belki de burası bizim mutsuzluğumuzun başkentidir ve belki de hâla yaşamaya devam ediyorsak artık buna alıştığımız içindir elimizden bir şey gelmediği içindir
beni güzel hatırla
bunlar son satırlar…
farzet ki bir rüzgardım
esip geçtim hayatından
ya da bir yağmur
sel oldum sokağında
sonra toprak çekti suyu
kaybolup gittim…
-Orhan Veli
gittikçe artıyor yalnızlığımız
gökyüzünün başka rengi de varmış
geç fark ettim taşın sert olduğunu
su insanı boğar ateş yakarmış
her doğan günün bir dert olduğunu
insan bu yaşa gelince anlarmış