının kuruşunu, yokunun duasını ortaya koyanlara karşı utanç duymama kibri sizlere nereden geldi onu sorgulamak!
Gazze'yi ahkam kesilecekler sırasına alıp, devasa paraların içinde kayboluşunuzu yazmayacaksak, hayvan yemleri arasında buğday arayan çocukların karınlarına bağladıkları taşların altında kalırız!
En çok da sizi yazacağız ki size ait olmayan paraya sarılmanız, madenci babasının tabutuna sarılan Yaşar'ı bize unutturmasın!
Helalin aydınlığı o baretin ışığındaydı,
Siz 30 tane evinizin ışığıyla karanlıkta kaldınız!
Söyleyin kim yerin dibinde,
Kim yücelerde anlatın demiştik
hoca daha kısa nasıl muhteşem anlatılırın kitabına başlamış 👏👏👏
ÇOK ÖNEMLİ BİR BİLGİ VERMİŞTİM.
Çok kısa bir süre içinde, bir sabah uyandığınızda göreceğiniz haberlerle bu sözlerimi hatırlayacağınızı düşünüyorum.
BU PAYLAŞIMI GÖRENLERİN AKLINA İLK BEN GELECEĞİM.
Aliyev’in Ankara’ya gelip gelmemesi, Bakü’de alınmış sıradan bir diplomatik karar değil; Tel Aviv, Bakü ve Ankara arasındaki güç mücadelesinin bir yansımasıdır.
İsrail seçimlerini Netanyahu kazansaydı, İlham Aliyev Türkiye’ye gelecekti.
Belirsizlik olduğu için hesaplar değişti.
Türkiye, Aliyev’siz Azerbaycan planını devreye soktu.
Ankara artık Azerbaycan ile Aliyev’i aynı denklemde değerlendirmiyor.
Azerbaycan’ı kaybetmeden, Aliyev’e bağımlı olmayan bir Kafkasya siyaseti inşa ediyor.
(yakında anlayacağız)
Bugün Gazze’de büyük bir yemek dağıtımı daha gerçekleştirdik.
Elhamdülillah.
Bir günlük yardımı bir ay anlatmıyoruz.
HER GÜN sahadayız; yemek, ekmek, yetim ve öksüz yavrularımızın ihtiyaçları için çalışıyoruz.
https://t.co/xNER9PnLII
Merhametli Kalpler Derneği olarak desteğinizle daha nice sofralar kuracağız.
İsrail’de seçimle yönetimin değişmesi, Filistin politikasının değişeceği anlamına gelmez.
Biri Gazze’yi yıktı.
Diğerinin Filistin’in geri kalanını hedef alması, aynı politikanın devamı olur.
İsim önemli değil.
Politika önemli.
İşgal politikası sürdükçe liderin değişmesi, Filistin’in kaderinin değişmesi demek değildir.
BU SAYFA SESSİZ.
SÖYLEYECEK SÖZÜ KALMADIĞINDAN DEĞİL,
VERİLEN EMEK SAHİPSİZ KALDIĞINDAN.
Bugünlerde “son dakika” diye önünüze gelen gelişmeler, burada henüz ihtimalken gerekçeleriyle anlatıldı.
Okudunuz.
Takip ettiniz.
Ama bu emeği desteklemek söz konusu olduğunda aynı kalabalığı göremedim.
Ben de yazmayı bıraktım.
Eski yazılar yerinde duruyor.
Bugünün haberleriyle yan yana koyun.
Bu sayfanın neden var olduğunu da, sessizliğinin ne anlama geldiğini de orada bulursunuz.
BUNDAN SONRA NELER OLACAK?
Bilgiyi bir kenara bırakın;
daha neyin başladığına dair fikri olmayanlar, size ne anlatabilir ki?
Bu sayfa konuşsaydı, yarın ne olacağını NET şekilde bilirdiniz.
Bu iddianın şahidi de geçmişte burada yazılanlar.
Tarihleriyle, gerekçeleriyle, hâlâ yerinde duruyor.
Ben sustum.
Anlattıklarım yaşanmaya devam ediyor.
Size #sondakikahaberi diye başlık atıyor.
Yazık Oldu...
GAZZE'YE TIRLAR GİRİYOR AMA HALK NEDEN AÇ?
Gazze'ye giren insani yardım tırları ağustos ayında 2.182 iken eylülde 1.244'e düştü. Yüzde 43 azalma!
Daha düşündürücü olan ise Gazze'ye giren 5.265 tırın %71,8'inin ticari mal, yalnızca %23,6'sının insani yardım taşıması.
Peki bu ticari malları kim getiriyor, kim satın alıyor?
İsrailli tüccarlar ve özel şirketler aracılığıyla Gazze'ye getirilen ürünler pazarlarda satılıyor. Malların girişinde İsrail'in kontrol ve denetim mekanizmaları belirleyici rol oynuyor.
Üstelik Reuters'ın 15 Ekim 2026 tarihli haberine göre ticari sevkiyatlar, tüccarlardan tır başına talep edilen 10.000 şekellik ödeme nedeniyle tartışmalara konu oldu.
Bir tarafta ticaret, diğer tarafta açlık...
Gazze'de herkesin parası yok değil. Dışarıdan yakınlarının gönderdiği parayla, kalan birikimiyle veya nakit yardımlarla yaşamaya çalışan aileler var. UNICEF verilerine göre nakit yardım alan ailelerin %72'si için bu destek temel geçim kaynaklarından biri.
Ama soruyorum: Evi yıkılmış, işini kaybetmiş, cebinde tek kuruşu kalmamış bir baba pazardaki ekmeği nasıl satın alacak?
Bir annenin çocuğuna verecek yemeği yokken market raflarının dolu olması ne ifade eder?
Dünya Gıda Programı'nın 19 Ekim 2026'da finansman yetersizliği nedeniyle 500 bin kişiye yönelik gıda desteğini kesmek zorunda kaldığını açıklaması ise meselenin başka bir acı boyutu.
Gazze'de ticaretin devam etmesi, insani yardımın yerini tutamaz!
Çünkü ticaret parası olana ulaşır. İnsani yardım ise parası olmayana da ulaşmak zorundadır.
Bir çocuğun açlığını gidermek için önce babasının cebine değil, insanlığın vicdanına bakılmalıdır.
Gazze'nin ihtiyacı yalnızca sınırdan geçen tırlar değil, o tırlardaki ekmeğe hiçbir ücret ödemeden ulaşabilen insanlardır.
Birinci Bölüm...
https://t.co/2IlSNcJJlr
İkinci Bölüm...
https://t.co/ndXzpb6QZX
Kaleme aldığım bu seriyi YouTube kanalımızda sesli makale hâline getirdim.
Dinlerken isimlere olduğu kadar, bilginin kimden geldiğine de dikkat edin.
Çünkü bu dosyada en tehlikeli kişi, yalan söyleyen değil… Doğru bilgiyi tam zamanında getiren olabilir.
🎧 Sesli makale YouTube kanalımızda.
Dinleyin.
Sonra yorumlarda konuşalım.
Çok sevdiğiniz görselleri dijital ortamdan çıkarın.
Fiziki hâle getirin.
Bir dosya alın ve içine yerleştirin.
Önemli anlarınızı…
Önemli kişileri…
Sizin için kıymetli olan görselleri…
Bunlara ihtiyacınız olacak.
Daha önce kapanmalardan bahsetmiştim.
Yapmanız gereken hazırlıklardan bahsetmiştim.
Bir kez daha hatırlatıyorum: Hazırlıklarınızı ihmal etmeyin.
Gazze'de yürüttüğümüz çalışmaları yerinden takip etmek, yapılan yardımları görmek ve bu hayırlı hizmetlerimizde bizlere omuz vermek isteyen bütün kardeşlerimizi Telegram kanalımıza davet ediyoruz.
Bizler elimizden geleni yapıyoruz.
Sizlerin de desteğiyle daha fazla kardeşimize ulaşmak istiyoruz.
Rabbim hayra vesile olan, bu yolda emek veren bütün kardeşlerimizden razı olsun.
📢 TELEGRAM KANALIMIZ:
https://t.co/xNER9PnLII
ÜÇ YAŞINDA BİR ÇOCUĞA BU DÜNYAYI NASIL ANLATACAKSINIZ?
GAZZE'DE MERYEM ANNESİNİ KAYBETTİ!
PEKİ İNSANLIK NEYİ KAYBETTİĞİNİN FARKINDA MI?
BU DÜNYADA BİR ÇOCUĞUN ANNENİN YOKLUĞUNU ÖĞRENMESİNDEN DAHA AĞIR NE OLABİLİR?
Gazze'den bir görüntü daha geldi...
Üç yaşında küçük bir kız çocuğu.
Adı Meryem.
Alevlerin arasından kurtarıldı. Annesi ise hayatını kaybetti.
Gözlerinin önünde cayır cayır yandı.
Şimdi herkes bu haberi okuyacak.
Kimisi üzülecek.
Kimisi dua edecek.
Kimisi birkaç saniye görüntüye bakıp telefonunu kapatacak.
Ve hayat devam edecek.
Ama kimin hayatı devam edecek?
Bizim mi?
Yoksa üç yaşında annesiz kalan Meryem'in mi?
Çünkü bizim birkaç saniyede gördüğümüz o görüntü, Meryem'in bundan sonraki bütün hayatına dokunacak.
Bir insanın annesini kaybetmesi her yaşta ağırdır.
Ama üç yaşında bir çocuğa annesinin öldüğünü nasıl anlatırsınız?
Ölüm nedir, bilmez.
Savaş nedir, bilmez.
İsrail'i, Filistin'i, Birleşmiş Milletleri, diplomatik masaları bilmez.
Annesinin neden gelmediğini anlamaz.
Sadece bekler.
Kapıya bakar.
Bir ses duyar, döner.
Bir kadın görür, annesine benzetir.
Ve belki de defalarca aynı soruyu sorar:
“ANNEM NEREDE?”
Siz şimdi bütün dünya liderlerini bir salona toplayın.
Önlerine haritaları koyun.
Savaşın nedenlerini anlatın.
Askerî stratejilerden, güvenlik dengelerinden, siyasi çıkarlardan bahsedin.
Sonra üç yaşındaki Meryem'i o salonun ortasına getirin.
Ve ona annesinin neden geri gelmeyeceğini açıklayın.
HAYDİ, ANLATIN!
Hangi devletin çıkarı, bir çocuğun annesinden daha kıymetli?
Hangi askerî hedef, üç yaşında bir yavrunun hayatından daha önemli?
Hangi siyasi hesap, bir annenin evladına son kez sarılamamasını haklı gösterebilir?
Ben size söyleyeyim.
Hiçbiri!
SATIR ARASI — MERYEM'İN BİLMEDİĞİ DÜNYA
Şimdi düşün...
Üç yaşındasın.
Gece oluyor.
Korkuyorsun.
Eskiden annenin yanına koşuyordun.
Şimdi koşacağın yerde annen yok.
Acıkıyorsun.
Eskiden annen yemeğini hazırlıyordu.
Şimdi sana yemek veren başka insanlar var.
Belki çok merhametliler.
Belki seni kendi evlatları gibi seviyorlar.
Ama çocuk kalbin hâlâ aynı kişiyi arıyor.
Anneni...
İşte savaşın geride bıraktığı en ağır yaralardan biri budur.
Bombalar sustuğunda bütün acılar bitmiyor.
Yıkılan binalar yeniden yapılabilir.
Yollar onarılabilir.
Elektrik hatları çekilebilir.
Okullar yeniden açılabilir.
Ama Meryem'in annesini kim geri getirecek?
Kimse.
Ve dünyanın en büyük orduları, en gelişmiş teknolojileri, en güçlü devletleri bu sorunun karşısında çaresiz.
Fakat bu çaresizlik, Meryem'in bundan sonraki hayatı karşısında hiçbir şey yapamayacağımız anlamına gelmiyor.
Tam tersine...
ASIL SORUMLULUĞUMUZ ŞİMDİ BAŞLIYOR!
GAZZE'DE ÇOCUKLAR SADECE BOMBALARLA DEĞİL, YALNIZLIKLA DA MÜCADELE EDİYOR!
Bir çocuğun hayatta kalmasıyla kurtulması aynı şey değildir.
Bunu birbirine karıştırmayalım.
Meryem'in alevlerin arasından çıkarılması elbette büyük bir sevinç sebebi.
Elhamdulillah.
Ama bundan sonrasını kim düşünecek?
Yaralarını kim tedavi ettirecek?
Gece korkuyla uyandığında yanında kim bulunacak?
Büyüdüğünde okul masraflarını kim karşılayacak?
Hastalandığında kim ilgilenecek?
Bir gün annesinin fotoğrafına bakıp ağladığında kim dinleyecek?
Bakın...
Biz bazen yardım meselesini çok dar bir yere sıkıştırıyoruz.
Bir koli gıda gönderdik.
Bir çocuğa kıyafet aldık.
Bir ailenin sofrasına yemek ulaştırdık.
Elbette bunların hepsi kıymetli.
Ama yetim bir çocuğun hayatı, bir yardım kolisinin teslim edildiği gün sona ermiyor.
O çocuk ertesi gün de yaşayacak.
Bir sonraki ay da yaşayacak.
Yıllar sonra da yaşayacak.
BUGÜN MERYEM'İ HATIRLAYANLAR, BEŞ YIL SONRA ONU HATIRLAYACAK MI?
İşte beni asıl düşündüren soru bu.
Çünkü merhamet, yalnızca acı bir görüntü karşısında gözyaşı dökmek değildir.
Merhamet, o görüntü gündemden düştükten sonra da sorumluluğunu sürdürebilmektir.
PEKİ İSLAM DÜNYASI BU ÇOCUKLARA NE CEVAP VERECEK?
Şimdi gelelim meselenin daha ağır tarafına.
Milyonlarca insanız.
Devletlerimiz var.
Kurumlarımız var.
Derneklerimiz, vakıflarımız, yardım kuruluşlarımız var.
Uluslararası toplantılar yapılıyor.
Bildiriler yayımlanıyor.
Gazze konuşuluyor.
Filistin konuşuluyor.
Ama bütün bu konuşmaların sonunda bir soru sormamız gerekiyor:
MERYEM GİBİ ÇOCUKLARIN HAYATINDA NE DEĞİŞTİ?
Bir çocuğun güvenli bir yerde uyumasını sağlayabildik mi?
Yetim kalan yavruların düzenli bakımını üstlenebildik mi?
Tedavi bekleyen çocuklara ulaşabildik mi?
Eğitimden kopan çocukların geleceğini koruyabildik mi?
Çünkü burada devletlerin sorumluluğuyla insanların sorumluluğunu birbirinden ayırmak gerekiyor.
Devletlerin görevi sivillerin korunması için uluslararası hukuk çerçevesinde etkili adımlar atmaktır.
Bizim görevimiz ise elimizdeki imkânları gerçek ve sürdürülebilir yardıma dönüştürmektir.
Birbirimizin yerine geçemeyiz.
Ama birbirimizin sorumluluğunu bahane ederek kendi sorumluluğumuzdan da kaçamayız.
Devletlerin yapamadığını konuşurken kendi yapabileceğimizi unutamayız.
Ve yardım ediyoruz derken de hesabını vermediğimiz bir faaliyetle yetinemeyiz.
ÇÜNKÜ YETİMİN HAKKI, SADECE MERHAMETİMİZE DEĞİL, EMANETİMİZE DE BIRAKILMIŞTIR.
BİR YETİMİN BAŞINI OKŞAMAKLA O YETİMİN GELECEĞİNE SAHİP ÇIKMAK AYNI ŞEY DEĞİL!
Bunu özellikle yazıyorum.
Gazze'deki çocuklar yalnızca bugünün mağdurları değil.
Onlar yarının gençleri.
Yarının anneleri, babaları, öğretmenleri, doktorları...
Belki Meryem bir gün doktor olacak.
Belki kendisi gibi annesini kaybetmiş çocukların yaralarını saracak.
Belki öğretmen olacak.
Belki büyüdüğünde başka yetimlerin elinden tutacak.
Ama bütün bunların gerçekleşmesi için bugün hayatta kalması yetmez.
Sağlıklı büyümesi gerekir.
Eğitim alması gerekir.
Güvende hissetmesi gerekir.
Yanında kendisine değer veren insanların bulunması gerekir.
İşte Gazze'deki yetim ve öksüz yavrularımıza yönelik yardım çalışmalarına bu gözle bakmalıyız.
Bir defalık heyecanla değil.
Uzun vadeli bir sorumlulukla.
Çocuğu yalnızca acısıyla tanımlamadan, onurunu koruyarak.
Çünkü o çocuklar bizim merhametimizi göstermek için kullandığımız görüntülerden ibaret değil.
HER BİRİ AYRI BİR HAYAT. AYRI BİR EMANET. AYRI BİR GELECEK.
SON SÖZÜMÜ İYİ OKUYUN...
Bugün Meryem üç yaşında.
Belki olan bitenin tamamını anlayamıyor.
Belki annesinin neden gelmediğini hâlâ bilmiyor.
Ama yıllar geçecek.
Meryem büyüyecek.
Bir gün kendisine çocukluğunda neler yaşandığı anlatılacak.
Annesinin nasıl hayatını kaybettiğini öğrenecek.
O günlerde dünyanın neler konuştuğunu da öğrenecek.
Devletlerin yaptığı açıklamaları...
İnsanların verdiği tepkileri...
Kendisinden binlerce kilometre uzakta yaşayan insanların Gazze için nasıl ayağa kalktığını...
Ve belki de en önemlisi, o günlerde kendisine kimin sahip çıktığını...
İşte ben o günü düşünüyorum.
Meryem büyüdüğünde, ona yalnızca üzüldüğümüzü mü söyleyeceğiz?
Yoksa yaralarını sarmak, eğitimine destek olmak, güven içinde büyümesine katkı sağlamak için elimizden geleni yaptığımızı mı göstereceğiz?
BEN MERYEM'İN BÜYÜDÜĞÜNDE DÜNYAYA BİR SORU SORMASINDAN KORKUYORUM:
“ANNEM ÖLÜRKEN HEPİNİZ NEREDEYDİNİZ?”
Bu sorunun cevabı kolay olmayacak.
Ama daha sonra sorabileceği başka bir sorunun cevabını bugünden hazırlayabiliriz.
“ANNEM ÖLDÜKTEN SONRA BENİ KİMLER YALNIZ BIRAKMADI?”
İşte bu sorunun cevabında yer almak bizim elimizde.
Meryem'in annesini geri getiremeyiz.
Gazze'deki çocukların kaybettiği yılları geri veremeyiz.
Ama onların kalan hayatlarına sahip çıkabiliriz.
Ve unutmayın...
BİR ÇOCUĞUN ANNESİNİ KAYBETMESİ BÜYÜK BİR ACI.
O ÇOCUĞUN BÜTÜN DÜNYA TARAFINDAN UNUTULMASI İSE İKİNCİ BİR FELAKETTİR.
MERYEM'İN İKİNCİ KEZ YALNIZ KALMASINA İZİN VERMEYELİM.
Dünyanın gözü Konya'da. Aynı hassasiyeti ve desteği her maçta 4 büyüklerden de bekliyoruz.
İrlanda takımlarının bizden çok sesinin çıkması bizim ayıbımız.
TEBRİKLER KONYASPOR 👏🏻
ÖNEMLİ...
Ekonomi!.
Dünya, Çin’in gerçekte ne kadar altın aldığını bilse, altının bugünkü fiyatı yüzde 300 daha yüksek olurdu.
Çin altın topluyor, aldığı altınları İngiltere’ye gönderiyor.
İngiltere ise altının dünya genelinde ödeme aracı olarak kullanılacağı bir piyasanın altyapısını hazırlıyor.
Sakız alırken bile altına dayalı ödeme yapılabilen bir sistem düşünün… Bu, doların hâkimiyetinin sonunu getirebilecek bir dönüşüm.
Peki, Çin bu kadar altın topluyorsa fiyat neden buna paralel yükselmiyor?
Çünkü Çin’in daha ucuza alım yapabilmek için gerçek rakamları açıklamadığı yönünde.
Alımların büyüklüğü bilinmedikçe piyasadaki etkisi de tam olarak görülmüyor.
İşin diğer tarafında petrol ve faiz var.
Yüksek petrol fiyatları enflasyonu besliyor. Enflasyon baskısı faizleri yukarıda tutuyor. Yüksek faiz de altının yükselişini baskılıyor.
İran ile ABD arasında Katar aracılığıyla yeniden yürütülen görüşmeleri bu çerçevede okuyun. Anlaşmaya kapı açılır, savaş sona erer ve petrol akışı rahatlar ise petrol fiyatlarının düşecek.
Petrolün gerilemesi enflasyon baskısını hafifletecek, faizlerin düşmesinin önünü açacaktır.
Faizler düşünce…
İşte altındaki büyük yükseliş beklentisi burada başlıyor. Çin’in biriktirdiği altınların büyüklüğü ve altına dayalı ödeme sistemleri de bu sürece eklenirse, bugünkü fiyatların çok ötesine geçilecek.
Bu dönüşüm gerçekleşirse altın, bugünkü fiyatının 64 katına tavan yaparak tırmanacak.