Isparta’daki evimin balkonundayım, sen karşımdaki sokak lambasının altındasın, kar yağıyor ve ellerin ceplerinde bana bakıyorsun. Dağdan gelen soğuğu da hissediyorum, seni de hissediyorum. Sen ben ne zaman dağlarla göz göze gelsem, her göz göze gelişimde yeniden doğuyorsun.
mide kadar dikkat çekmeye çalışan bir organ görmedim, sinirlenince ağrıyo üzülünce ağrıyo stres yapınca yine ağrıyo. bi dur allah aşkına sen ne alaka şimdi ya
Lavin ve Alperin soğukta dikişlerinin sızlaması ve Kardelen gelsin diye sızlanmaları ve sonra kar yağması çünkü Kardelen canı yanan biri varsa hep gelir 🥺🥺
"Yüzüğün sorun olacağı bir yerse, çıkarabilirim," diye mırıldandım.
"Hayır. O yüzüğü hiçbir zaman çıkarmayacaksın."
"Nasıl?"
"Onun bir evlilik yüzüğüne benzediğini sanmıyorum. Bir tek taş da sayılmaz. O bir..."
O çiçeğin ismini söyleyemedi.
Çiçeğimizin ismini söyleyemedi.