eskisi kadar güçlü değilim, yerli yersiz içsel çöküşlerim oluyor ama her çöküşten sonra başka bir ben ayağa kalkıyor, eskisi kadar saf değilim, hayır diyemeyen birisi değilim, benliğimi yok sayan herkese sırtımı dönebiliyorum, hiçbir şey için tek başıma uğraşmıyorum artık böyle…
freud muhteşem özetlemiş: “insanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, sevmemeyi, kronik şüpheci olmayı öğrenir. bu gerçekleştiğinde, artık ne yazık ki çok geçtir. İnsanların tecrübe dediği şey budur. kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana tecrübeli denir
İnanma cesareti. Görünme cesareti. Bulunma ve bilinme cesareti. Yeni adım atma, başlama, bitirme, hayır deme cesareti. Hiçbir şey o kadar da önemli değil, ne olacaksa olsun cesareti...