olmaktan. Artık seni seninle değil, içimdeki haliyle bırakmak istiyorum. Gözlerin aklımda bir hayal gibi kalsın, ama ben kendime yeniden bakabileyim diye…
Bir zamanlar, senin bana baktığını düşündüğüm o anlar vardı. Kalabalığın içinde bile gözlerin hep beni bulur gibi olurdu. Sanki aramızda söylenmemiş bir şey vardı—ne sen söylüyordun, ne ben cesaret edebiliyordum.
belki sadece göz göze gelmenin bile yettiğine inandım. Ama şimdi anlıyorum… Gözlerin beni aramıyormuş. Belki de sadece o anlara ben anlam yüklemişim. Kırgın değilim. Sadece biraz yorgunum. Birinin gözlerinde kendimi bu kadar aramış olmaktan, ama hiçbir zaman tam olarak bulamamış