methormisakathektou.blog

Σελίδα που δημοσιεύει θέματα σχετικά με την Ιστορία, τις Διεθνείς Σχέσεις και την Γεωπολιτική με γνώμονα τη Ναυτική Ισχύ.

[methormisakathektou.blog @methormis]

Στις 10 Μαρτίου 1923, στο στενό μεταξύ Ψυττάλειας και Δραπετσώνας, το επιτεταγμένο ναυαγοσωστικό ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ζ. ανατράπηκε παρασύροντας στον θάνατο εκατοντάδες άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού.

Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, ναύτες και σχεδόν ολόκληρη η Μπάντα του Ναυτικού χάθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά στα παγωμένα νερά του Σαρωνικού.

Μια τραγωδία που ξεχάστηκε από τον χρόνο, αλλά παραμένει η μεγαλύτερη ειρηνική απώλεια προσωπικού στην ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού. Μια ιστορία ανθρώπινου πόνου, ευθυνών που δεν αποδόθηκαν ποτέ και ενός ναυαγίου που έγινε σιωπηλό μνημείο μνήμης στον βυθό.

Γιατί η ναυτική ιστορία δεν είναι μόνο ιστορία πλοίων. Είναι πάνω απ’ όλα ιστορία ανθρώπων. Το κείμενο είναι του Άρη Μπιλάλη.

https://t.co/kuuT1IWSgC

#ΑλέξανδροςΖ #ΠολεμικόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #Σαρωνικός #Ναυάγιο #ΕλληνικήΙστορία #ΙστορικήΜνήμη #Ψυττάλεια #Δραπετσώνα #AlexandrosZ #HellenicNavy #NavalHistory #MaritimeHistory #Shipwreck #GreekHistory

[methormisakathektou.blog @methormis]

19 Ιουνίου 1913
Στα υψώματα του Κιλκίς και του Λαχανά αρχίζει μία από τις πιο αιματηρές και καθοριστικές μάχες της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Ο Ελληνικός Στρατός, με πίστη, ορμή και αυτοθυσία, επιτίθεται κατά των ισχυρά οργανωμένων βουλγαρικών θέσεων. Τρεις ημέρες φωτιάς, αίματος και ατσάλινης αντοχής θα κρίνουν την τύχη της Μακεδονίας. Το Κιλκίς και ο Λαχανάς δεν ήταν απλώς πεδία μάχης· ήταν η γραμμή όπου η Ελλάδα υπερασπίστηκε τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και το μέλλον της.

Η νίκη ήρθε με βαρύ τίμημα. Ήρθε όμως. Και άνοιξε τον δρόμο για την ελληνική επικράτηση στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Διαβάστε στο Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου το κείμενο του Αντιστρατήγου ε.α. Γεωργίου Καμπουράκη για τη Μάχη του Κιλκίς – Λαχανά.

https://t.co/Zr7n3ftB76

#Κιλκίς #Λαχανάς #ΜάχηΚιλκίςΛαχανά #ΣανΣήμερα #ΒαλκανικοίΠόλεμοι #ΒΒαλκανικόςΠόλεμος #ΕλληνικόςΣτρατός #Μακεδονία #Θεσσαλονίκη #ΕλληνικήΙστορία #ΣτρατιωτικήΙστορία #Kilkis #Lahanas #BattleOfKilkisLahanas #BalkanWars #SecondBalkanWar #GreekArmy #Macedonia #Thessaloniki #MilitaryHistory #GreekHistory

[methormisakathektou.blog @methormis]

19 Ιουνίου 1920
Η θάλασσα ανοίγει τον δρόμο της ελληνικής προέλασης στη Μικρά Ασία. Η Μικτή Ταξιαρχία Ξάνθης, επιβιβασμένη σε μεταγωγικά πλοία, αποβιβάζεται στην Πάνορμο υπό την προστασία του θωρηκτού «Κιλκίς», των αντιτορπιλικών «Λέων», «Αετός», «Ασπίς» και «Αλκυών», καθώς και βρετανικών πολεμικών πλοίων. Η πόλη καταλαμβάνεται χωρίς αντίσταση και μια ακόμη επιχείρηση αποδεικνύει ότι η ελληνική παρουσία στη Μικρά Ασία στηριζόταν όσο στη λόγχη του στρατιώτη, άλλο τόσο και στη δύναμη του Στόλου.

Συχνά η Μικρασιατική Εκστρατεία παρουσιάζεται ως μια χερσαία σύγκρουση. Όμως χωρίς το Πολεμικό Ναυτικό δεν θα υπήρχαν αποβάσεις, μεταφορές στρατευμάτων, ανεφοδιασμός, έλεγχος των θαλασσίων συγκοινωνιών και προστασία των ακτών. Από τη Σμύρνη και τη Ραιδεστό έως τη Σαμψούντα και την Ερυθραία, ο ελληνικός Στόλος αποτέλεσε τον αθέατο αλλά αναντικατάστατο πυλώνα της εκστρατείας.

Και όταν όλα κατέρρευσαν το καλοκαίρι του 1922, τα ίδια πλοία που είχαν μεταφέρει τον Ελληνικό Στρατό στη Μικρά Ασία έγιναν η τελευταία ελπίδα εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων. Η ιστορία της Μικρασιατικής Εκστρατείας δεν γράφτηκε μόνο στα υψώματα του Σαγγαρίου και στις πεδιάδες του Αφιόν. Γράφτηκε και στο Αιγαίο, στα καταστρώματα των πολεμικών πλοίων που κράτησαν ζωντανή τη σύνδεση του Ελληνισμού με τις αλησμόνητες πατρίδες.

https://t.co/Cq1PP1S9Tz

#ΜικρασιατικήΕκστρατεία #ΠολεμικόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #Πάνορμος #Κιλκίς #ΜικρασιατικήΚαταστροφή #ΕλληνικήΙστορία #Σαγγάριος #Σμύρνη #AsiaMinorCampaign #HellenicNavy #NavalHistory #GreekHistory #MilitaryHistory #Smyrna #AsiaMinor #MaritimeHistory #NavalOperations

[methormisakathektou.blog @methormis]

19 Ιουλίου 1940

Τη στιγμή που η Ευρώπη κατέρρεε κάτω από τις ερπύστριες της Βέρμαχτ και η Βρετανία στεκόταν μόνη απέναντι στον Άξονα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πήραν μια απόφαση που θα άλλαζε την παγκόσμια ιστορία.

Με τον Two-Ocean Navy Act, οι ΗΠΑ δεν παρήγγειλαν απλώς νέα πολεμικά πλοία. Έθεσαν σε κίνηση μια βιομηχανική και ναυτική επανάσταση άνευ προηγουμένου. Επτά θωρηκτά, δεκαοκτώ αεροπλανοφόρα, δεκάδες καταδρομικά, αντιτορπιλικά και υποβρύχια αποτέλεσαν μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Πίσω από τους αριθμούς κρυβόταν μια κοσμοϊστορική επιλογή: η μετάβαση από τον απομονωτισμό στην παγκόσμια ισχύ. Ο Νόμος των Δύο Ωκεανών δημιούργησε τον στόλο που θα νικούσε στον Ατλαντικό και στον Ειρηνικό, θα εξασφάλιζε τις θαλάσσιες επικοινωνίες των Συμμάχων και θα οδηγούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη θέση της Μεγάλης Δύναμης στη θέση της παγκόσμιας Υπερδύναμης.

Ήταν η στιγμή που η Αμερική αποφάσισε να κυριαρχήσει στις θάλασσες. Το νέο άρθρο του Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου
αναλύει το πολιτικό, στρατηγικό και βιομηχανικό υπόβαθρο της μεγαλύτερης ναυτικής επέκτασης που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος.

https://t.co/srdWUeu2cE

#ΝόμοςΤωνΔύοΩκεανών #ΑμερικανικόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #ΒΠαγκόσμιοςΠόλεμος #ΗΠΑ #ΝαυτικήΙσχύς #Στρατηγική #Γεωπολιτική #Αεροπλανοφόρα #TwoOceanNavy #USNavy #NavalHistory #WWII #WorldWarII #SeaPower #MaritimeStrategy #MilitaryHistory #FranklinRoosevelt #AtlanticOcean #PacificOcean #AircraftCarriers #Warship #Geopolitics #HistoryMatters #NavalPower #Strategy #USHistory #CarlVinson #HaroldStark

[methormisakathektou.blog @methormis]

18 Ιουνίου 741 μ.Χ.

Πεθαίνει ο Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος, ένας από τους πλέον καθοριστικούς αυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ήταν ο ηγεμόνας που έσωσε την Κωνσταντινούπολη από την αραβική πολιορκία του 717–718 και ανέκοψε την προέλαση του Ισλάμ προς την Ευρώπη. Με τις στρατιωτικές του μεταρρυθμίσεις και τις νίκες του εναντίον των Αράβων έθεσε τα θεμέλια της βυζαντινής αναγέννησης του 8ου αιώνα.

Ωστόσο, η Ιστορία τον θυμάται κυρίως ως τον αυτοκράτορα που εγκαινίασε την Εικονομαχία. Μια σύγκρουση που δεν αφορούσε μόνο τις εικόνες, αλλά τον ίδιο τον χαρακτήρα της βυζαντινής εξουσίας.

Στο Βυζάντιο ο αυτοκράτορας δεν ήταν απλώς πολιτικός ηγέτης. Ήταν ο εκλεκτός του Θεού, ο προστάτης της Ορθοδοξίας και ο εγγυητής της ενότητας της Χριστιανικής Οικουμένης. Η λεγόμενη «αυτοκρατορική ιδέα» απαιτούσε από τον βασιλέα όχι μόνο να υπερασπίζεται τα σύνορα της Αυτοκρατορίας, αλλά και να διαφυλάσσει την ορθή πίστη των υπηκόων του.

Η Εικονομαχία υπήρξε η κορυφαία έκφραση αυτής της αντίληψης. Ο Λέων Γ΄ επιχείρησε να επιβάλει τη δική του θεολογική και πολιτική θεώρηση, θεωρώντας ότι η σωτηρία του κράτους και η εύνοια του Θεού συνδέονταν άμεσα με τη θρησκευτική ορθότητα.

Έτσι, η διαμάχη για τις εικόνες εξελίχθηκε σε μια μεγάλη αναμέτρηση ανάμεσα στον θρόνο, την Εκκλησία, τον στρατό και την κοινωνία. Μια αναμέτρηση που αποκάλυψε τόσο τη δύναμη όσο και τα όρια της αυτοκρατορικής εξουσίας.

Διαβάστε την ανάλυση του «Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου» για την Εικονομαχία και την αυτοκρατορική ιδέα που διαμόρφωσε τη βυζαντινή πολιτική και θρησκευτική σκέψη επί αιώνες.

https://t.co/uZvRinc1rk

#Εικονομαχία #ΛέωνΓΊσαυρος #Βυζάντιο #ΒυζαντινήΙστορία #ΑυτοκρατορικήΙδέα #Ορθοδοξία #Κωνσταντινούπολη #Ρωμανία #Ιστορία #Byzantium #ByzantineEmpire #Iconoclasm #ImperialIdeology #EasternRomanEmpire #Constantinople #OrthodoxHistory #MedievalHistory #RomanEmpire #History #OnThisDay #ByzantineStudies #HistoricalAnalysis #MedievalWorld

[methormisakathektou.blog @methormis]

18 Ιουνίου 1914
Μία ημερομηνία σχεδόν λησμονημένη, αλλά εξαιρετικά σημαντική για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Την ημέρα αυτή οι πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων γνωστοποίησαν επίσημα στην ελληνική κυβέρνηση την έγκριση του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, με το οποίο αναγνωριζόταν η αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου, η ελληνική φυσιογνωμία της περιοχής και τα δικαιώματα του ελληνικού πληθυσμού της.

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν αποτέλεσε απλώς μία διπλωματική πράξη. Υπήρξε διεθνής αναγνώριση μιας ιστορικής, πολιτισμικής και εθνικής πραγματικότητας, η οποία διαμορφώθηκε μέσα από αγώνες, θυσίες και πολιτικές διαπραγματεύσεις σε μια εποχή όπου η Αδριατική και η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκονταν στο επίκεντρο των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων.

Αξίζει να υπενθυμίζεται ότι το Πρωτόκολλο αυτό δεν καταργήθηκε ούτε αναιρέθηκε από κάποια μεταγενέστερη διεθνή συνθήκη. Η ιστορική του ύπαρξη εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα διπλωματικά τεκμήρια του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος.

Η ειρηνική συνύπαρξη του ελληνικού και του αλβανικού λαού αναγκαστικά περνά μέσα από τον σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.

https://t.co/0TzjkcpMaZ

#ΒόρειαΉπειρος #ΠρωτόκολλοΤηςΚέρκυρας #Βορειοηπειρωτικό #ΕλληνικήΙστορία #ΝεότερηΙστορία #ΑΠαγκόσμιοςΠόλεμος #Αδριατική #Γεωπολιτική #ΝαυτικήΙστορία #ΙστορικήΜνήμη #Ελληνισμός #Κέρκυρα #Βαλκάνια #NorthernEpirus #CorfuProtocol #ProtocolOfCorfu #June1914 #GreekHistory #BalkanHistory #WorldWarI #WWIHistory #MaritimeHistory #NavalHistory #Geopolitics #AdriaticSea #EasternMediterranean #InternationalRelations

[methormisakathektou.blog @methormis]

Η Σικελική Εκστρατεία δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική ήττα. Ήταν η στιγμή που η ισχυρότερη ναυτική δύναμη του ελληνικού κόσμου παρασύρθηκε από την ύβρι της ισχύος, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και την ψευδαίσθηση ότι η αυτοκρατορία της ήταν ανίκητη.

Χιλιάδες Αθηναίοι οπλίτες και ναύτες διέσχισαν τη Μεσόγειο με όνειρο την κατάκτηση της Σικελίας. Λίγοι επέστρεψαν. Ο στόλος χάθηκε, ο στρατός αφανίστηκε και η Αθήνα δέχθηκε ένα πλήγμα από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ πραγματικά.

Η ιστορία της Σικελικής Εκστρατείας δεν είναι μόνο μια αφήγηση αρχαίου πολέμου. Είναι ένα διαχρονικό μάθημα για τα όρια της ισχύος, τους κινδύνους της κακής πολιτικής κρίσης και το τίμημα που πληρώνουν τα κράτη όταν η φιλοδοξία υπερνικά τη στρατηγική λογική. Όπως έγραψε ο Θουκυδίδης για την καταστροφή:

«οὐδὲν ὅ,τι οὐκ ἀπώλετο» (μτγλ: τίποτα δεν υπήρχε που να μην είχε χαθεί).

Ένα γεγονός που εξακολουθεί, δυόμισι χιλιετίες αργότερα, να φωτίζει τη σχέση πολιτικής, ηγεσίας και πολέμου.

https://t.co/zdaM6zMWa7

#ΣικελικήΕκστρατεία #Θουκυδίδης #ΑρχαίαΕλλάδα #ΠελοποννησιακόςΠόλεμος #ΝαυτικήΙστορία #Στρατηγική #Ηγεσία #ΣτρατιωτικήΙστορία #Ιστορία #Αθήνα #Αλκιβιάδης #Νικίας #ΚλασικήΕποχή #Thucydides #SicilianExpedition #PeloponnesianWar #AncientGreece #MilitaryHistory #NavalHistory #Strategy #Leadership #Geopolitics #History #ClassicalStudies #WarStudies #Athens #Alcibiades #AncientWarfare

[methormisakathektou.blog @methormis]

Από τα Κύθηρα του 424 π.Χ. έως τα Στενά του Ορμούζ του 2026, η γεωγραφία εξακολουθεί να καθορίζει τη στρατηγική.

Όταν οι Αθηναίοι κατέλαβαν τα Κύθηρα, δεν επιδίωκαν απλώς μια τοπική νίκη. Δημιούργησαν ένα μόνιμο στρατηγικό άγχος στη Σπάρτη, απειλώντας τις επικοινωνίες, την οικονομία και την εσωτερική της συνοχή. Όμως, παρά την επιτυχία τους, δεν κατάφεραν να αποκλείσουν όλες τις εναλλακτικές οδούς του αντιπάλου τους. Ο Βρασίδας βρήκε τον δρόμο προς την Αμφίπολη και χτύπησε εκεί όπου πονούσε περισσότερο η Αθήνα: στην τροφοδοσία και την οικονομική της ισχύ.

Η πρόσφατη συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν για αποκλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο και τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ υπενθυμίζει ότι οι μεγάλες δυνάμεις εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται τη σημασία των θαλάσσιων διαδρόμων. Η σταθερότητα των ενεργειακών και εμπορικών ροών δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα· αποτελεί θεμέλιο της στρατηγικής ισχύος.

Όπως στην εποχή του Θουκυδίδη, έτσι και σήμερα, όποιος ελέγχει τους κόμβους των θαλάσσιων επικοινωνιών επηρεάζει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Τα Κύθηρα, η Αμφίπολη, το Ορμούζ, η Ταϊβάν και οι θαλάσσιοι διάδρομοι του Ινδο-Ειρηνικού αποτελούν διαφορετικά κεφάλαια της ίδιας διαχρονικής ιστορίας: της σύγκρουσης για τον έλεγχο των δικτύων που τροφοδοτούν κράτη, οικονομίες και αυτοκρατορίες.

Ο Θουκυδίδης δεν ανήκει στο παρελθόν. Εξακολουθεί να εξηγεί το παρόν.

https://t.co/YSD43808Xs

#ΕλληνικήΙστορία #Θουκυδίδης #ΠελοποννησιακόςΠόλεμος #Κύθηρα #Σπάρτη #Αθήνα #ΝαυτικήΙστορία #ΘαλάσσιαΙσχύς #Γεωπολιτική #ΔιεθνείςΣχέσεις #Στρατηγική #ΠολεμικόΝαυτικό #ΜεθΟρμήςΑκαθέκτου #ΙστορικήΑνάλυση #Ορμούζ #Ιράν #ΗΠΑ
#Thucydides #PeloponnesianWar #AncientGreece #NavalHistory #SeaPower #MaritimeStrategy #Geopolitics #InternationalRelations #StrategicStudies #USIran #StraitOfHormuz #IndoPacific #Taiwan

[methormisakathektou.blog @methormis]

17 Ιουνίου 1211
Η μάχη στην Αντιόχεια του Μαιάνδρου (γνωστή και ως μάχη του Alaşehir). Ο Θεόδωρος Α’ Λάσκαρης νίκησε τους Σελτζούκους Τούρκους στην Αντιόχεια επί του ποταμού Μαιάνδρου (τουρκικά: Μεντερές), στη Φρυγία. Αυτή η νίκη σταθεροποίησε την εξουσία της Αυτοκρατορίας της Νικαίας στην δυτική Μικρά Ασία. Διαβάστε στο "Μεθ'Ορμής Ακαθέκτου":

https://t.co/ehTzZnEDhE για τον Ιωάννη Βατάτζη, τον άγιο του μικρασιατικού μεσαιωνικού Ελληνισμού.

https://t.co/fq3HeM7oK7 για τη μάχη του Μαιάνδρου.

Φωτο: Ο Καϊχοσρόης Α΄ (Αρχαία Τουρκικά : Ghiyath ad-Din Kaykhusraw bin Qilij Arslan), ήταν ο 11ος και μικρότερος γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Β’. O ιστορικός Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Καϊχοσρόης Α΄ είχε «διπλή ταυτότητα χριστιανική και μουσουλμανική κάτι που σχετίζεται με την διπλή Ελληνική και Τουρκική του καταγωγή». Peacock, A.C.S.; Yildiz, Sara Nur, eds. (2013). The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East. I.B.Tauris., σελ 133. Άγαλμα στο Kuyucak, Aydin.

#ΜάχηΑντιόχειαςτουΜαιάνδρου
#ΑυτοκρατορίαΝικαίας #ΘεόδωροςΛάσκαρης
#ΙωάννηςΒατάτζης #ΜικράΑσία
#Σελτζούκοι #ΒυζαντινήΙστορία
#ΜεσαιωνικήΕλλάδα
#ΕλληνισμόςτηςΑνατολής #Καϊχοσρόης
#ΙστορίατουΠόντουκαιτηςΜικράςΑσίας
#Βυζάντιο #ΙστορικήΜνήμη #ΙστορικέςΜάχες #BattleOfAntiochOnTheMaeander
#EmpireOfNicaea #TheodoreLaskaris
#JohnVatatzes #Seljuks #ByzantineHistory
#MedievalAnatolia #HellenismInAsiaMinor
#KaykhusrawI #GreekTurkishHistory
#MedievalWarfare #ChristianMuslimRelations
#ByzantineEmpire
#BattleOfAntiochOnTheMaeander
#EmpireOfNicaea
#TheodoreLaskaris

[methormisakathektou.blog @methormis]

425 π.Χ. – Σφακτηρία.

Για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία, οι ανίκητοι Σπαρτιάτες «Όμοιοι» παραδίδουν τα όπλα τους. Όχι επειδή ηττήθηκαν σε μια μετωπική σύγκρουση, αλλά επειδή ένας Αθηναίος στρατηγός κατάλαβε κάτι που πολλοί αγνοούσαν: η νίκη δεν ανήκει πάντοτε στον ισχυρότερο πολεμιστή, αλλά σε εκείνον που επιβάλλει τους δικούς του όρους μάχης.

Ο Δημοσθένης απέφυγε τη σύγκρουση με τη σπαρτιατική φάλαγγα εκεί όπου αυτή υπερείχε. Χρησιμοποίησε τον θαλάσσιο έλεγχο, τον αποκλεισμό, την πληροφορία, τις αμφίβιες επιχειρήσεις και τις ελαφρές δυνάμεις για να εξουδετερώσει το ισχυρότερο χερσαίο στράτευμα της εποχής.

Η Σφακτηρία δεν ήταν απλώς μια μάχη. Ήταν η κατάρρευση ενός μύθου. Σήμερα, σε μια εποχή όπου μικρότερες δυνάμεις επιχειρούν να αντιμετωπίσουν ισχυρότερους αντιπάλους μέσω χρήσης drones, ειδικών επιχειρήσεων, ναυτικών αποκλεισμών και ασύμμετρων τακτικών, η Σφακτηρία παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ. Το δίδαγμα του Θουκυδίδη παραμένει διαχρονικό: η στρατηγική ευφυΐα μπορεί να ανατρέψει ακόμη και τις πιο εδραιωμένες ισορροπίες ισχύος.

https://t.co/pXabYsqtXT

#Σφακτηρία #ΠελοποννησιακόςΠόλεμος #Θουκυδίδης #ΑρχαίαΕλλάδα #Σπάρτη #Αθήνα #ΝαυτικήΙστορία #ΣτρατιωτικήΙστορία #ΑμφίβιεςΕπιχειρήσεις #Στρατηγική #Ηγεσία #Ιστορία #ΠολεμικήΤέχνη #ΕλληνικήΙστορία #Sphacteria #PeloponnesianWar #Thucydides #AncientGreece #Sparta #Athens #NavalHistory #MilitaryHistory #AmphibiousOperations #Strategy #Leadership #Warfare #ClassicalStudies #AncientWarfare #History

[methormisakathektou.blog @methormis]

16 Ιουνίου 1913
Σαν σήμερα, πριν από 113 χρόνια, η Βουλγαρία στρέφεται εναντίον των πρώην συμμάχων της και πυροδοτεί τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

Ο Ελληνικός Στρατός, νικητής του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, καλείται να υπερασπιστεί με τα όπλα τα κεκτημένα των προηγούμενων μηνών. Δίπλα του στέκεται το Βασιλικό Ναυτικό, το οποίο δεν περιορίζεται στην κυριαρχία του Αιγαίου. Τα θωρηκτά και τα αντιτορπιλικά υποστηρίζουν τις χερσαίες επιχειρήσεις με κανονιοβολισμούς, απελευθερώνουν την Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη (Δεδέαγατς), εκκαθαρίζουν νάρκες και μεταφέρουν στρατεύματα και εφόδια εκεί όπου η Πατρίδα τα χρειάζεται.

Παράλληλα, το περίφημο Ναυτικό Σύνταγμα, συγκροτημένο από ναύτες και αξιωματικούς του Στόλου, μάχεται ως πεζικό στα πεδία των συγκρούσεων της Μακεδονίας και της Θράκης, γράφοντας λαμπρές σελίδες στην ιστορία των Ελλήνων πεζοναυτών.

Ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος υπήρξε η τελική δοκιμασία που κατοχύρωσε τις νίκες του Α' Βαλκανικού και διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τα σύνορα της σύγχρονης Ελλάδας. Τιμούμε τους αξιωματικούς, τους υπαξιωματικούς και τους ναύτες του Βασιλικού Ναυτικού που απέδειξαν ότι η θαλάσσια ισχύς μπορεί να κρίνει την τύχη ενός πολέμου και ενός έθνους.

https://t.co/TL3YeRZkmC

#ΒΒαλκανικόςΠόλεμος #ΒαλκανικοίΠόλεμοι #16Ιουνίου1913 #ΒασιλικόΝαυτικό #ΠολεμικόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #ΕλληνικήΙστορία #Κουντουριώτης #ΝαυτικόΣύνταγμα #Καβάλα #Αλεξανδρούπολη #Θράκη #Μακεδονία #SecondBalkanWar #BalkanWars #OnThisDay #June16 #NavalHistory #MilitaryHistory #GreekHistory #HellenicNavy #SeaPower #MaritimeHistory #NavalWarfare #Balkans #HistoryMatters #WarStudies

[methormisakathektou.blog @methormis]

Σαν σήμερα, 16 Ιουνίου 1963, έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Ζάννας, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη γέννηση και τη θεσμική συγκρότηση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Σε μια εποχή που η αεροπορική ισχύς αναδεικνυόταν σε καθοριστικό παράγοντα των σύγχρονων πολέμων, ο Ζάννας διέκρινε ότι το μέλλον δεν βρισκόταν στον κατακερματισμό των αεροπορικών δυνάμεων, αλλά στη δημιουργία ενός ενιαίου και αυτόνομου αεροπορικού όπλου.

Με εντολή του Ελευθερίου Βενιζέλου, μελέτησε τα πλέον προηγμένα ευρωπαϊκά πρότυπα και συνέβαλε αποφασιστικά στην ίδρυση του Υπουργείου Αεροπορίας το 1929 και στη συγχώνευση της Ναυτικής και της Στρατιωτικής Αεροπορίας. Το έργο του έθεσε τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η Πολεμική Αεροπορία που λίγα χρόνια αργότερα θα έγραφε τις δικές της σελίδες δόξας στους ουρανούς της Πίνδου, της Μέσης Ανατολής και του Αιγαίου.

Η ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας δεν αρχίζει μόνο με αεροσκάφη και επιχειρήσεις. Αρχίζει με ανθρώπους που είχαν το όραμα να δουν το μέλλον πριν από την εποχή τους. Τιμή στη μνήμη του Αλέξανδρου Ζάννα, ενός από τους θεμελιωτές της ελληνικής αεροπορικής ισχύος.

https://t.co/y9RUSFXsqB

#ΑλέξανδροςΖάννας #ΠολεμικήΑεροπορία #ΝαυτικήΑεροπορία #ΕλευθέριοςΒενιζέλος #ΑεροπορικήΙστορία #ΣτρατιωτικήΙστορία #ΕλληνικήΙστορία #Ιστορία #Αεροπορία #ΈνοπλεςΔυνάμεις #ΠολεμικόΝαυτικό #ΙστορικήΜνήμη #ΣανΣήμερα #HellenicAirForce #GreekAirForce #NavalAviation #MilitaryHistory #AviationHistory #AirPower #AirForceHistory #HellenicHistory #GreekHistory #OnThisDay #InterwarPeriod #MilitaryAviation

[methormisakathektou.blog @methormis]

Το πρώτο ναυτικό περιοδικό της Ελλάδας γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1842.

Σε μια εποχή όπου το νεοσύστατο Βασιλικό Ναυτικό προσπαθούσε να μεταβεί από την παράδοση των μπουρλοτιέρηδων και των ναυμάχων της Επανάστασης στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ναυτική σκέψη, ένας νέος αξιωματικός οραματίστηκε κάτι πρωτοφανές: τη δημιουργία ενός εντύπου αφιερωμένου στη γνώση, την επιστήμη και την επαγγελματική επιμόρφωση των στελεχών του Ναυτικού.

Ο «Πολικός Αστήρ», δημιούργημα του Γεράσιμου Ζωχιού, δεν ήταν απλώς μια εφημερίδα. Ήταν μια κραυγή υπέρ της παιδείας, της μελέτης και της εξέλιξης του Ναυτικού Όπλου. Μέσα από τις σελίδες του φιλοξενήθηκαν άρθρα ναυτικής επιστήμης, τακτικής, αστρονομίας, νομοθεσίας και μεταφράσεις ξένων έργων, σε μια εποχή που τα ναυτικά σχολεία και τα διδακτικά βιβλία ήταν σχεδόν ανύπαρκτα.

Παρ' ότι η πορεία του υπήρξε σύντομη, ο «Πολικός Αστήρ» άφησε ένα αποτύπωμα δυσανάλογο του μεγέθους του. Υπήρξε ο πνευματικός πρόγονος της «Ναυτικής Επιθεώρησης» και η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια δημιουργίας ναυτικής βιβλιογραφίας και επαγγελματικού διαλόγου στην Ελλάδα.

Μια ξεχασμένη αλλά εξαιρετικά σημαντική σελίδα της ναυτικής μας ιστορίας, που μας θυμίζει ότι η ισχύς ενός στόλου δεν θεμελιώνεται μόνο στα πλοία και τα όπλα, αλλά και στη γνώση, την παιδεία και το πνεύμα των ανθρώπων του. Διαβάστε την πλήρη ιστορία του πρώτου ναυτικού περιοδικού της Ελλάδας στο Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου.

https://t.co/jUlV1sTtHk

#ΠολικόςΑστήρ #ΓεράσιμοςΖωχιός #ΝαυτικήΙστορία #ΠολεμικόΝαυτικό #ΝαυτικόςΠολιτισμός #ΙστορίαΤουΝαυτικού #ΕλληνικήΙστορία #Όθωνας #ΝαυτικήΕπιθεώρηση #ΝαυτικήΠαράδοση #ΝαυτικήΚληρονομιά #ΜεθΟρμήςΑκαθέκτου #Ιστορία #ΝαυτικέςΣπουδές #ΠνευματικήΙστορία
#NavalHistory #MaritimeHistory #HellenicNavy #GreekHistory #NavalHeritage #MaritimeHeritage #NavalCulture #MilitaryHistory #History #19thCentury #NavalEducation #MaritimeStudies #NavalTradition #NavalJournal #MaritimeScholarship

[methormisakathektou.blog @methormis]

Σαν σήμερα, 14 Ιουνίου 1982, έπεφτε η αυλαία του Πολέμου των Falklands.

Ένας πόλεμος μακρινός γεωγραφικά, αλλά εξαιρετικά κοντινός σε όποιον κατανοεί τη θάλασσα ως πεδίο ισχύος, βούλησης και ιστορικής μοίρας. Στα παγωμένα νερά του Νοτίου Ατλαντικού κρίθηκε κάτι πολύ περισσότερο από την κυριαρχία επί ενός συμπλέγματος νησιών. Κρίθηκε η ικανότητα ενός κράτους να προβάλλει ναυτική ισχύ χιλιάδες μίλια μακριά από τις βάσεις του. Κρίθηκε αν η θάλασσα παραμένει λεωφόρος αυτοκρατορικής αποφασιστικότητας ή γίνεται άβυσσος στρατηγικής αυταπάτης.

Η Αργεντινή πίστεψε ότι η Βρετανία δεν θα αντιδρούσε. Η Βρετανία πίστεψε ότι η Αργεντινή δεν θα τολμούσε. Και όταν οι δύο λανθασμένες εκτιμήσεις συγκρούστηκαν, η Ιστορία πήρε ξανά τη μορφή στόλου, αποβατικής δύναμης, αποκλεισμού, πυρών, απωλειών και σημαίας που υψώνεται επάνω σε γη ανακτημένη.

Ο πόλεμος των Falklands απέδειξε ότι η ναυτική ισχύς δεν είναι απλώς αριθμός πλοίων. Είναι θέληση, διοικητική μέριμνα, αεροναυτική συνεργασία, εμπορικός στόλος σε πολεμική υπηρεσία, πολιτική απόφαση και ψυχολογική επιβολή. Είναι η δυνατότητα να μεταφέρεις πόλεμο, ανθρώπους, καύσιμα, πυρομαχικά και εθνική βούληση εκεί όπου ο αντίπαλος σε θεωρεί απόντα.

Και εκεί, ανάμεσα στη θάλασσα και στη ξηρά, εμφανίζεται ξανά ο αιώνιος πολεμιστής των ακτών: ο πεζοναύτης. Από τους οπλίτες των αρχαίων τριήρεων, τα ρεσάλτα της Σαλαμίνας και την απόβαση στη Ψυττάλεια, μέχρι τους Βυζαντινούς κατάφρακτους, τους Ισπανούς Tercios de Armada, τους Royal Marines και τους σύγχρονους αμφίβιους σχηματισμούς, ο πεζοναύτης είναι η ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στο κύμα και στο έδαφος. Εκεί όπου το πλοίο δεν αρκεί να νικήσει, αλλά πρέπει η νίκη να πατήσει γη.

Στα Falklands, οι Royal Marines και οι αμφίβιες δυνάμεις έδωσαν ξανά νόημα στο παλαιό ρητό: Per Mare, Per Terram — από τη θάλασσα, στη γη. Γιατί κανένας στόλος δεν ολοκληρώνει την αποστολή του αν δεν μπορεί να καταλάβει, να κρατήσει και να αποκαταστήσει την κυριαρχία στο έδαφος που διεκδικείται.

Η 14η Ιουνίου 1982 δεν είναι απλώς η ημερομηνία λήξης ενός πολέμου. Είναι υπενθύμιση ότι τα νησιά, οι θαλάσσιες γραμμές επικοινωνιών, οι αμφίβιες δυνάμεις και η πολιτική βούληση αποτελούν ενιαίο στρατηγικό σύνολο. Είναι μάθημα προς κάθε ναυτικό έθνος ότι η θάλασσα δεν συγχωρεί ψευδαισθήσεις, αδράνεια και μειωμένη αποτρεπτική εικόνα. Διαβάστε στο Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου:

https://t.co/pGYUOUTIHN για τα διδάγματα από τον Πόλεμο στα Falklands.

https://t.co/vHVHiKlHww για τους Βρετανούς πεζοναύτες.

#Falklands #ΠόλεμοςΤωνFalklands #ΝαυτικήΙστορία #Πεζοναύτες #RoyalMarines #ΝαυτικήΙσχύς #ΑμφίβιεςΕπιχειρήσεις #ΣτρατιωτικήΙστορία #Γεωπολιτική
#FalklandsWar #Falklands1982 #RoyalMarines #NavalHistory #SeaPower #AmphibiousWarfare #MilitaryHistory #MaritimeStrategy #SouthAtlantic #PerMarePerTerram

[methormisakathektou.blog @methormis]

Εκεί όπου τα νερά του Ιονίου βάφτηκαν με αίμα και η Ελλάδα έκανε το τελευταίο βήμα προς τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Το 433 π.Χ., στα Σύβοτα, Κερκυραίοι, Κορίνθιοι και Αθηναίοι συγκρούστηκαν σε μία από τις μεγαλύτερες ναυμαχίες του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Πίσω από τα έμβολα των τριήρεων και τις κραυγές των πεζοναυτών κρυβόταν ένας αγώνας για τον έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων, του εμπορίου και της ισχύος. Η ναυμαχία δεν υπήρξε απλώς μια σύγκρουση πλοίων. Ήταν η στιγμή που οι ισορροπίες του ελληνικού κόσμου κατέρρευσαν, οι παλαιοί κανόνες υποχώρησαν μπροστά στην πολιτική σκοπιμότητα και η σκιά του μεγάλου πολέμου άρχισε να απλώνεται πάνω από ολόκληρη την Ελλάδα.

Από την Επίδαμνο και τη Λευκίμμη έως τα ματωμένα νερά των Συβότων, το νέο άρθρο του Ιστορικού μας Στέφανου Σκαρμίντζου ανασυνθέτει με βάση τον Θουκυδίδη ένα από τα σημαντικότερα προοίμια του Πελοποννησιακού Πολέμου.

https://t.co/geG8PpPI0Y

#ΝαυτικηΙστορια #ΝαυμαχιαΣυβοτων #Συβοτα #Κερκυρα #Κορινθος #ΠελοποννησιακοςΠολεμος #ΑρχαιαΕλλαδα #Θουκυδιδης #ΑρχαιαΝαυτικηΙστορια #Τριηρης #Ιστορια #ΕλληνικηΙστορια #ΣτρατιωτικηΙστορια #ΝαυτικήΙστορία #NavalHistory #AncientHistory #AncientGreece #BattleOfSybota #Sybota #PeloponnesianWar #Thucydides #MaritimeHistory #MilitaryHistory #AncientWarfare #GreekHistory #NavalWarfare #Trireme #ClassicalGreece

[methormisakathektou.blog @methormis]

Οι θαλάσσιες νάρκες αποτελούν το φθηνότερο ίσως όπλο με τη μεγαλύτερη στρατηγική απόδοση. Με κόστος μερικών χιλιάδων ευρώ μπορούν να απειλήσουν πλοία αξίας δισεκατομμυρίων και να παραλύσουν ζωτικούς θαλάσσιους διαύλους.

Στο Στενό του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς και εμπορικούς κόμβους του πλανήτη, η ιρανική ναρκοθέτηση δεν αποτελεί μόνο στρατιωτικό ζήτημα. Δημιουργεί ένα σύνθετο επιχειρησιακό, νομικό και γεωπολιτικό πρόβλημα που θα συνεχίσει να επηρεάζει τη διεθνή ναυσιπλοΐα ακόμη και μετά τη σίγαση των όπλων.

Πώς μπορεί να εκκαθαριστεί ένα εκτεταμένο ναρκοπέδιο όταν το κράτος που το δημιούργησε δεν διαθέτει επαρκείς αντιναρκικές δυνατότητες; Ποιές είναι οι συνέπειες για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας; Και ποιός θα αναλάβει τελικά το κόστος και τον κίνδυνο της αποναρκοθέτησης;

Ο Υποναύαρχος ε.α. Συμεών Κωνσταντινίδης ΠΝ αναλύει μία από τις πλέον υποτιμημένες αλλά κρίσιμες διαστάσεις της σύγχρονης κρίσης στον Περσικό Κόλπο. Διαβάστε το άρθρο στο Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου.

https://t.co/1Sy40elqcg

#Ναρκοπόλεμος #ΘαλάσσιεςΝάρκες #ΣτενόΤουΟρμούζ #ΠερσικόςΚόλπος #Ιράν #ΗΠΑ #Γεωπολιτική #ΔιεθνέςΔίκαιο #ΔίκαιοΤηςΘάλασσας #ΝαυτικήΑσφάλεια #ΝαυτικήΙσχύς #ΕμπορικήΝαυτιλία #ΝαυτικέςΕπιχειρήσεις #ΘαλάσσιεςΜεταφορές #Στρατηγική #Άμυνα #Ασφάλεια #Hormuz #StraitOfHormuz #PersianGulf #Iran #USNavy #MineWarfare #NavalWarfare #SeaMines #MaritimeSecurity #FreedomOfNavigation #LawOfTheSea #Geopolitics #InternationalRelations

[methormisakathektou.blog @methormis]

13 Ιουνίου 1863
Η Βρετανία, η Γαλλία, η Ρωσία και η Δανία υπογράφουν τη συνθήκη με την οποία ο Δανός πρίγκιπας Βίλχελμ ορίζεται Βασιλιάς των Ελλήνων ως Γεώργιος Α΄. Στο ίδιο διπλωματικό κείμενο ανοίγει και ο δρόμος για την Ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα.

Δύο χρόνια αργότερα, ο ίδιος μονάρχης θα υπογράψει το Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού, σε μουσική Νικολάου Μάντζαρου, καθιερώνεται ως ο επίσημος Εθνικός Ύμνος του Ελληνικού Βασιλείου.

Λίγοι γνωρίζουν όμως ότι η πρωτοβουλία προήλθε από το Πολεμικό Ναυτικό. Η ανάγκη τήρησης της διεθνούς ναυτικής εθιμοτυπίας και η παρουσία ξένων πολεμικών πλοίων στα ελληνικά λιμάνια οδήγησαν τον Υπουργό των Ναυτικών Δημήτριο Μπουντούρη να εισηγηθεί την επίσημη καθιέρωση του ύμνου που ήδη είχε κατακτήσει τις καρδιές των Ελλήνων.

Από τα Επτάνησα που γέννησαν τον Σολωμό και τον Μάντζαρο, μέχρι τα καταστρώματα των ελληνικών πολεμικών πλοίων, η Ελευθερία έγινε μουσική και σύμβολο της εθνικής ταυτότητας. Το εξαιρετικό κείμενο είναι του Εμμανουήλ Α. Λούζη.

https://t.co/cDQWEEu2sS

#ΕθνικόςΎμνος #ΎμνοςΕιςΤηνΕλευθερίαν #ΔιονύσιοςΣολωμός #ΝικόλαοςΜάντζαρος #ΓεώργιοςΑ #ΠολεμικόΝαυτικό #ΝαυτικήΙστορία #ΕλληνικήΙστορία #ΙόνιαΝησιά #ΈνωσηΤωνΕπτανήσων #ΣανΣήμερα #NationalAnthem #HymnToLiberty #DionysiosSolomos #NikolaosMantzaros #KingGeorgeI #HellenicNavy #NavalHistory #GreekHistory #IonianIslands #UnionOfTheIonianIslands #OnThisDay #MilitaryHistory #MaritimeHeritage #GreeceHistory

[methormisakathektou.blog @methormis]

Γνωρίστε το περιοδικό «Ναυτική Ελλάς».

Η «Ναυτική Ελλάς» εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1928, σε μια περίοδο έντονων εθνικών και κοινωνικών αναταραχών, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εθνικό Διχασμό και την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής. Έως το 1931 εκδιδόταν από το Αρχηγείο Ναυτικού (ΑΝ) και στη συνέχεια από την Ελληνική Θαλάσσια Ένωση (ΕΘΕ), η οποία υπαγόταν στο Αρχηγείο Ναυτικού και αργότερα στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ).

Το περιοδικό «Ναυτική Ελλάς» υπήρξε το δημοσιογραφικό όργανο της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης, η οποία υπαγόταν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μέσω του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Σκοπός του περιοδικού ήταν η ανάπτυξη της ναυτικής σκέψης, η ενίσχυση της έμφυτης ναυτικής συνείδησης των Ελλήνων και η διάδοση της αντίληψης για τη μεγάλη αξία και χρησιμότητα του ναυτικού παράγοντα στη ζωή του Έθνους. Στις σελίδες του φιλοξενήθηκαν θέματα σχετικά με την καθημερινή ζωή, την ελληνική και παγκόσμια ναυτική ιστορία, την παράδοση, τη λογοτεχνία, τον ναυτικό αθλητισμό, τη θάλασσα και τον φιλοτελισμό, την εμπορική ναυτιλία, καθώς και ιστορικές και λαογραφικές έρευνες που αφορούσαν τον λαϊκό πολιτισμό από τα πανάρχαια χρόνια.

Η «Ναυτική Ελλάς», με συνεχή κυκλοφορία —εκτός από την περίοδο της Κατοχής— παρέμεινε προσηλωμένη στους μεγάλους σκοπούς που συνδέονται με την αναβίωση της θαλασσινής δόξας των Ελλήνων. Από τις σελίδες του περιοδικού πέρασαν ακαδημαϊκοί, επιστήμονες, λογοτέχνες, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, ιστορικοί, πανεπιστημιακοί καθηγητές, ναύαρχοι και άλλες σημαντικές προσωπικότητες. Οι σελίδες του ανέδειξαν τη θαλασσινή Ελλάδα, τη ναυτοσύνη της Ρωμιοσύνης, τον μόχθο και το όραμα του Έλληνα, ενώ παράλληλα δίδαξαν γνώση, παιδεία και το μεγαλείο της πατρίδας μας.

Το 1979, η ακαδημαϊκή κοινότητα, αναγνωρίζοντας την πολυσήμαντη προσφορά του περιοδικού, το τίμησε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης, η «Ναυτική Ελλάς» τιμήθηκε το 2016 από την Ελληνική Ένωση Λογοτεχνών με το Χρυσό Μετάλλιο.

Το περιοδικό «Ναυτική Ελλάς» υπαγόταν στην Ελληνική Θαλάσσια Ένωση έως την κατάργησή της με τον νόμο 4190/2013. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2013, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανέθεσε στην Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού (ΕΑΑΝ) τη συνέχιση της έκδοσης του περιοδικού. Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού είναι, σύμφωνα με τον νόμο, υπεύθυνη τόσο για την έκδοση του περιοδικού όσο και για τη διαφύλαξη του αρχείου της καταργηθείσας ΕΘΕ και της «Ναυτικής Ελλάδος».

Η έδρα του περιοδικού «Ναυτική Ελλάς» βρίσκεται, από την έναρξη της κυκλοφορίας του, στο ιστορικό κτήριο του Πολεμικού Ναυτικού στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Σήμερα, η «Ναυτική Ελλάς» συνεχίζει το εθνωφελές έργο της και πλησιάζει το έτος 2028, οπότε και θα συμπληρώσει 100 χρόνια συνεχούς προσφοράς.

Σήμερα τη «Ναυτική Ελλάδα» μπορείτε να τη βρείτε σε κεντρικά περίπτερα ή σημεία πώλησης έντυπου τύπου. Μπορείτε επίσης να εγγραφείτε συνδρομητές στο περιοδικό. Το τρέχον τεύχος (Μάιος 2026), καθώς και παλαιότερα τεύχη, μπορείτε να τα προμηθευτείτε από την έδρα του περιοδικού, κατόπιν τηλεφωνικής ή ηλεκτρονικής συνεννόησης.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 33 68 576 και 210 33 68 612.
Email επικοινωνίας: [email protected]

[methormisakathektou.blog @methormis]

@massedonian Ενώ αν δινόταν στους Σλάβους wannabe Μακεδόνες.

[methormisakathektou.blog @methormis]

@CataPaul2 Brazilians speak Portuguese.