Hiçbir şey artık hiçbir şey ifade etmiyor. Sen benim içimin şevkini aldın. Önümden yemeğimi, sırtımdan hırkamı, fikrimden umudumu aldın.Bu yüzdendir ki dünyanın en alçakları dahi bir gün affedilir, sen affedilmezsin.
yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. yani hala olsun isterim, vazgeçmedim aslında ama olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşadım, dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim, gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.