kendisini, zar zor geçinen orta-alt fransız halkıyla değil de louis vuitton'un sahipleriyle empati yapmak zorunda hisseden akla bir şey anlatmak da zor oluyor haliyle.
iş görüşmesine gittim bugün. esnek çalışma saatleri deyince saatleri açmalarını istedim. gerekirse akşam, gerekirse gece de çalışıyoruz diyor. ne güzel, bütün hayatımız sizinmiş. bunlara bunu rahatça söyleme cesareti veren, bizi de bu düzene mecbur bırakan sisteme lanet olsun ya
müdürlerim ve iş arkadşlarım beni sevmiyo olabilir ama kim seviyo biliyo musunuz…. temizlik, kantin ve tesis görevlileri…. bilen bilir ne kadar değerli olduğunu…