Kaç yaşında olursam olayım,
moralim bozulduğunda
içime kapanma ve insanlardan
uzaklaşma huyumu aşamıyorum.
Sanki canım yandığında herkes
biraz fazla geliyor bana.
O anlarda tek istediğim şey,
kimsenin olmadığı bir yerde kendi
sesimi bile duymadan durmak…
hayatımda kurtulamadığım tek his istenmediğim hissi. rahatsız etme korkusu. sanki kimsenin hayatında nazım geçmeyecek gibi hissediyorum. iki elim kanda olsa gideceğim herkes parmağı ufacık kesilse beni ikinci plana atacak gibi hissediyorum.