بیش از ۹۰ درصد تورکگرایان و استقلال طلبان تورک زمانی کوروش پرست و خواهان ایجاد ایران بزرگ از هندوستان تا مصر بودند
اما هر خواب و رویا و کابوسی پایانی دارد
این تجربهی شخصی اقامت کوتاه مدتم توی تبریزه:
۱.
به خاطر پیش زمینهی ذهنی و بلد نبودن زبان استرس داشتم. به تاکسی گفتم سلام من غریبم میخوام برم فلان جا.
منو رسوند کلی باهام گپ زد توی راه. کلی اطلاعلت داد از هتلها و قیمتها و امکاناتشون و شمارهاش رو هم داد.
دولت #ونزوئلا منطقه ای به وسعت ۴۰۰ هزار هکتار رو با عنوان #سرزمین_تورک به سرمایه گذاران و صاحبان کار تورک اختصاص داد. درآمد حاصل از کشت و کار ۷۰ به ۳۰ بین تورک ها و دولت ونزوئلا تقسیم خواهد شد.
آخر و عاقبت گروهک آزریها و مانقورد ها
خاطره عباس زریاب خویی از سيد حسن تقی زاده ،درباره عاقبت ستیزه گری با زبان و هویت آذربایجان
روزي در زمستان 48 آخرين روزهاي حيات مرحوم تقيزاده براي عيادت مشرف شده بودم ايشان گفتند بعد از مشروطه كه به طهران آمديم براي انجذاب و قبول خاطر
داستانهای هولناکی درباره افسران [ارتش پهلوی] نقل میشود که خود را با بریدن سر لرها و کردها سرگرم میکردند!
تاریخ معاصر ایران
پیتر ایوری (آوری)، استاد تاریخ دانشگاه کمبریج
نپذيرفتند. هرچه كرديم باز بيگانه مانديم. چندي پيش به منزل استادانم در تبريز رفتم و از همان درگاه تا مصطبة استادم گريستم و اين گرية ندامت و شرمناكي از روح آنها بود. شرم از روح مادر و زادبوم. شرم از اينكه همه چيز را باختيم و عاقبت مطرود و رجيم مانديم.» (نقل مضمون)
ديگر عارمان ميآيد كه كسي تُركمان بخواند و حتي بداند. آيا همة اين مساعي بر و ثمر داد؟ فاجعه در اين منزل است! لا ! بل خسرالدنيا و الاخره شديم. تا يك نغمة مخالف خوانديم مغلوب شديم و به تركتازي متهم گشتيم. همة ملكوكات را زدوديم الا اين يك لكة ترك بودن. هرگز ما را غير ترك