Kulübün ikinci başkanı, kendi beceriksizliğini ve yaşanan rezaleti örtbas edebilmek adına kulübünün sporcusunu kamuoyu önünde “kronik” diyebilecek kadar ileri gitti. Dursun Özbek, kulübün itibarını zedeleyen bu skandal açıklamaların ardından Mehmet Cibara’nın istifasını istemek için daha neyi bekliyor?
Galatasaray’ın 75 milyon euro yatırım yaptığı, kulübün en değerli yıldızlarından Victor Osimhen’i kameralar önünde “kronik” olarak nitelendiren bir yöneticinin bu camiada nasıl bir karşılığı olabilir?
Hiçbir yönetici, Galatasaray’ın değerlerinden ve itibarından büyük değildir!
#MehmetCibaraİstifa
Deprem bölgesinde 200 bin konteyner var.
Bir vatandaş ve @AFADBaskanlik gönüllüsü olarak bu konteynerlerin Filistin'e götürülmesini talep ediyorum.
Gazze Denizi uluslararası deniz yoludur.
Bu yolla giden gemilerle ben de gönüllü olarak gitmeye hazırım.
Mardin’in Derik ilçesinde PKK’lı teröristlerin bombalı saldırısıyla şehid olan ismini yüreğimize kazıdığımız yiğit Kaymakamımız Muhammed Fatih Safitürk'ü şehadetinin 10. yıl dönümünde rahmetle yad ediyoruz.
Bütün şehitlerimizin Mekamı ali mekanı cennet olsun. #MuhammedFatihSafitürk
Şimdi HABAŞ, TOGG'a rakip değil. O zaman HABAŞ'ın en büyük tesisinde patlama olması ve zarar etmesi kimlerin işine gelir?
Burnuma pis kokular geliyor...
Bakalım ardından neler çıkacak?
#HABAŞ#izmirpatlama#10kasım193oo
İlginç bir olay bence...
HABAŞ yerli teknoloji ile üretilen araç yapmak için piyasaya giriyor, üstelik TOGG'a rakip olmayacak şekilde benzinli, hibrit ve dizel olarak yapacağını açıklıyor.bu ülkemizde halkın büyük bir oranının tercihi olan modeller.
Sırada ne var?
- TOSUNCUK: 15 milyar
- ANADOLU FARM: 2,7 milyar
- DETERJAN PAZARI: 6,2 milyar
- THODEX: 98 milyar
- İBB–İMAMOĞLU: 560 milyar
- AHBAP : 30 milyar
- FON HANÇERİ: 985 milyar
Dikkat çeken ortak nokta: Kıbrıs'ta eğitim görmüş olmaları.
BU KADAR TESADÜF NORMAL Mİ ?
GERÇEKLER ACIDIR...
(gerçekleri yeniden paylaşayım)
GAZZE'YE TIRLAR GİRİYOR AMA HALK NEDEN AÇ?
Gazze'ye giren insani yardım tırları ağustos ayında 2.182 iken eylülde 1.244'e düştü.
Yüzde 43 azalma!
Daha düşündürücü olan ise Gazze'ye giren 5.265 tırın %71,8'inin ticari mal, yalnızca %23,6'sının insani yardım taşıması.
Peki bu ticari malları kim getiriyor, kim satın alıyor?
İsrailli tüccarlar ve özel şirketler aracılığıyla Gazze'ye, Mısır'dan getirtiliyor.
O ürünler de kendiliğinden temin edilmedi!
Onların her biri, yine ümmetin yaptığı bağışlarla satın alındı. Mısır'daki bir çok yardım kuruluşları da bu ürünleri ümmetin gönderdiği yardım paralarıyla aldı.
Yani o ürünlerin her birinde yine ümmetin alın teri, fedakârlığı ve desteği var!
Getirilen ürünler pazarlarda satılıyor.
Malların girişinde İsrail'in kontrol ve denetim mekanizmaları belirleyici rol oynuyor.
Üstelik Reuters'ın 15 Ekim 2026 tarihli haberine göre ticari sevkiyatlar, tüccarlardan tır başına talep edilen 10.000 şekellik ödeme nedeniyle tartışmalara konu oldu.
Bir tarafta ticaret, diğer tarafta açlık...
Gazze'de herkesin parası yok değil.
Dışarıdan yakınlarının gönderdiği parayla, kalan birikimiyle veya nakit yardımlarla yaşamaya çalışan aileler var.
UNICEF verilerine göre nakit yardım alan ailelerin %72'si için bu destek temel geçim kaynaklarından biri.
Ama soruyorum: Evi yıkılmış, işini kaybetmiş, cebinde tek kuruşu kalmamış bir baba pazardaki ekmeği nasıl satın alacak?
Bir annenin çocuğuna verecek yemeği yokken market raflarının dolu olması ne ifade eder?
Dünya Gıda Programı'nın 19 Ekim 2026'da finansman yetersizliği nedeniyle 500 bin kişiye yönelik gıda desteğini kesmek zorunda kaldığını açıklaması ise meselenin başka bir acı boyutu.
Gazze'de ticaretin devam etmesi, insani yardımın yerini tutamaz!
Çünkü ticaret parası olana ulaşır.
İnsani yardım ise parası olmayana da ulaşmak zorundadır.
Bir çocuğun açlığını gidermek için önce babasının cebine değil, insanlığın vicdanına bakılmalıdır.
Gazze'nin ihtiyacı yalnızca sınırdan geçen tırlar değil, o tırlardaki ekmeğe hiçbir ücret ödemeden ulaşabilen insanlardır.
Sahada çalışan da, yardım bekleyen de aynı desteğin yolunu gözlüyor.