Çiçek bahçesi sunduğum insanın beni çölün ortasında bırakıp gitmesi sorun değildi aslında, sorun onun yüzünden başkasına dostum diyememek olacak. Bu devirde yaşadığım için gelen iğrençliği saymıyorum bile.
Bir gün gelirsem aklına şunları geçir; diğerleri gibi olmak istemedi, sadece sevip değer vermeye çalıştı ve kaybeymekten korktuğu için saçma saçma hareketler de yapsa, benimle herşeye rağzıydı ve ne olursa olsun hep elimden tutardı.
Bu ara çok imreniyorum, dükkanda elemanlara babası elleriyle yemek yapıyor, gelen müşteriler de babaları çocukları için neler yapıyor, benim ise annem ölü babamsa başka bir kadınla beni istemediği bir hayat yaşıyor.. neyse imrenmeye devam nasıl olsa düştükçe düşüyorum alıştım.