memed

Kurdistan 💛❤️💚🤍

[memed @memed212167]

👍👍👍

[Dildar (The irredentist) @Nobody25194023]

İQ'sü düşük arkadaşlara bir açıklama yapayım. Belli ki mallıkları olayları kavramaya yetmiyor.

Ben fikrimi değiştirmedim, dün de Mazlum Doğan'ın öğrencisiydim, bugün de öyleyim. PKK dün Mazlum Doğan'a sahip çıkarken, bugün fikrini değiştirip ona ters düştü ve entegrasyoncu oldu.

[Independent Turkish @TurkishIndy]

Mekke Anlaşması: Türkiye için stratejik fırsat mı, yeni bir sınav mı?

Dr. Cemal Kazak yazdı:

▪️ Türkiye, Suudi Arabistan'ın güvenlik sorumluluğunu üstleniyor mu?
▪️ Türkiye, İran-Suudi Arabistan savaşına sürüklenir mi?
▪️ Türkiye NATO üyesiyken ikinci bir güvenlik yükümlülüğü mü alıyor?
▪️ Pakistan'ın Hindistan problemi Türkiye'ye taşınır mı?
▪️ Filistin meselesi bu anlaşmaya nasıl yansıyacak?

https://t.co/omP0kSVEPB

[Haber Değer @haberdeger1]

Wladimir van Wilgenburg yazdı: Suriye’de Kürt Milliyetçiliği Yeniden Yükseliyor

📌Carnegie analizinin dikkat çekici taraflarından biri de Kürt toplumunda ortaya çıkan “yalnız bırakıldık” duygusuna yaptığı vurgu. Yazıda sık sık Kürtlerin meşhur “dağlardan başka dostumuz yoktur” söylemine gönderme yapılıyor.

https://t.co/FqCiDa8RFg

[Rojnameya Newroz @rojnameyanewroz]

📍Kürt meselesinin çözümü kalıcı barışın anahtarı
✍️Sinan Çiftyürek, devletin çözüm sürecinde somut adım atmadığını belirterek, Kürt halkının ulusal taleplerinin anayasal güvence altına alınması gerektiğini vurguluyor.
⬇️⬇️⬇️
https://t.co/yWUVMyBbVA

[Rudaw Türkçe @RudawTurkce]

GÖRÜŞ-Kürtler ve Beluçlar
✍️Birbirine "namusu namusumdur" diyen bu iki halkın yakınlığı, tarihin ve destanların derinliklerinde kök salmış müşterek bir hafızadan beslenir
✍️ Mahabad ve Zahedan arasındaki mesafe, haritaların gösterdiği kadar uzun değildir
▪️Veysel Başçı yazdı👇
https://t.co/rhzkEpZqVJ

[NerinaAzad @nerinaazadtr]

Yahya Munis yazdı: Cizre ve Siirt Gezimde, Kürdistan’da Gördüğüm Toplumsal Felaket!

https://t.co/Mk1X7vmoYZ

[memed @memed212167]

@GKanires @NewsZengil Li gel hemû tiştên ku bi me hatine kirin, ne şerm li we heye, ne jî sorbûn li ser rûyê we heye. Hûn dev ji her tiştî berdidin û li ser navê Kurdan diaxivin. Bi sebra me nelîzin. @GKanires

[Maaruf Ataoğlu @mmaarufataoglu]

ÇERÇEVE YASA MI, İKİNCİ BİR LOZAN MI?

Kürd Meselesinde Hukukun Sınırları, Siyasal Özneleşme ve İçeriden Kuşatılma Meselesi

Öncelikle kavramı doğru yere oturtmak gerekir.

Çerçeve yasa, klasik hukuk terminolojisinde, belirli bir alanın temel ilkelerini, sınırlarını ve genel esaslarını belirleyen; ayrınt��lı uygulamayı ise ikincil düzenlemelere, yönetmeliklere veya yürütmenin sonraki işlemlerine bırakan kanuni düzenlemedir.

Dolayısıyla çerçeve yasa, özü itibarıyla ne olumlu ne de olumsuzdur. Onun demokratik niteliğini belirleyen şey adı değil; kimin için, kim tarafından, hangi siyasal amaçla ve hangi hukuki sınırlar içerisinde hazırlandığıdır.

Kürd meselesi söz konusu olduğunda ise mesele tam burada derinleşmektedir.

Çünkü tartışılan şey yalnızca silahların susması, örgütsel yapıların tasfiyesi veya belirli kişilerin hukuki statüsü değildir. Yüzyılı aşan tarihsel bir meselenin hangi kavramlarla tanımlanacağı ve bundan sonra hangi hukuki zeminde ele alınacağı tartışılmaktadır.

Bu nedenle sorulması gereken asıl soru şudur:

Ortaya konulan hukuki çerçeve Kürd meselesini çözmek için mi hazırlanıyor, yoksa Kürd meselesinin hangi sınırlar içerisinde konuşulabileceğini belirlemek için mi?

Bu iki yaklaşım arasında tarihsel bir fark vardır.

Hukuk Bir Çözüm Aracı mı, Sınır Çizme Mekanizması mı?

Modern devlet yalnızca zor kullanarak egemenlik kurmaz.

Hukukla tanımlar.
Kurumlarla sınırlar.
Kavramlarla meşrulaştırır.

Michel Foucault’nun iktidar çözümlemelerinin bize gösterdiği önemli gerçeklerden biri budur: Modern iktidarın gücü yalnızca yasaklamasından değil, neyin meşru kabul edileceğini belirleyebilmesinden kaynaklanır.

Bu nedenle bir toplumsal meselenin hukuk içerisine alınması her zaman o meselenin çözüldüğü anlamına gelmez.

Bazen hukuk özgürleştirir.

Bazen de mevcut siyasal düzeni yeniden üretir.

Eğer hazırlanacak hukuki çerçeve Kürdleri kolektif hakların öznesi olarak tanımıyor; Kürd meselesini yalnızca güvenlik, örgüt üyeliği, silah bırakma, ceza, infaz veya bireysel rehabilitasyon başlıkları içerisinde ele alıyorsa burada ciddi bir kavramsal problem ortaya çıkar.

Çünkü böyle bir yaklaşımın merkezinde Kürd meselesi değil, PKK meselesi bulunur.

Oysa PKK ile Kürd meselesi aynı şey değildir.

PKK, Kürd Milleti içerisinde “tarihiyle menkul” tartışmalı bir örgüttür.

Kürdler ise 40-50 milyon insandan oluşan, binlerce yıllık tarihsel, kültürel ve toplumsal izi olan bir halktır.

Bir örgütün geleceğine ilişkin hukuki düzenleme yapılabilir. Fakat bir milletin tarihsel meselesi, bir örgütün teslimiyet göstermesi üzerine, o milletin hukuki geleceği kendisini bir terör örgütü olarak tanımlayarak imza atan bir kontra yapıya indirgenemez.

Asıl Tehlike:

T.C. Devletinin Kürd Meselesini PKK Üzerinden Yeniden Tanımlamak İsteme Garabetidir

Burada çok daha derin bir paradoks bulunmaktadır.

Devlet yıllarca Kürd meselesini PKK üzerinden güvenlikleştirdi.

Şimdi aynı mesele, bu defa PKK’nin tasfiyesi üzerinden çözümlenmiş ilan edilirse paradigma değişmiş olmayacaktır.

Sadece yön değiştirmiş olacaktır.

Dün:

“PKK var, dolayısıyla Kürd meselesi güvenlik meselesidir.” deniliyordu.

Yarın:

“PKK yok, dolayısıyla Kürd meselesi de kalmamıştır.” denilmesi ihtimali vardır.

İşte Kürdlerin üzerinde düşünülmesi gereken temel mesele budur.

Çünkü bir örgütün teslim olarak veya alınarak ortadan kalkması, o örgütün ortaya çıktığı tarihsel ve sosyolojik koşulları kendiliğinden ortadan kaldırmaz.

Kimlik meselesi kalır.

Dil meselesi kalır.

Yerel yönetimler meselesi kalır.

Siyasal temsil meselesi kalır.

Eşit yurttaşlık meselesi kalır.

Kolektif hafıza ve tarihsel travmalar kalır.

Dolayısıyla barışın ölçüsü yalnızca silahların susması değildir.

Barışın gerçek ölçüsü, silahların sustuğu yerde bir milletin hukukunun konuşmaya başlayıp başlamadığıdır.

İçeriden Kuşatılma Meselesi

Bir toplumu dışarıdan kuşatmak kolay fark edilir.

Askerî kuşatma görülür.

Siyasi yasak görülür.

Cezaevi görülür.

Baskı görülür.

Fakat sosyolojik açıdan çok daha karmaşık olan, bir toplumun kendi aktörleri üzerinden içeriden kuşatılarak sınırlandırılmasıdır.

Antonio Gramsci’nin hegemonya kavramı tam da burada önem kazanmaktadır.

İktidar yalnızca zorla sürdürülemez. Kalıcı iktidar, yönetilenlerin az da olsa belirli ölçülerde rızasını da üretmek zorundadır.

Bu nedenle bir halka dışarıdan kabul ettirilemeyen siyasal sınırlar, bazen o toplum içerisinden çıkan aktörlerin teslim alınması aracılığıyla statü gibi meşrulaştırılmış görüntüsü verilmek istenir.

Tehlike tam burada başlar:

Bir siyasal aktörün devlete karşı çıkarken özgürlükçü, devletin çizdiği sınırları kendi toplumuna anlatmaya başladığında ise otomatik olarak demokratik olduğunu asla varsayamayız.

Ölçü şahıs değildir.

Ölçü sonuçtur.

Kürdlerin hakları genişliyor mu?

Siyasal iradeleri güçleniyor mu?

Kendi gelecekleri hakkında söz söyleme imkânları artıyor mu?

Yoksa örgütsel bir yapının geleceği karşılığında, milletin tarihsel talepleri sessizce gündemin dışına mı çıkarılıyor?

Bu sorular sorulmadan “barış”, “demokratikleşme”, “normalleşme” veya “tarihî fırsat” söylem kavramlarının tek başına Kürdler açısından hiçbir anlamı yoktur.

Ruhen Esaret ve Gönüllü İtaat

Felsefi mesele burada daha da ağırlaşmaktadır.

Étienne de La Boétie, yüzyıllar önce “gönüllü kulluk” meselesini tartışırken iktidarın yalnızca yönetenlerin gücüyle değil, yönetilenlerin itaatiyle de yaşayabildiğini anlatıyordu.

Bir toplum için en tehlikeli eşik yalnızca fiziksel yenilgi değildir.

Daha tehlikelisi, kendisine çizilen sınırları zaman içerisinde kendi doğal sınırları zannetmeye başlamasıdır.

İşte “ruhen esaret” dediğimiz şey burada ortaya çıkar.

Bir halk kendi tarihsel taleplerini artık karşısındaki egemen gücün kavramlarıyla tartışmaya başlamışsa; neyi isteyebileceğini başkasının belirlediği sınırlar içerisinde düşünüyorsa; haklarını değil kendisine verilebilecekleri konuşuyorsa; özgürlüğü değil müsaade edilen alanı savunmaya başlamışsa; mesele artık yalnızca siyasal değildir.

Epistemolojik bir tahakküm başlamıştır.

Çünkü en güçlü egemenlik, insanın bedenini değil, tahayyülünün sınırlarını kontrol eden egemenliktir.

İkinci Bir Lozan mı?

Lozan’ı burada sloganlaştırmadan değerlendirmek gerekir.

1923 Lozan Antlaşması, uluslararası sistem açısından yeni Türkiye devletinin sınırlarının ve egemenliğinin tanınmasının temel belgelerinden biri oldu.

Fakat Kürd tarihsel hafızasında Lozan başka bir soruyu da temsil etmektedir:

Bir halkın geleceğinin, o halk bağımsız bir siyasal taraf olarak masada bulunmadan belirlenmesi idi.

Dolayısıyla bugün “ikinci Lozan” benzetmesinin anlamlı olabileceği yer tam burasıdır.

Elbette bugün Lozan benzeri bir uluslararası antlaşma yapılmamaktadır. Dolayısıyla hukuken “ikinci Lozan”dan söz etmek doğru olmaz.

Fakat siyasal bir metafor olarak çok önemli bir soru sorulabilir:

Kürdlerin geleceğine ilişkin temel siyasal sınırlar bir kez daha Kürd toplumunun çoğul iradesi dışında belirleniyor ve daha sonra esir alınmış Kürd aktörler eliyle Kürd toplumuna kabul ettirilmeye çalışılıyorsa, tarih başka araçlarla kendisini tekrar ediyor olabilir mi?

1923’ün yöntemiyle 2026’nın yöntemi aynı olmak zorunda değildir.

Modern siyaset çok daha sofistike araçlara sahiptir.

Bugün sınırlar yalnızca haritalara çizilmez.

Anayasalarla çizilir.

Yasalara çizilir.

Siyasi söylemin sınırlarına çizilir.

Ve bazen en önemlisi, bir toplumun zihnine çizilir.

Bu nedenle ikinci Lozan korkusu, yeni bir antlaşmanın imzalanmasından ziyade, Kürd meselesinin nihai sınırlarının Kürdlerin çoğul iradesi dışında belirlenmesi ihtimali üzerinden tartışılmalıdır.

Bir Millet Bir Örgüte, Bir Lidere veya Bir Partiye İndirgenemez. Nokta.

Burada irfanı, izanı ve vicdanı olan Kürd siyasetinin de kendisiyle yüzleşmesi gerekir.

Devleti eleştirirken Kürd siyasetinin kendi içindeki temsil sorunlarını görmezden gelmek, entelektüel bakış açısından asla tutarlı değildir.

Hiçbir örgüt Kürd milletinin tamamını temsil edemez.

Hiçbir lider temsil edemez.

Hiçbir aile temsil edemez.

Hiçbir parti temsil edemez.

Çünkü millet, örgütten büyüktür.

Millet, liderden büyüktür.

Millet, partiden büyüktür.

40-50 milyonu aşkın bir halkın tarihsel geleceği herhangi bir kişinin, örgütün veya siyasi geleneğin iradesiyle Türkiye’ye, Suriye’ye, Irak’a ve İran’a teslim edilemez. Nokta.

Demokratik temsil tam da bunun için vardır.

Çoğulculuk bunun için vardır.

Hukuk bunun için vardır.

Bir kişinin düşüncesini eleştirmek o kişiye düşmanlık değildir; bir örgütün siyasetini sorgulamak da bir halka karşı olmak değildir. Tam tersine, eleştirilemeyen siyasal yapıların olduğu yerde millet küçülür, lider büyür.

Oysa modern demokratik toplumlarda olması gereken bunun tersidir:

Kişiler küçülmeli, kurumlar büyümelidir.
Liderler geçici, hukuk kalıcı olmalıdır.
Partiler araç, millet ise esas olmalıdır.

Barış Başka, Teslimiyet Başkadır

Kürdlerin savaşa mahkûm edilmesini savunmak ne kadar yanlışsa, barış adına her siyasal sonucu tartışılmaz ilan etmek de o kadar yanlıştır.

Barış değerlidir.

İnsan hayatı her türlü siyasi hesabın üzerindedir.

Silahların susması Kürdler açısından tarihsel bir kazanımdır.

Zira varlığını terörist olarak kabul eden örgüt yıllardır kimi uygulamalarıyla Kürd halkını terörize ediyordu.

Fakat barış ile teslimiyet arasındaki çizgiyi belirleyen şey silahların bırakılması değil, hakların ne olduğudur.

Gerçek barışta iki taraf da dönüşür.

Teslimiyette ise yalnızca bir taraf dönüşür.

Gerçek barış yeni bir hukuk üretir.

Teslimiyet mevcut hukuka kayıtsız şartsız dönüş talep eder.

Gerçek barış toplumun siyasal alanını genişletir.

Teslimiyet örgütü tasfiye ederken toplumsal meseleyi susturur ve dondurur.

Dolayısıyla sorulması gereken soru “Silah bırakılıyor mu?” sorusundan daha büyüktür:

Silah bırakıldıktan sonra Kürdlere nasıl bir siyasal ve hukuki gelecek bırakılıyor?

Çerçeve Yasanın Demokratik Ölçüsü Nedir?

Bu nedenle hazırlanacak veya tartışılacak herhangi bir çerçeve yasanın demokratik niteliği birkaç temel ölçüyle değerlendirilmelidir:

Kürd kimliği hukuken tanınıyor mu?

Anadil üzerindeki tarihsel sınırlamalar kaldırılıyor mu?

Eşit yurttaşlık yalnızca söylem olmaktan çıkarılıp anayasal güvenceye bağlanıyor mu?

Siyasal temsil ve örgütlenme özgürlüğü genişletiliyor mu?

Yerel demokrasi güçlendiriliyor mu?

Düşünce ve ifade özgürlüğü güvence altına alınıyor mu?

Kayyım ve benzeri olağanüstü yönetim pratiklerinin hukuki zemini ortadan kaldırılıyor mu?

Toplumun farklı Kürd siyasi gelenekleri sürecin öznesi olabiliyor mu?

Ve en önemlisi:

Kürdler bu sürecin konusu mu, yoksa öznesi mi?

Eğer bunların cevabı yoksa, kanunun adında “barış”, “demokrasi”, “toplumsal bütünleşme” veya başka hangi kavramın bulunduğunun hiçbir önemi kalmaz.

Çünkü hukukta başlık değil, norm önemlidir.

Siyasette vaat değil, sonuç önemlidir.

Tarihte ise niyetlerden çok ortaya çıkan düzen hatırlanır.

Sonuç: Mesele Bir Yasa Değil, Gelecek Tasavvurudur

Bugün Kürdlerin önündeki temel soru, PKK’nin geleceğinin ne olacağından çok çok daha büyüktür.

Asıl soru:

PKK sonrasında Kürd meselesinin ne olacağıdır.

Eğer bir örgütün tasfiyesi aynı zamanda Kürdlerin kolektif siyasal taleplerinin de tasfiyesi anlamına getiriliyorsa, buna çözüm demek mümkün değildir. Bu, devletin kendi kendisini kandırmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Eğer silah bırakmanın karşılığında hukuk demokratikleşiyor, kimlik üzerindeki baskılar kalkıyor, ifade alanı genişliyor ve Kürdler eşit yurttaşlar olarak siyasal sistemin özgür özneleri hâline geliyorsa, bunu desteklemek gerekir.

Fakat bunun yerine Kürdlere;

“Artık mesele bitmiştir.”

“Daha fazlasını istemeyin.”

“Devletin ve münfesih PKK’nin belirlediği sınırlar içerisinde siyaset yapın.”

“Size uygun görülen hukuki statüyü kabul edin.”

deniliyorsa, o zaman çok daha ciddi bir tarihsel tartışmanın eşiğindeyiz demektir.

Ve belki de bugün sorulması gereken en rahatsız edici soru şudur:

Kürdler silahlardan mı arındırılıyor, yoksa siyasal taleplerinden mi esaret altına alınıyor?

Çünkü bir milleti yenmenin en kalıcı yolu onun ordusunu yenmek değildir.

Bir milleti asıl teslim alan şey, ona kendi taleplerinden vazgeçmesini kendi iradesiymiş gibi kabul ettirebilmektir.

İşte bu nedenle mesele yalnızca bir “çerçeve yasa” meselesi değildir.

Mesele, çerçevenin kim tarafından çizildiği, Kürdlerin o çerçevenin neresinde durduğu ve en önemlisi, o çerçevenin dışında kalan Kürd milletinin tarihsel haklarının ne olacağıdır.

Lozan’dan yüz yılı aşkın zaman sonra tarih Kürdlere aynı soruyu farklı kelimelerle yeniden soruyor olabilir:

Başkalarının sizin için çizdiği çerçevenin içinde bir gelecek mi yaşayacaksınız, yoksa kendi geleceğinizin demokratik, çoğulcu ve özgür özneleri mi olacaksınız?

Bu sorunun cevabını ne Ankara tek başına verebilir ne Öcalan ne bir örgüt ne de bir parti.

Cevabın sahibi Kürd milletinin kendisidir ve öyle olmalıdır.

Maaruf Ataoğlu
7 Ağustos 2026

[memed @memed212167]

@mklein051 @_Sebri_Osman21 Tamam mürid

[memed @memed212167]

@_Sebri_Osman21 Örgütlü toplummu Kürt toplumu örgütlü olsaydi bagimsizlik icin mücadele ederdi bir devletin demokrasisi icin degil silahli mücadele bagimsizlik icin verilir demokrasi icin degil varilacak hedef icin binlerce insan yüzlerce köyün yaktirilmasina gerek yoktu heleki demokrasi icinse.

[memed @memed212167]

@_Sebri_Osman21 40 yildir bedel verdigimiz yetmedimi ne icin bu ise basladik ne ile sonuclandirdik dönüp gecmise bakmak gerekiyor balik bastan kokar derler kurumlarda halk suclaniyor halk bagimsizlik icin her seyini verdi bagimsizlikta israr edilseydi bu gün en asgari federasyon alinmisti.

[Ulas Boz @Ulasboz2]

KESİRE'NİN 1988 TARİHLİ MEKTUBU https://t.co/L0qdgolAOV

[memed @memed212167]

@_Sebri_Osman21 Ya he he mürid:))

[memed @memed212167]

@yeniyasamgazete Öyle bir talebiniz yok yalan söylemeyin

[memed @memed212167]

@LakrinM15432 @jakenhagaar Tamam mürid

[memed @memed212167]

@sorxwin0 84 silahli mücadele basliyor 90 larda tc inim inim inliyordu apo paradigma degisikligine gitmese sürec felab demese o is bitmisti en azından federasyon kesindi günümüzü suclamayi birakip gecmisteki hatayi sorgulayin.

[memed @memed212167]

@Serhedix21 @ixbaran_4257lI0 Sorunun cevabini ver mürid?

[memed @memed212167]

@OzdSylvain @GunayAslan1 🤣🤣🤣🤣

[memed @memed212167]

@tatenenna @GunayAslan1 Tmm mürid

[memed @memed212167]

@Davutkaya49 @ixbaran_4257ll0 @cakir_rusen Kürtler neredeymis mürid masadami?