İnsan bazen tek bir şeye üzülmüyor ki. İş desen olmuyor, aile desen içini yoruyor, gelecek desen belirsiz… Bir şeylerin düzelmesini beklerken başka bir şey kırıyor seni. Sonra hepsi üst üste birikiyor ve insan nereden başlayacağını bile bilmiyor.
Şimdiki aklım olsaydı sadece mezun olduktan sonra iş garantisi verebilecek bir meslek seçerdim. Yok mesleğini severek yapmak falan hikayeymiş. Ne polyanna hayallerim varmış. İş ararken mental falan kalmadı ama mesleğimi seviyorum aynen merve.