روزهای تاریکی رو داریم زندگی می کنیم شرمنده جاوید نام های دی باشیم برای سربازان بمپور اشک بریزیم چی کار کنیم کجا حرف بزنیم کجا جمع بشیم و گریه کنیم فریاد بزنیم برای همه این جنایات و همه سالهای رنج …
کتاب درها را بگشایید همچون نور و مشعلی در تاریکی است؛ این اثر، داستان انسانِ آزادهای در زندانهای ایران است که از حق ما برای امیدوار بودن، ایمان داشتن به آینده، زیستن برای حقیقت و عشق ورزیدن به آن دفاع میکند.
https://t.co/5Z2PGPakWX
یه جا عباس معروفی تو کتاب "سال بلوا" نوشته بود:
این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است اما مهمترینش یک جوانیِ بدون رنج و نگرانی در یک سرزمین آرام است....💔
آلبر کامو در انتهای رمان "طاعون" آنجایی که اپیدمی و بیماری تمام شده و مردم جشن گرفته اند ؛ می نویسد :
"طاعون برای آنهایی که کسی را به خاطرش از دست داده اند، تا ابد ادامه دارد...»
@Elizabeth_Keeen سالها به مردم ایران میگفتند اگر ناراضی هستید، از ایران بروید
اما این خاک رفتنی نیست، این رژیم است که ماندنی نیست
و این خاک به ریشه هایش و نهاد پادشاهی وفادار است
«ما از مرگ نمیترسیم. ما نسل نامیراییم.»
صدای پر صلابت زن افغانستانی وقتی این جملهها را میگفت تنم را لرزاند.
ما کنار شماییم شیرزنان افغانستان.
#تحصیل_کار_آزادی#هرات
کار هر روزه من صبح ها سر کار میرم و سعی می کنم موثر باشم و شب ها با شنیدن اسم جاوید نام ها اشکام سرازیر میشه و حالا زنان افغانستان ،ما رنج شما رو می فهمیم و ازتون حمایت می کنیم .
#زن_زندگی_آزادی#زنان_افغانستان
برای فلسطین خودشونو پاره کردن و میکنن، برای زنان افغانستان سالهاست لال شده اند.
ظاهراً حقوق بشر فقط وقتی مهم است که با سلیقه سیاسی دنیا جور دربیاید. خاک بر سر این همه دورویی چه چپ، چه راست که هر دو مقصرند.