Ben her gece evimde bu sesle oturmak zorunda mıyım ya?Bu kadar saygısızlık, terbiyesizlik olmz. Eğlenmenin de adabı olur, bu ses benim evimin içinde. Stadyum yakınlarında eve taşınmayı düşünen varsa asla bu hatayı yapmasn @DiyarbakirEmn@dbakirvalilik@DbakirRadar21@MucadeleGzt
Sesi daha da arttırdılar ki duymayanlar falan vardır Allah korusun. Bu yola bir kamera takmak bunları tespit etmek ne kadar zor olabilir ki @DiyarbakirEmn 🙏
MEB sahadan gelen seslere kulak tıkıyor derse girmeyen, kağıt üzerinde çalışma yapan sözüm ona akademisyenleri dinleyip sistem geliştiriyor.
Allah aşkına hangi veli ve hangi öğrenci bu kazanımlardan anlıyor.
8 sayfa A4 kağıdını karne olarak vermek kimin fikri?
SARAR İLKOKULU’NDA NELER OLUYOR?
Ankara’nın göbeğinde…
Millî Eğitim Bakanlığı’nın hemen yakınında…
Bir okulda üç kadın öğretmen aylarca mobbinge maruz kaldıklarını söylüyor.
Dilekçe veriyorlar.
Tutanak tutuyorlar.
Tanık gösteriyorlar.
İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü’ne gidiyorlar.
İl Millî Eğitim Müdürlüğü’ne gidiyorlar.
Çalmadıkları kapı kalmıyor.
Çünkü iddialara göre öğretmenler;
“Okulun sahibi benim.”
“Sizi paramla satın alırım.”
“Açlıktan nefesiniz kokuyor.”
“Çekil önümden.”
“Ben istersem izin veririm.”
“Nereye şikâyet ederseniz edin.”
gibi ifadelerle karşılaşıyor.
İddialara göre öğrencilerin ve velilerin önünde azarlanıyorlar.
Mesleki itibarlarının zedelendiğini düşünüyorlar.
Hazırlamak istedikleri gösteri ve törenlere izin verilmediğini belirtiyorlar.
Ve bütün bunların bir bütün olarak mobbing oluşturduğunu savunuyorlar.
Bu yüzden dilekçeler yazılıyor.
Bu yüzden tutanaklar tutuluyor.
Bu yüzden üç öğretmen aylarca mücadele ediyor.
Ama asıl hikâye bundan sonra başlıyor.
Çünkü öğretmenler çoğu zaman yaşadıkları baskıdan değil, o baskıyı şikâyet ettikten sonra yaşadıklarından yoruluyor.
Yalnızlaştırılıyorlar.
Dışlanıyorlar.
Sorun çıkaran kişi ilan ediliyorlar.
Sonra dosya kapanıyor.
Sonuç kısmına şu cümle yazılıyor:
“İddialar sübuta ermemiştir.”
Ve ardından…
Müdür görevine devam ediyor.
Öğretmene ise görev yeri değişikliği çıkıyor.
İşte tam da bu noktada eğitim camiasında şu algı büyüyor:
“Şikâyet edilen kalıyor, şikâyet eden gidiyor.”
Dün Ağrı’da…
Bugün Ankara’da…
Yarın başka bir şehirde…
İsimler değişiyor.
Okullar değişiyor.
Ama hikâye değişmiyor.
Millî Eğitim Bakanlığı’na ve Ankara İl Millî Eğitim Müdürlüğü’ne soruyoruz:
Üç öğretmenin aylarca verdiği mücadelenin karşılığı bu mu?
Sarar İlkokulu’nda neler oluyor?
Ve bu hikâyeyi daha kaç öğretmen yaşamak zorunda kalacak?
@cankayailcemem@MemAnkara@mebpgm@meb_ogm
Öğretmeni şikayet hattı kurdunuz..
Öğretmenin tatili, Öğretmenin boş günü, Öğretmen ne yapıyor ki
Çocuğuma sesini yüksellti.
Çocuğuma sert baktı.
Benim çocuğum yapmaz..
Diye diye Fatma Öğretmenimizi öldürdünüz
Ortada boş boş dolaşan binlerce saygısız bir nesil yarattınız..
Öğretmenleri itibarsızlaştıran paylaşımlar yapan istinasız herkes bu katliamdan sorumlu.
Eserinizle övünebilirsiniz.
#öğretmen
#memur
gördüğünüz gibi bu karda da serseriler asla durulmuyor rahat vermiyor. Yine stadyumdan çevre yoluna bağlanan yol burası. Arkada araba var geçmek için bunları bekliyor. Allah rızası için şu yola bir kamera takın bizi bunlardan kurtarın @dbakirvalilik@DiyarbakirEmn@diyarbakirbld
Ara tatil saçmalığına ne zaman son verecekler acaba?
Sözde 1 hafta ama tatil öncesi hafta da nasılsa sınav-yoklama yok diye gitmeyip, 2 hafta eğitimden uzak kalıyorlar. Zaten sorunlu olan eğitim sistemine zararı bir tarafa, çalışan annelere ekstra sorumluluk yüklüyorlar.
Kimsenin hediye beklediği yok zaten bu bir. ikincisi sadece işimizi yapsak çocukların dağılan saçını, çıkam atletini düzeltmez terlemis mi diye kontrol etmezdik, yemeğini yemediğini her günü dert etmezdik. Bu “iş” bir işten daha fazlası.