merve.mervee

เมิฟ เมิฟ lai le~~~

[merve.mervee @melolody0301]

หากมีวาสนา​แม้ห่างพันลี้ยังได้พบหน้า
หากไร้วาสนาแม้อยู่ตรงข้ามก็ไม่พบเจอ

[ดัลดัล💫 @luckydaldal]

: อะไรอะ?
: งานไง

กุตรายยย เป็นการส่งงานหัวหน้าแบบที่กุอยากทำมากที่สุดในชีวิตละ ขอบคุณหยกที่ทำภารกิจนี้แทนพี่

[merve.mervee @melolody0301]

@cheesemiow น้อง​ ๆ​เก่งกันมาก​ ๆเลยอ่าา

[merve.mervee @melolody0301]

เริ่มสงสัยว่าเด็ก DICE ว่างๆนี่ชวนกันตีป้อมรึเปล่า​ สกิลเพลย์โหดจัด​ พี่เรสเปคว่ะน้อง​... มัมหมีน้องๆปาผลงานมาได้นะคะ​ ตอนนี้โดนไอ่เด่กตาแป๋วตกหนักมาก😂​ #RoVTPopTournament

[merve.mervee @melolody0301]

@wawamaru1 ขอต่อแถวเข้าด้อมด้วยคนค้าบบบ

[merve.mervee @melolody0301]

@say4CHEESE เพลงติดหูมากคับบ​ good!! 👍👍

[merve.mervee @melolody0301]

@chanpenling @DICE_SONRAY อู้วว​ ขอบคุณมากๆนะคะ🩷

[Pu Plaifah @Plaifahzhang]

IMFไม่ไว้หน้าเจ้าภาพเล๊ยย โดนตบหน้าคาบ้านอายไม่ล่ะ😏😏อย่าหาว่าพีสอนเลยน้อง

[FiendNOR @fiendOfriend]

@Thida7a แข่งรถ แม้แต่ระดับ F1 มันไม่เคยมีแค่รถที่ทำให้แข่งชนะ มันคือกีฬาที่แข่งเป็นทีม ถ้าอะไหล่แค่ชิ้นเดียวตัดสินแพ้ชนะได้ ทุกวันนี้ Ferrari ก็คงยังครอง Podium ต่ออ่ะ คือ มันคือส่วนผสมของรถ คนขับ ทีมช่าง ถ้ามันแค่รถ ทุกวันนี้แม่งจะแย่งตัวคนขับไปทำแมวอะไรล่ะ

[Lum @N4m3nii]

"วิทยาศาตร์ทำให้เราอยู่รอดแต่ศิลปะทำให้เรามีชีวิต"

[P'HOME @homelander168]

ร้านผมเพิ่งเปิดได้ 12 วัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ผมเปิดร้านกาแฟได้แค่สิบสองวัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ลูกค้าคนนั้นเขียนว่า “ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

ผมนั่งอ่านอยู่หลังเคาน์เตอร์ตั้งนาน ตอนนั้นในร้านก็ไม่มีลูกค้าสักคน เลยยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่

ก่อนเปิดร้านผมคิดภาพไว้หมดแล้วนะ ว่าตอนเย็นจะมีคนมานั่งคุยกัน มีเสียงหัวเราะ มีคนมาประจำจนจำเมนูกันได้ สุดท้ายเปิดมาครึ่งเดือน เสียงที่ได้ยินบ่อยสุดคือเสียงตู้เย็นตัด

แม่โทรมาถามว่าวันนี้ขายดีไหม ผมบอกยังไม่ค่อยดี

แกถามอีกว่า “เปิดเพลงบ้างหรือเปล่า ร้านกาแฟเขาต้องมีเพลงสิ”

ผมบอกเปิดแล้วแม่ แต่ลำโพงมันเสีย เปิดดังหน่อยเสียงแตก แกก็เลยบอกเอาของที่บ้านมาใช้ก่อน

ผมลากลำโพงเก่าไปตั้งวันรุ่งขึ้น เปิดเพลงยุคเก้าศูนย์ตามที่แม่ชอบ ตอนสายมีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา สั่งอเมริกาโนแล้วเปิดคอมทำงาน

ไม่ถึงสิบนาทีแกเดินมาถามว่า “พี่คะ ลดเสียงได้ไหม หนูต้องอ่านงาน”

ผมก็ลด

อีกพักหนึ่งแกมาอีก “ขอเบากว่านี้นิดหนึ่งได้ไหมคะ”

สุดท้ายผมปิดเลยครับ

แกยิ้ม บอก “ขอบคุณมากค่ะ” แล้วนั่งต่ออีกสามชั่วโมง

ตอนแกกลับผมยังนึกเลยว่า อย่างน้อยวันนี้มีลูกค้าคนหนึ่งที่ชอบร้านเงียบ ๆ ของผม

สองวันต่อมาอยู่ ๆ มีนักศึกษามาสี่คน สั่งน้ำคนละแก้วแล้วแยกย้ายไปนั่งคนละมุม ทุกคนมีคอมกับหูฟัง ไม่มีใครคุยกันเลย

วันถัดมามาอีกหกคน

พอวันเสาร์ เก้าอี้แทบไม่พอ

ผมงงมากว่ารู้จักร้านจากไหน เพราะไม่ได้ซื้อโฆษณา ไม่ได้ทำโปรโมชันอะไรด้วยซ้ำ

เลยลองถามน้องคนหนึ่ง เขาหยิบโทรศัพท์ให้ดู เป็นรูปรีวิวหนึ่งดาวของผมนั่นแหละครับ มีคนแคปไปลงกลุ่มนักศึกษา แล้วเขียนแคปชันว่า

“เจอแล้ว ร้านที่ไม่ต้องคุยกับใคร”

ใต้โพสต์มีคนตอบกันเต็มเลย บางคนบอกจะมาทำรายงาน บางคนบอกจะมานั่งอ่านหนังสือ มีคนหนึ่งพิมพ์ว่า “ขอให้เจ้าของร้านรักษาความเงียบนี้ไว้ด้วย”

ผมอ่านแล้วก็ขำ คือผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้านแนวนี้เลย ลำโพงมันเสียเฉย ๆ

แต่ลูกค้าเริ่มมาจริง ๆ ผมก็เลยลองจัดโต๊ะใหม่ เอาปลั๊กพ่วงไปไว้ตรงผนัง ซื้อโคมไฟมาเพิ่มสองดวง แล้วเขียนป้ายตัวเล็ก ๆ ว่า “คุยกันได้ครับ แต่อย่าเพิ่งตะโกน”

ถึงตอนนี้ร้านผมเริ่มมีลูกค้าประจำ บางคนเจอกันแทบทุกวันแต่ไม่เคยคุยกัน จนวันหนึ่งฝนตกหนัก น้ำไหลเข้าตรงประตู น้องที่นั่งทำงานอยู่ลุกมาช่วยผมยกพรม อีกโต๊ะช่วยขยับเก้าอี้ มีคนเอาทิชชูมาเช็ดพื้น

วันนั้นผมเพิ่งได้ยินเสียงทุกคนในร้านพร้อมกันเป็นครั้งแรก

อาทิตย์ก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา มองรอบร้านแล้วหัวเราะ บอกว่า “โห คนเยอะกว่าเดิมมากเลยนะพี่”

ผมจำหน้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเคยมาช่วงร้านเปิดใหม่ วันที่ทั้งร้านมีแค่เขากับผม

ผมเริ่มคุ้น ๆ

เขาพูดต่อ “รีวิวหนึ่งดาวนั่นผมเขียนเองครับ”

ผมนี่วางผ้าเช็ดแก้วเลย

เขาบอกว่าวันนั้นพาเพื่อนมาคุยงาน แล้วพอร้านเงียบมาก ทุกคำที่พูดเหมือนดังไปทั้งร้าน เขาเกร็งจนคุยไม่ออก เลยหงุดหงิดไปหน่อย

เขาขอโทษแล้วบอกว่าจะกลับไปแก้คะแนนให้

ผมบอก “แก้เถอะพี่ หนึ่งดาวมันดูไม่ค่อยดี”

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้ารีวิว แล้วนิ่งไปพักหนึ่ง

ก่อนจะถามว่า “ถ้าผมแก้เป็นห้าดาว คนจะยิ่งมาเยอะไหม”

ผมบอกไม่รู้เหมือนกัน

เขามองโต๊ะที่แน่นเกือบทั้งร้าน แล้วพูดว่า

“งั้นพี่ช่วยหาที่นั่งให้ผมก่อน เดี๋ยวผมค่อยแก้”

ตอนนี้รีวิวเขาเป็นห้าดาวแล้วครับ แต่ข้อความยังเหมือนเดิมทุกคำ

“ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

แค่เติมท้ายไปว่า “แต่ถ้าอยากนั่งเงียบ ๆ ร้านนี้ดีจริง”

ส่วนลำโพงเก่าที่แม่ให้มา ผมยังวางไว้หลังเคาน์เตอร์เหมือนเดิม

ไม่ได้เปิดหรอกครับ

เมื่อวานแม่แวะมาเห็นคนเต็มร้าน แกดีใจใหญ่ ถามว่าทำไมทุกคนนั่งเงียบกันหมด

ผมบอกไม่รู้เหมือนกันแม่ แต่วันนี้กาแฟหมดตั้งแต่บ่ายสามแล้ว

แม่เลยยิ้มแล้วกระซิบว่า “งั้นเอาลำโพงกลับบ้านก็ได้เนอะ”

ผมบอก “พูดปกติก็ได้แม่ ไม่มีใครห้าม”

ปรากฏว่าทุกโต๊ะหันมามองพร้อมกันอีกแล้วครับ

ถ้ามีคนรีวิวร้านกาแฟว่า ‘เงียบเกินไป’ สำหรับคุณนี่คือข้อเสียหรือข้อดีครับ? ☕

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

[เหมี๊ยวง้าว /⁠ᐠ⁠｡⁠ꞈ⁠｡⁠ᐟ⁠\ @lazycat_jan_]

ไทยตีกับเกาหลี ญี่ปุ่นมาช่วย
ไทยตีกับญี่ปุ่น จีนมาช่วย
ไทยตีกับจีน อินโดมาช่วย
ไทยตีกับอินโด ฟิลิปปินส์มาเลมาช่วย
ไทยไม่เคยเหงา 55555555555555

[李ゞ @Netty_Ps]

กลับถึงโรงแรม นี่ทิ้งเด็กเร้กไว้(เพราะหนักมันอ้วน) กลับมาถึงเจอแม่บ้านทำความสะอาด ละห่มผ้าให้หลานๆ ใจบางง น่ารักอ่าา 🥺🤏🏼

[P'HOME @homelander168]

ผมเพิ่งย้ายมาอยู่คอนโดนี้ได้สองเดือนครับ ตอนแรกก็ดีทุกอย่าง ห้องสะอาด เดินทางสะดวก เพื่อนบ้านก็ไม่มีปัญหาอะไร
ยกเว้นห้องข้าง ๆ
สองอาทิตย์ก่อนเริ่มมีเสียงทะเลาะกันตอนกลางคืน แรก ๆ ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร คิดว่าผัวเมียมีปัญหากันธรรมดา
แต่คือทะเลาะกันทุกคืนครับ
บางคืนผู้หญิงร้องไห้ บางคืนผู้ชายตะโกน แล้วมีอยู่ประโยคหนึ่งที่ผมได้ยินบ่อยมาก
"ก็ถ้าเธอคิดแบบนั้น เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว!"
ได้ยินจนผมจำได้เลย
คืนวันพุธผมกลับจากทำงานเหนื่อยมาก กะว่าจะนอนเร็วหน่อย ประมาณสี่ทุ่มก็เริ่มอีกแล้ว
คราวนี้มีเสียงเหมือนอะไรหล่นดังโครม
ผมลุกขึ้นนั่งเลย
กำลังคิดว่าจะโทรหานิติหรือเดินไปเคาะเองดี แต่สักพักก็เงียบไป
แล้วได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะ
ผมก็งง เมื่อกี้ยังร้องไห้อยู่เลย
วันรุ่งขึ้นผมเจอผู้ชายห้องนั้นตรงลิฟต์ แกอายุประมาณสามสิบกว่า ๆ หน้าตาดูเป็นคนธรรมดามาก ทักทายผมดีด้วย
ผมก็อยากถามนะ แต่ไม่กล้า
จนผ่านไปอีกสามคืน
วันนั้นเกือบห้าทุ่มแล้ว ผมกำลังจะหลับ ได้ยินเสียงผู้หญิงตะโกนว่า
"ออกไปจากชีวิตฉันเดี๋ยวนี้!"
แล้วผู้ชายก็ตอบกลับมาเสียงดังมาก
ผมโมโหเลยครับ
เดินไปเคาะประตูห้องข้าง ๆ
รออยู่พักหนึ่งก็มีผู้ชายคนเดิมมาเปิด
ผมบอกว่า "พี่ครับ ขอโทษนะครับ ผมอยู่ห้องข้าง ๆ คือเสียงมันดังมากเลย ผมนอนไม่ได้มาหลายคืนแล้ว"
แกทำหน้าตกใจ
"อ้าว ได้ยินด้วยเหรอครับ"
ผมบอกว่าได้ยินทุกคืนเลยพี่
แกหันไปมองข้างหลัง ก่อนจะเรียกผู้หญิงคนหนึ่งออกมา
"เธอ ๆ ห้องข้าง ๆ เขาได้ยินหมดเลย"
ผู้หญิงเดินออกมาในชุดนอน ถือกระดาษอยู่หลายแผ่น พอเห็นผมก็ยกมือไหว้ ขอโทษใหญ่เลย
แกถามว่าผมได้ยินชัดขนาดไหน
ผมบอกว่าชัดจนจำบทได้แล้วครับ
สองคนมองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมาพร้อมกัน
ผมเริ่มหงุดหงิดนิด ๆ เพราะไม่รู้ว่าขำอะไร
ผู้ชายเลยชวนเข้าไปดูในห้อง
ตรงโต๊ะคอมมีไมโครโฟนสองตัว มีผ้าห่มหนา ๆ แขวนอยู่รอบโต๊ะ แล้วก็มีบทละครวางอยู่เต็มไปหมด
แกบอกว่าทั้งคู่รับงานพากย์เสียงครับ ช่วงนี้กำลังทำละครเสียงเรื่องหนึ่ง มีฉากผัวเมียทะเลาะกันหลายฉาก แล้วผู้กำกับให้แก้เสียงหลายรอบมาก
ที่ผมได้ยินประโยคเดิมทุกคืนก็เพราะอัดไม่ผ่านสักที
ผมถามว่าแล้วเสียงอะไรหล่นดังโครม
ผู้หญิงตอบว่า "หมอนค่ะ พี่เขาตบหมอนให้เป็นเสียงคนล้ม แต่ไมค์มันไม่ค่อยรับเสียง"
ผมยืนขำเลย
สุดท้ายแกขอโทษแล้วบอกว่าจะเปลี่ยนไปอัดช่วงหัวค่ำแทน จะได้ไม่รบกวน
ก่อนกลับผู้ชายถามผมว่า "ว่าแต่พี่จำประโยคที่ผมพูดได้จริงเหรอ"
ผมก็เลยลองพูดให้ฟัง
"ก็ถ้าเธอคิดแบบนั้น เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว!"
พูดแบบที่ได้ยินมาทุกคืนเป๊ะ ๆ
ผู้หญิงหัวเราะจนต้องนั่งลง
แล้วผู้ชายก็ถามว่า "พี่สนใจรับงานพากย์ไหมครับ"
ผมบอกว่าพากย์ไม่เป็นหรอกพี่
แกบอกไม่เป็นไร เรื่องหน้ามีบทเพื่อนบ้านขี้โวยวายอยู่ตัวหนึ่ง พี่น่าจะเหมาะมาก
ตอนแรกนึกว่าแกพูดเล่น
ปรากฏว่าวันเสาร์ถัดมาเขามาเคาะห้องผมจริง ๆ ครับ เอาบทมาให้ลองอ่าน
ตอนนี้ผมเลยกลายเป็นเพื่อนบ้านที่รับงานพากย์กับห้องข้าง ๆ ไปแล้ว
เมื่อวานผู้กำกับส่งข้อความมาบอกว่า เสียงผมเป็นธรรมชาติดีมาก เหมือนคนโมโหจริง ๆ
ก็แน่สิครับ
ผมโมโหจริงมาตั้งสองอาทิตย์

✍️ เรื่องสั้นเพื่อความบันเทิง ตัวละครและเหตุการณ์เป็นเรื่องสมมติ

[luv.frombae @mychocoB]

นึกถึงตอนไปงาน รร. ผอ.พูดนานประมาณนึง จนเด็กอัลฟ่าก็เริ่มนั่งคุยกันเอง ผอ.เจน x พูดออกไมค์ ว่าถ้าใครคุย จะให้ขึ้นมาพูดบนเวทีนะ ใครจะพูดมั้ย ถ้าเจนวายเจอมุขนี้ก็จะเริ่มเงียบ แต่ที่เห็นคืออัลฟ่ารีบยกมือรัวๆ ละเด็กเล็กๆข้างหน้าแย่งกันวิ่งขึ้นเวที ผอเลิ่กลั่ก🤣 ผปค.เจนy คือกลั้นขำ

[ซิน @JJK_ILU]

กุชอบประเทศไทย กุแค่ไม่ชอบนายก

[TON男の子 🦖 @katato46]

ญี่ปุ่นไทยตีกันอึกแล้ว แต่อีเจ๊ญปก็ปากแจ๋วจริง แขวนคลิปด่าเรื่องสุขอนามัยร้านในไทยสกปรก ลามไปถึงถ้าคนไทยอพยพย้ายมาญปจะทำให้มาตราฐานญปตกต่ำ ว้อทท พอมีคนไทยเอาเรื่องสุขอนามัยที่อุบาดๆของญปไปบลัฟกลับ นางบอกโปรดเข้าใจวัฒนธรรมที่ต่างกันด้วย อ่าวอีนี่

[อัญชัน🐾˚𐔌 final crisis 𐦯 @butt3rflypea]

ก็ขี้เกียจ เลือกได้ก็ไม่อยากทำ แต่ถ้ามันอยู่ในความรับผิดชอบ = ทุกอย่างต้องออกมาดี เท่านั้น

[- (death) @_anchr]

ในอนาคต ไม่ช้าก็เร็ว ไทยหลีกเลี่ยงไม่เก็บ VAT เพิ่มไม่ได้อยู่ดี เพราะรัฐไทยใกล้ถังแตก หนี้สาธารณะสูงมาก ไม่มีตังเหลือไปทำบริการสาธารณะ สวัสดิการให้ประชาชน

แต่การเก็บ VAT เพิ่ม ต้องทำไปควบคู่กับภาษีอัตราก้าวหน้า ภาษีความมั่งคั่ง ไม่งั้นคนจนแบกรับสัดส่วนภาษีหนักกว่าชนชั้นอื่น

[เก๊ว @Bamiikyo]

เพื่อนกุไปไหว้เซี่ยเหลียนแล้วขอให้เลิกจน อิสัส มึง555555555555555555555 มึงขอให้รวยจากใครนะ55555555555555555

[merve.mervee @melolody0301]

เดือนนึงหักไปตั้ง800 กุกินชาบูมื้อดีๆได้เลยอะ​ พอเจอเอาเงินกุไปทำปฏิทินงดนอนอืดไปเลือกตั้งเลย​ค่ะ​ เศษกระดาษที่กุไม่เคยได้จะต้องไม่มีอีกต่อไป!!!
#เลือกตั้งประกันสังคม