🔻Elbette hırsızlığın boyutu çok büyük. Ama bu işin bizim devletimizin içinde bu kadar kolaylıkla organize edilip yapılmış olması ve ikili hukuk uygulaması çok daha yaralayıcıdır…
📌Millet ile siyaset arasındaki ilişki🔻
“Ben ne diyorum, tanburam ne çalıyor!”
-Tüm siyaset kurumu baştan aşağı
yenilenmelidir.
-Ülkede her anlamda güven ortamı
oluşturulmalıdır.
👉Bunun tek yolu derhal adil bir seçimdir.
BUTLANCI -CHP'liler şunun cevabını vermelidir:
Yıllarca CHP %21-25 bandına sıkışmışken değişim sonrası ilk kez %37'yi aşan bir oy aldılar...
Veee bütün anketlerde ya başa baş ya da 1. parti durumuna gelmişlerdi.
Butlancılar siz bu başarıyı ne karşılığı; ne için YIKTINIZ.
Neden iktidarın emellerine hizmet eder oldunuz?
Bu arada not: Mesele ne Yeni Parti ne İmamoğlu vs değil... Tek hareket noktam ülkede demokrasinin rafa kaldırılmış olmasıdır. Demokrasinin sürmesi için iktidar değişimi şart... Mesele budur.
BATAN GEMİNİN MALLARI !
Milleti FONUNA KADAR soydukları için kimsede para kalmadı.
Bu soygunun ilk sonuçları kapsamında olmak üzere YABANCILAR BORSADA son iki haftada 600 milyon $'lık alım yapmışlar.
Cumartesi yazıları...
FON VURGUNU VESİLESİYLE HAREKETE GEÇEN İKİ YÜZ YILLIK SARKAÇ: Kuralların Yerini "kişiler", “Dava” ve “Sadakat” Alınca…
Türkiye’de gündemi sarsan ve kamuoyunda "YÜZYILIN SOYGUNU" adıyla kabul gören fon skandalları, finansal piyasalardaki kırılganlıklar ya da kurumsal aşınma tartışmaları, aslında ilk kez karşılaştığımız münferit yol kazaları değil.
Yüzeydeki magazin tozunu ve günlük siyasi polemiklerin gürültüsünü bir kenara ittiğimizde, karşımıza tam iki yüz yıldır bir türlü çözemediğimiz o kadim devlet ve toplum gerilimi çıkıyor: Kural bazlı rasyonel bürokrasi mi, yoksa kuralları ayak bağı gören kişiselleşmiş iktidar anlayışı mı?
Tanzimat’tan Cumhuriyet’e uzanan modernleşme serüvenimizin temel gayesi, devleti kişilerin iki dudağı arasından kurtarıp, öngörülebilir kurallara ve liyakatli kurumlara emanet etmekti. Çünkü modern dünyada refahın da toplumsal adaletin de sırrı, kimin yönettiğinden bağımsız olarak işleyen "kapsayıcı kurumlardır".
Bankacılık sisteminden yargıya, merkez bankasından denetim kurullarına kadar her yapı; ancak kurallar herkes için eşit, şeffaf ve istisnasız işlediğinde güven üretir.
Ne var ki bu toprakların kadim "patrimonyal" mirası veya benim adına YANAŞMA DÜZENİ dediğim, yani devleti; toplumun rasyonel ihtiyaçlarını soyut ve genel bir hukuk düzeni içinde değil, yöneticinin mülkü ve mutlak irade alanı olarak gören zihniyet bu kurumsallaşmaya karşı hep direndi.
Osmanlı’nın son dönemindeki reform çabalarından Cumhuriyet’in kurum inşasına kadar her adımda, bu iki damar birbiriyle bilek güreşine tutuştu. Kişiselleşmiş yönetim eğilimi, denetim ve denge mekanizmalarını demokratik bir güvence olarak değil, hızlı karar almayı engelleyen "bürokratik vesayet" odakları olarak kodladı.
Bugün yaşadığımız kırılmayı geçmişteki krizlerden çok daha derin ve travmatik kılan ise bu kuralsızlık eğiliminin, arkasında 200 yıllık "yenilik-gelenek" geriliminin de bulunduğu güçlü bir dini ve ideolojik dogmatizmle beslenmiş olmasıdır.
Yönetim işini rasyonel ve pragmatik bir kamu hizmeti olmaktan çıkarıp, mutlak hakikati temsil iddiasındaki "kutsal bir dava" ya da "ideolojik beka" meselesi haline getirdiğinizde, hukuki prosedürler ve iktisadi gerçekler gözünüze sadece "dünyevi birer teferruat" gibi görünmeye başlar.
İdeolojik ve kişisel sadakatin liyakatin önüne geçtiği bu iklimde, sistemin kendi içindeki hata düzeltme mekanizmaları da felç olur.
Kurumsal uyarılar, piyasa rasyonalitesine dair ikazlar veya hukuki itirazlar; tartışılması gereken teknik görüşler olmaktan çıkar, "davaya ihanet", "şeytana ve nefsine uyma", "dış güçlerin oyunu" ya da "kötü niyetli bir engelleme" olarak etiketlenir. Kural bazlı hesap verebilirliğin yerini mutlak itaat aldığında, kurallar müktesebatımıza uygun olarak "belediye kantin yönetmeliği" ve kurumlar da içleri boşaltılmış birer tabelaya dönüşür.
Bu kurumsal erozyonun faturası ise hem ekonomik hem de toplumsal düzeyde yıkıcıdır. Ekonomide öngörülebilirliğin kaybolması, uzun vadeli üretimi ve rasyonel yatırımı boğarken; sermayeyi kısa vadeli rant arayışlarına ve kayıt dışı "yanaşma" ilişkileri ağlarına iter.
Toplumsal psikolojide ise sosyolojinin "anomi" dediği o derin kuralsızlık ve yönsüzlük hali baş gösterir. Bireyler artık çalışarak, üreterek ve kurallara uyarak yükselebileceklerine olan inançlarını yitirirler.
Ahlaki pusulanın şaştığı, "güçlüye yakın olanın kazandığı" bu atmosferde, toplumsal dayanışma yerini derin bir sinizme ve herkesin kendi gemisini kurtarmaya çalıştığı vahşi bir bencilliğe bırakır.
İktisat tarihinin bize gösterdiği en net gerçek şudur: Kuralların sustuğu yerde ilişkiler, şeffaflığın bittiği yerde fısıltılar, "tiyolar" konuşur. İnsanlar haklarının ve birikimlerinin yasaların güvencesinde değil, güç odaklarına olan yakınlıklarında korunduğunu gördükleri an, toplumsal normlar hızla çözülür.
Kuralsızlığın sıradanlaştığı, "kuralı esnetmenin" "finansal dahilik" veya maharet sayıldığı bir atmosferde, büyük finansal savrulmalar ve yozlaşma vakaları sürpriz değil, sistemin doğal çıktısıdır.
Bugün içinden geçtiğimiz güven erozyonu, tam da bu zihniyetin yarattığı kurumsal boşluğun faturasıdır. Maalesef iki yüz yıllık modernleşme sarkacımız bugün yine "keyfilik ve kuralsızlık" ucuna doğru savrulmuş durumdadır.
Oysa çıkış yolu iki asır önce neyse bugün de aynıdır: Devleti kişilerin karizmasına, tek adamların kurtarıcılığına veya ideolojik dogmaların dokunulmazlığına değil; toplumsal rızaya dayalı demokratik meşruiyete, akılcı hukuk kurallarına, şeffaf denetime ve bağımsız kurumların yüksek kapasitesi ve güvencesine emanet etmek.
Aksi takdirde, yaklaşık her on-onbeş yılda bir benzer ekonomik, toplumsal ve siyasal enkazların altında kalıp, tekrar tekrar ve büyük bir şaşkınlıkla "Neden böyle oldu?" diye sormaya devam edeceğiz.
Binlerce yıllık millet ve devlet geleneğiyle övünüyorsak, jeo-politik paradigma değişiminin arefesinde artık toplumsal ve düşünsel ergenlikten çıkıp rüştümüzü ispat etmek zorundayız.
Rubil GÖKDEMİR
Demokratik Değişim Hareketi Sözcüsü
Fon soyguncuları şişirdikleri hisseleri satıp parayı yurt dışına kaçırabilsin diye 50 bin Türk Telekom işçisinin birikimi devreye sokulmuş.
Türk Telekom Yardımlaşma ve Sağlık Vakfı, 8 Eylül’de 212 milyon lirayı Tera Fon ve Adil Yatırım gibi spekülatif fonlara aktardı.
Sorumlu yalnızca vakıf yönetimi değil; Türk Telekom Genel Müdürü Ebubekir Şahin ile sonradan tutuklanan dönemin Yönetim Kurulu Üyesi ve Takasbank Genel Müdürü Yunus Arıncı…
Hesap vermek yerine skandalı ortaya çıkaran Devrim Gürkan’ın X erişimini engellediler; Ebubekir Şahin’in dezenformasyon şikâyetiyle İsmail Arı 30 gün tutuklu kaldı.
4. Yolsuzluk dosyası da açıklandı
Dosya Akp’nin 3 ayrı dönem milletvekiliğini yapan Vahit Kiler ve ailesine ait
Prof Dr Ümit Özlale:
Kiler ailesi kendi şirket hisselerini yüksek fiyattan satmış, fiyat çökünce de bu hisseleri fiyatının üçte birine toplamışlar
Sattıklarından fazla hisseyi geri alıp üstüne de 3 milyar 53 milyon lira kar etmişler
Halka arzı yapan kim ?
Bulls
Hisseleri alan kim ?
Bulls
Kimin parasıyla ?
Halkın
Ölümsüzlüğün sırrını bulsanız bir günde yüzde 438 değer kazanmaz…
ŞAHAP KAVCIOĞLU'NA Yurtdışına KAÇMASIN diye çıkış yasağı geldi!
Kim bu "Bayburt'lu Yiğit, Kasap Çırağı Suratlı Adam?"
CB Erdoğan'ın MERKEZ BANKASI Başkanı!
CB Erdoğan'ın BDDK Başkanı!
AKP'nin Bayburt Milletvekili!
AKP, adamın ne mal olduğunu anlamamış!
MV yapmış anlamamış,
Merkez Bankası Başkanı yapmış anlamamış,
BDDK Başkanı yapmış yine anlamamış!
Ne zaman ki AKP'lileri tokatlamış, hemen anlamışlar?
AKP'Lİ yönetici olup da, "Hırsızı" tanımayan var mı?
Adamı önce AKP milletvekili yapıyor, sonra hiç bir bankacılık deneyimi yokken onca yıllık Naci Ağbal’ı TCMB başkanlığından alıp bu Şahap’ı atıyor ve faizi tek hanelere çektirip enflasyonu patlatıyor.
2023 Seçimi sonrası enflasyon insin diye getirdiği Şimşek, Şahap olmaz deyince, adamı alıp BDDK başkanı yapıyor.
Şimdi adam fon çetesi elemanı, rüşvetçi suçlarından sorgulanacak.
Bakar mısınız adamına!
Kime bulacaksınız kabahati?
Kime?
Türkiye’nin en değerli şirketlerini Varlık Fonu içine almışlar. Sonra o fondaki şirketler eliyle Borsa manipülatörlerine kamu kaynaklarını kullanarak yakıt sağlamışlar ve yerli ve milli sermaye yaratıyoruz yalanıyla birkaç yıl içinde çok sayıda milyarder yaratmışlar. Bu şirketlerin hemen hepsinin çerden çöpten olması önemli değil. Halka gelince o da yoksullaştıkça yoksullaşmış. Enginar gibi yaprak yaprak soyulmaya kim dayanabilir ki bu halk dayansın. Şimdi de kamu kaynağı kullanmadan herkesin kaybını karşılayacağız diyorlar. Bu vurgunu yapmak için kamu kaynağı kullandıklarını ise gözlerden kaçırmaya çalışıyorlar.
🔵 İktisatçı Mahfi Eğilmez:
▪️"Enflasyonla mücadele dediğin 5 sene sürmez. 5 sene sürerse sanayi böyle olur."
▪️"Şu anda bütün sanayi ağlıyor. Tekstil sanayi battı batıyor, gitti bıraktı çöktü adamlar, öbür sanayi dalları da ağlıyor."
▪️"Bir savunma sanayimiz iyi. O da olmasa sanayi üretim büyümemiz eksiye gidecek."
▪️"Bu enflasyonu 1,5 senede çözeceksin neyse maliyeti buna katlanacaksın."
▪️"Biz şimdi hem maliyete katlanıyoruz. Hem de enflasyonu da düşüremiyoruz. %30'larda takıldık kaldık."
Tüm tuşlara aynı anda basılıyor!
Tüm yatırım araçları eş zamanlı kaybettiriyor!
Bunun küresel bir strateji ve bilinçli olduğunu artık görmek gerek!
Şirket egemen bir dünya, yapay zeka ve robotlar! İnsan emeği devre dışı kalıyor!
Sisteme muhtaç et, kontrol et, yönet!
Durum bu!
📌Bir süre önce muhalefetin yaptıkları ile ilgili yazmayacağım demiştim ama
Özgür Özel’in bu açıklamalarını önemli ve değerli buluyorum. Aynı hassasiyeti Türk Ulusu/Türk Milleti kavramı için de bekliyorum.
@eczozgurozel