@ma_tabaa@zeynabafshar564 سخن آخر
من در شما برخلاف عده ای منافق که مخالفت خود را پنهان میکنند و خود را طرفدار جا میزنند صداقت دیدم.نظم جهان دیگر با راه حل های حسن روحانی و جواد ظریف هر چند امین و صادق کار نمیکند.اتفاقا امروز راه حل نجات فقط ایستادگی است از جنس همان بیانیه هایی که شما دوستش نداری.
@ma_tabaa@zeynabafshar564 فقط طرفدارن رجوی اینطور بودند؟!
تقریبا تمام دشمنان آمریکا در خاورمیانه رهبرانشان در این شرایط قرار گرفتند.ضمنا سال ها امام زمان توسط نواب خاص با شیعیان در ارتباط بود. محدود کردن به گروه رجوی نادرست است.
@ma_tabaa@zeynabafshar564 ان تصویری که قبلا در جنگ توسط پدرشان منتشر شد بسیار بی کیفیت بود که بنده فکر کردم کاش منتشر نمیشد و ترامپ مسخره کرد.ضمنا شما که علاقه مند به ایشان نیستی طرفدارانش هم مشکلی ندارند.
@ma_tabaa تا این لحظه بقیه سرویس های امنیتی هم معتقد است هستند ایشان زنده است و در مدیریت امور دخیل.مشکل اصلی را با مواضعشان بفرمایید مطابق روش سابق صادقانه تر است باز خود دانید
@ma_tabaa@zeynabafshar564 باید کسی را مثال بزنید که اسرائیل نتوانسته ترور کند.یعنی او این کار را کرده وترور نشده باشد.ظاهرا تا اینجا ترامپ نمیداند آقای سید مجتبی خامنه ای کجاست
#ترامپ: ارتش آمریکا در یک ماه ۱۰۰ میلیون بشکه از #تنگه_هرمز خارج کرد.
نفت عبوری از تنگه پیش از جنگ: روزی ۲۰ میلیون، ماهیانه ۶۰۰ میلون بشکه بود.
یعنی حتا اگر ادعای کذاب زرد راست باشد، ایران جلوی ۸۵ درصد را گرفته.
حدس من: نفتکشهای عبوری با اجازه ایران را هم به نام خودش زده.
آمریکا با زدن پلB1، فقط یک زیرساخت را هدف نگرفت؛ یک پیام فرستاد: من میتوانم ستون فقرات لجستیک تو را بشکنم.هر موشکی که ایران شلیک میکرد، آمریکا میتوانست با یک پل دیگر پاسخ دهد.اگر ایران بازدارندگی معتبر قبل از بحران ایجاد نکند در دوراهی اتنحار یا تسلیم باید یکی را انتخاب کند
از تهدید اتمی تا جنگ زیرساختی: چهره واقعی بازدارندگی ناقص را ببینید؛
تهدیدهای ترامپ فقط در سطح تهدید اتمی یا «نابودی تمدنی» خلاصه نمیشد. درست است که او در ۷ اپریل از نابودی یک تمدن سخن گفت، اما در کنار آن، الگوی خطرناک دیگری نیز قابل مشاهده بود: تهدید به نابودی زیرساختهای حیاتی و غیرنظامی ایران.
حمله دیشب به تأسیسات آب در منطقه سیریک، اگر در همین چارچوب فهمیده شود، صرفاً یک اقدام نظامی محدود نیست. این نوع اقدام را باید در منطق گستردهتر «جنگ علیه زیرساخت» تحلیل کرد؛ جنگی که هدف آن فقط تضعیف توان نظامی دولت نیست، بلکه فرسایش ظرفیت زیستی، اقتصادی و روانی جامعه است.
وقتی ترامپ از هدف قرار دادن «پلها» سخن میگوید، باید پرسید معنای راهبردی این تهدید چیست؟ پل در اینجا فقط یک سازه عمرانی نیست. پل، گره ارتباطی در شبکه ملی انتقال کالا، انرژی، خدمات، نیروی انسانی و امدادرسانی است. تخریب سازمانیافته پلها یعنی حمله به شریانهای ارتباطی کشور.
در کشوری مانند ایران، که به دلیل جغرافیای کوهستانی، پراکندگی شهرها و فقدان شبکه گسترده رودخانههای قابل کشتیرانی، حملونقل زمینی نقشی حیاتی دارد، پلها بخشی از زیرساخت بقا هستند. هدف گرفتن آنها به معنای اختلال در زنجیره تأمین، قطع ارتباط میان شهرها، کند کردن توزیع کالاهای اساسی و افزایش هزینه زندگی روزمره مردم است.
به زبان راهبردی، چنین تهدیدی میتواند بخشی از سیاست «مجازات جمعی از طریق زیرساخت» باشد؛ یعنی ایجاد فشار مستقیم بر جامعه با تخریب مسیرهای دسترسی به آب، برق، غذا، سوخت، درمان و حملونقل. این همان جایی است که جنگ از میدان نظامی فراتر میرود و به زندگی روزمره مردم نفوذ میکند.
تهدید به زدن نیروگاهها نیز در همین منطق قرار میگیرد. اگر پلها شبکه توزیع کالا و ارتباطات را مختل میکنند، نیروگاهها قلب شبکه انرژیاند. ترکیب حمله به پلها، آب، برق و حملونقل میتواند به معنای تلاش برای ایجاد فلج راهبردی، قحطی مصنوعی، بحران خدمات عمومی و فرسایش انسجام اجتماعی باشد.
اینجاست که مسئله بازدارندگی باید دوباره و با جدیت بیشتری فهمیده شود. بازدارندگی فقط به معنای داشتن موشک و پهپاد نیست. این ابزارها بخشی از بازدارندگیاند، اما کافی نیستند اگر نتوانند دشمن را حتی از طرح تهدید علیه زیرساختهای غیرنظامی کشور منصرف کنند.
تجربه نشان داد که در لحظات بحرانی، نه هنجارهای حقوق بینالملل، نه نهادهای بینالمللی و نه حساسیتهای ادعایی اروپا مانع از آن نشدند که یک قدرت بزرگ، به صورت علنی، از تهدید علیه زیرساختهای حیاتی یک کشور سخن بگوید. حتی برخی مقامات اروپایی در روزهای آغازین جنگ چنان سخن گفتند که گویی ایران در نظم حقوقی بینالمللی یک استثناست و قواعد عمومی درباره آن با همان شدت و حساسیت اعمال نمیشود.
این همان نقطهای است که واقعگرایی سیاسی دوباره خود را نشان میدهد: در نظام بینالملل، بقا پیش از هر چیز به توان بازدارندگی، تابآوری داخلی و قابلیت تحمیل هزینه بستگی دارد. حقوق بینالملل مهم است، اما بدون قدرت پشتیبان، اغلب در برابر منطق قدرتهای بزرگ ناتوان میشود.
بنابراین مسئله اصلی فقط این نیست که ایران چگونه باید در برابر تهدید اتمی بازدارندگی ایجاد کند. مسئله این است که کشور باید بتواند در برابر تهدید به نابودی زیرساختهای غیرنظامی نیز بازدارندگی معتبر داشته باشد. دشمن باید بداند که حمله به آب، برق، پل، بندر، شبکه حملونقل و زنجیره تأمین، هزینهای چنان سنگین و دردناک خواهد داشت که اساساً وارد محاسبه عملیاتی او نشود.
امنیت ملی فقط دفاع از مرزها و پایگاههای نظامی نیست. امنیت ملی یعنی دفاع از امکان زندگی عادی مردم: آب، غذا، برق، درمان، حملونقل، ارتباطات و استمرار کارکرد جامعه. اگر بازدارندگی نتواند از اینها حفاظت کند، بازدارندگی ناقص است.
ایران باید همزمان دو مسیر را دنبال کند: نخست، افزایش تابآوری زیرساختی از طریق پراکندگی، پدافند غیرعامل، ذخیرهسازی، مسیرهای جایگزین و بازسازی سریع؛ دوم، ایجاد بازدارندگی معتبر در برابر هرگونه حمله به زیرساختهای حیاتی کشور.
بدون توهین هم میشود مسئولین سابق و کنونی را نقد کرد!
بدون توهین هم میشود جریانات فکری رادیکال را نقد کرد!
بدون توهین هم میشود جریانات و برخی از کاندیداهای سابق ریاست جمهوری را نقد کرد!
این توهینها و جسارتهاباعث نشود که خودمون رو از توفیقات معنوی محروم کنیم!💤🍄
من به سهم خودم مخالف هرگونه همکاری با آژانس هستم
همکاری اگه میخوایم بکنیم بعد از بازسازی کل صدمات و خسارتهای وارده به تاسیسات قانونی و مورد تایید آژانس در کشورمون با هزینه متجاوزین بایست باشه
@Bevaqteiran
همه مراکز هستهای ما توسط آمریکا و اسرائیل بمباران شد اما صدایی از آژانس و شورای حکام درنیامد.
و امروز قطعنامه پیشنهادی آمریکا و ۳دولت اروپایی علیه ایران در شورای حکام تصویب شد.
مسئولان عزیز!
آیا همچنان کاپ اخلاق را چسبیده به سینه خیز در NPT ادامه داده و منتظر حمله بعدی میمانید؟