این امیر وفا سپاهیزاده کثافت که کنگره آزادی دعوتش کرده بودند، پاشده رفته عراق برای تشییع خامنهای خونخوار! خوب بیاید شفاف بگید کی ادمین صفحه اینستاگرام کنگره آزادی بود و این رو فالو کرده بود؟ ۱۷ نفر رو کنگره آزادی فالو کرده بود، یکیش این پلید بود! کی بهتون پیشنهاد داده بود که دعوتش کنید توی پنل؟! بعدش هم بیاید شفاف بابت این دعوت عذرخواهی کنید. @if_congress
سوفی عزیزم امروز تولد تو بود اگر به هواپیمای تو شلیک نمیشد تو امروز ۱۲ ساله میشدی.
ولی تا همیشه کودک باقی موندی
سوفی امامی من امروز برای تو اشک ریختم, عزیز کوچکی که کاش نمی شناختمت ...
#ps752
شجاع خلیلزاده با حضور در تجمعات شبانۀ حکومتی، خامنهای را «افتخار ما» خوانده و گفته بود که اگر در جام جهانی گلی به ثمر برساند «گل را تقدیم میکنم به رهبر عزیزمون.»
با وجود این، ادعا میکنند که ما سیاسی نیستیم و فقط فوتبال بازی میکنیم!
ویدیوهای جدید دی ماه مثل خنجری به قلب زخمی ماست.
میدونید مشکل اصلیمن با شما خونشورها چیه؟
شما «ضد جنگ» نیستید. طرفدار جمهوری اسلامی هستید.
وگرنه حرکت از این مدنیتر که میلیونها شهروند عادی، خانواده، مرد و زن و بچه، اومدند تو خیابون گفتند ما این رژیم رو نمیخوایم؟
۱/۲
اگه آمریکا حمله نکرد و ج.ا موند
امیدوارم:
ج.ا با موشک بزنه وسط کاخ سفید
اروپا بشه عین حکومت طالبان و ج.ا
تعداد مسلمونا توی دنیا هزار برابر بشه
هر جمعه توی نیویورک نماز جمعه بذارن
بعد از ترامپ یه دموکرات بیاد خوار امریکا رو بگاد
به نام دخترم ریرا
دخترم ریرا امروز شانزده ساله میشد. ریرا و مادرش - همسر عزیزم پریسا- از مسافران پرواز پیاس۷۵۲ بودند که در روز هجدهم دیماه ۱۳۹۸ بر فراز فرودگاه تهران با موشکهای سپاه پاسداران کشته شدند.
در تمام تولدهایی که بدون ریرا میآید و میگذرد به لحظاتی فکر میکنم که از ما، از من، او و پریسا، دریغ شد. فرزند من به دست حکومتی جنایتکار به قتل رسیده است اما هر آنکس که فرزند از دست داده است میداند که سالیان آتی به مرور ناتمام تصاویری میگذرد که هیچگاه رنگ واقعیت به خود نمیگیرد. بسیاری میخواهند بدانند اگر فرزندشان زنده بود اکنون چگونه میخندید، اگر زنده بود چگونه حرف میزد، اگر زنده بود موهایش را میبست یا میگذاشت معوج و سرگردان بر شانههایش بریزد، اگر زنده بود پاییز را بیشتر دوست میداشت یا همچنان بهار را، اگر زنده بود…
برای من همهی اینها بوده است و نبوده است اما آنچه بیش از هر چیز خاطرم را تاریک میکند گفتوگوهاییست که با ریرا از دست دادهام. با تماشای هر غروب، با بیدار شدن ناگزیر هرروزه، با به یاد آوردن برخی کتابها و برخی فیلمها، با تکتک وقایع تلخ و شیرینی که هر روز در دنیا رخ میدهد با خودم میگویم گفتوگوی دیگری با او از من ربوده شده است. پس گاهی حدس میزنم که اگر او بود در اینباره چه میگفت اگر او بود چگونه فکر میکرد دربارهی مسایل مختلف چه احساسی داشت و اگر او بود… هیچکس این تعلیقِ بیپایان را درک نمیکند مگر عزیزی را به ظلم از دست داده باشد.
ریرا دوندهی خوبی بود و در یکی از تیمهای فوتبال در شهر ریچموندهیل بازی میکرد. اگر او را زنده میگذاشتند ورزشکار خوبی هم میشد. هر پدری برای تولد شانزده سالگی فرزندش برنامههای کوچک و بزرگی دارد. من نمیتوانم از تعلیق بیپایانِ زندگیام دریارهی ریرا چیز بیشتری بگویم. عناصر این تعلیق در ذهن من مدفون شدهاند اما از دو سال پیش گمان کردم میتوانم به یاد او در روز تولد شانزده سالگیاش در یک ماراتن شرکت کنم. او که نیست اما با دویدن با تصویر او میتوانم به هرکس که این چهره را میبیند بگویم دنیا بدون ریرا دنیای زیبایی نیست. دنیا بدون بچههایی که به ظلم کشته شدند، با موشک، با گلوله، با بمب، فرقی نمیکند، دنیای زیبایی نیست.
فردا صبح در ماراتن اتاوا به یاد دخترم ریرا میدوم و مرارتِ این دو سال تمرین بیوقفه را، رنجش را، انضباطش را، تنهاییاش را، تقدیم میکنم به او که برای من زیباترین دختر جهان بود، هست و خواهد بود. تا زندهام عاملین قتل او را نخواهم بخشید و تا زندهام قتل همسرم پریسا و دخترم ریرا را فراموش نخواهم کرد.
#دادخواهی
دقیقترین حرفی که در این چند ماه شنیدم این بود:
ما تحت هر شرایطی و با هر هزینهای میخوایم جمهوری اسلامی بره.
شما تحت هر شرایطی و با هر هزینهای تلاش میکنید که پهلوی نیاد.
اگر خودتان را بخشی از اپوزیسیون جمهوری اسلامی میدانید، باید به ضعف آلمان در تامین امنیت یکی از چهرههای اپوزیسیون اعتراض کنید؛ بدون هیچ اما و اگری!
#NoDealWithMullahs