Dışarıdan bakınca 'soğuk' dediğiniz insanların çoğu; nerede, nasıl davranması gerektiğini bilen, saygılı ve seviyeli insanlar oluyor. Soğuk değiller; sadece samimiyetsiz ve sahte ilişkiler kurmak yerine, zamanla oturan insan ilişkilerini tercih ediyorlar. Hepsi bu.
Kendi hâlindelik, sakin ve kaliteli bir yaşam; az ve nitelikli bir çevre; kibirden ve egodan uzak bir hikâye; derin bir görgüyle var olan kişilik; baş eğmeyen asil bir duruş... Yaşamak budur.
Özel sektörde adı konmamış bir kriz var ve herkesin boğazında.
Kimse iş beğenmiyor değil, kimse çalışmaktan kaçmıyor.
İnsanlar karşılığını alamadığı bir düzenin içinde tükeniyor.
Maaş konuşmak ayıp sayılıyor.
Fazla mesai fedakârlık.
İstifa nankörlük.
Sadakat tek taraflı.
Performans hep yukarı, değer hep aşağı.
Şirketler “gençler neden tutunmuyor” diye soruyor.
Çünkü tutunacak bir zemin bırakılmadı.
Bugün özel sektörde sorun yetenek değil.
Sorun yönetim anlayışı.
İnsanlar daha çok çalışmak istemiyor.
İnsan gibi çalışmak istiyor.
Bir çalışan sessizleştiyse motivasyonu değil,
umudu bitmiştir.