Kimseyi kaybetmemek için kendimden fedakarlık etmiyorum artık, susmuyorum mesela, düşünmüyorum da. Gideceği varsa benden ne yapsam kaybedeceğim nasılsa, kim bensiz olmayı kendine yakıştırdıysa yolu açık olsun.
Üzerine düşünülmüş şeyler beni mutlu eder. Çok büyük şeyler olmasına gerek yok, küçücük bile olsa değerli hissettirir. Laf arasında geçirdiğim herhangi bir şey, şefkatli bir davranış ya da sen seversin diye yaptım denilmesi.
Ben kendimi, niyetimi, kalbimi, neyi ne amaçla yaptığımı bildikten sonra isteyen hakkımda istediği gibi düşünebilir. Herkesin yetindiği bir şey vardır hayatta, bana da rahat olan vicdanım yeter.