نامهی منوچهر بختیاری به شاهزاده رضا پهلوی
به نام خاک پاک ایران
و ملت دربند ایران
اینجانب در سال ۹۸، در اوج خیزش مردم، هنگامی که فرزند برومندم پویا را برای آزادی ایران از دست دادم، در گفتگو با شما سوگند خوردم؛ سوگندی که بهعنوان کاوه آهنگر تا آزادی جان، برای آزادی ایران، بازگشت نهاد شاهنشاهی و حاکمیت به مردم بجنگم.
با بیشترین هزینهها و تاوانها، در طی سالها حتی یک قدم به عقب برنداشتم. این سوگند را با هفت سال زندان، شکنجه، انفرادی و از دست دادن زندگی و خانوادهام عمل کردم؛ بهایش را با گوشت و خون و جان پرداختم.
اما امروز، با گذشت زمان، حقیقتی روشنتر از همیشه پیش روی ماست. در میان مدعیان پادشاهیخواهی، این شما هستید که بیش از همه به آنچه سوگند خوردید و به نهاد شاهنشاهی پشت کردهاید.
ما از حاکمیت مردم دفاع میکنیم، بر پایه قانون اساسی مشروطه؛ قانونی که نیاکان ما، همچون سردار اسعد بختیاریها، تا پای جان برای آن ایستادند. اما شما همان قانونی را که به آن سوگند خوردید نادیده گرفتید و خود را «پدر» نامیدید.
دموکراسی نوین همان حاکمیت مردم است؛ یعنی خواست و اراده مردم بر هر چیز مقدم است. ما جنگیدیم، هزاران کشته دادیم تا تصمیمگیرنده مردم باشند، نه تحمیل اراده فردی. نمیتوان از دموکراسی سخن گفت، اما صدای منتقدان را با برچسب «نفوذی» خاموش کرد.
شما بهعنوان رهبر انقلاب ملی، پیش از هر چیز باید با مردم صادق باشید. اما متأسفانه تنها صدای اطرافیانتان را میشنوید؛ کسانی که به دنبال سهمخواهی و قدرتطلبی هستند و اهداف خود را در قالب «دفترچه گذار» با استفاده از نام و جایگاه شما به مردم تحمیل میکنند، در حالی که کمترین هزینهای برای آزادی ایران نپرداختهاند.
رهبری مردمی که زیر سلطه رژیمی مسلح هستند، با نشستهای خارجی، عکس گرفتن و دیدار با سرمایهداران محقق نمیشود. مردمی که مقابل اسلحه و تیربار نفس میکشند، مطالباتشان سرمایهگذاری فردای ایران نیست.
آزادی با برنامههای کلی و مبهم به دست نمیآید. من بهعنوان کسی که فرزندش را برای آزادی ایران از دست داده، و سالها با جان، خون و مال خود و خانوادهاش هزینه داده، از درون زندانها و میان زندانیان سیاسی، از شما میپرسم: برنامهتان برای سرنگونی رژیم چیست؟
آیا برنامه عملی و سازوکاری برای این کار وجود دارد؟ اگر هست، اکنون که رژیم در ضعیفترین وضعیت است، چرا اجرا نمیشود؟
در خیزشها، مردم به میدان آمدند، گلوله خوردند، کشته شدند، زندانی و شکنجه شدند و اعدام شدند. دهها هزار خانواده داغدار شدند و صدها هزار نفر بازداشت شدند. چه حمایتی از این مردم شد؟ چرا پیامهای نیروهای داخل بیپاسخ ماند؟
مردم همهچیزشان را دادند. آیا فقط آن باقی مانده بود که شما نیز پا به میدان بگذارید؟ وعده دادید که در تدارک آمدن به ایران هستید. رهبر یا وعده نمیدهد، یا اگر بدهد، عمل میکند.
آیا میتوان برای آزادی به بیگانه تکیه کرد؟ به کسانی که یک روز مردم ایران را تهدید میکنند و روز دیگر با همان حکومت مذاکره میکنند؟ هر بیگانهای منافع خود را در اولویت دارد. ما باید بر خود تکیه کنیم.
چرا از ضعف رژیم که زیر فشار خارجی است استفاده نمیکنید و وارد عمل نمیشوید؟ آزادی بدون هزینه به دست نمیآید، اما این هزینه نمیتواند همیشه از جیب مردم پرداخت شود.
چرا طی این سالها هیچ سازماندهی واقعی شکل نگرفت؟ چرا حمایت مؤثری از زندانیان سیاسی و خانوادههایشان نشد؟ چرا ارتباط پایداری با داخل برقرار نشد؟
و بدتر از همه، صدای مبارزان داخل—زندانیان سیاسی و دادخواهان—نهتنها توسط رژیم، بلکه توسط اطرافیان شما نیز خاموش شد. صدایی که زندان و شکنجه نتوانست خاموش کند، با بایکوت و حذف رسانهای خاموش شد.
ما حمایت نکردیم که همان ساختار سرکوب در خارج بازتولید شود. حمایت نکردیم که نیروهای مستقل و میهنپرست حذف و تخریب شوند. حتی خانوادههایی که بیشترین هزینه را دادهاند، از این تخریبها در امان نماندهاند.
چرا در تجمعات خارج از کشور جای تصاویر جانباختگان خالی است؟ حمایت از زندانیان سیاسی کجاست؟ اگر هدف آزادی ایران است، این مسیر از مردم میگذرد، نه از پروژههای رسانهای بیرونی.
این یک هشدار است، نه یک درخواست. وعدههای بیپشتوانه و عملیات فریب، مانند ادعای «۱۵۰ هزار نیروی ریزشی» یا «ارتش گارد جاویدان»، فقط جان مردم را به خطر میاندازد. امید کاذب مردم را به مقابله با گلوله میفرستد و ناامیدی پس از آن سرمایه اجتماعی را نابود میکند.
ایران با پروژههای مصنوعی آزاد نمیشود. اینجا گلوله واقعی است، زندان واقعی است، اعدام واقعی است. مردان و زنانی که ایستادهاند واقعیاند و هزینههایی که میدهند واقعی است.
ادامه👇
میدان سیاست در ایران به برهوت میماند؛ از جهت پروژههای شکستخوردهای که دستاوردهاشان عموماً هیچ و گاه بدتر از هیچ بوده است! در یک چنین زمینهای هنوز دیدن زنانی که در خیابان با پوشش اختیاری (یا کمتر اجباری) قدم برمیدارند حقیقتاً از اندک دستاوردها و معدود بهانههای امیدواریاست.
بعد آزادی تا چند وقت به اینجا دسترسی نداشتم. بعد که ممکن شد دیدم همزمان نوشتن در اینستا و توییتر در توانم نیست. حالا وضعیت بدتر هم شده، وضعیتی که حس میکنی نمیشود حرف مفید و معناداری زد ولی درعین حال سکوت هم ممکن نیست.
علیالحساب اینقدر بگویم که سلول سلول تنم ازین جنگ بیزار است.
بزرگترین عامل شکست فعالیت های گروهی بزرگ وجود افرادی است که رفتار بیمارگونه و سمی یا تاکسیک دارند. اگر مدیران سر وقت به رفتار این افراد رسیدگی نکنند همه چیز از هم میپاشد. این فقط یک تئوری نیست. من سالها در موقعیت های سرپرستی و مدیریتی تیم های زیادی در بخش دولتی و خصوصی بودهام و شخصا تجربه کرده ام
وجود چند نارسیسیست با رفتار های بیمار گونه و خود عاقل بین و بزرگ پندار به همراه دریافت اعتبار صدور چک سفید امضا از طرف شخص شاه و حمایت های بی دریغ و بدون منطق صرفا با توهم روایت مقابله با افراد کوته بین، حسود باعث خارج شدن مسیر مار مبارزه از راه منطق به یک لجبازی و مسابقه نمایش قدرت به درون اپوزیسیون تبدیل شد و انرژی ها بجای ساماندهی نیروهای کاردان و پروژه های میدانی صرف نمایش های پوشالی فروختن این شخصیت های سمی به عنوان افرادی دانا، کاردان و لایق شد در حالی مه رژیم در ضعیف ترین حالت خود در ۴۷ سال گذشته رسید همانند بدنی کاملا فلج شده به تماشا نشستند و همچنان از صندلی غرور و تکبرشان پایین نیامدند و به قمپز درکردن و گنده گویی و دروغ پردازی ادامه دادند
این یک بازی قمار نیست که ضرر آنرا شخص خودشان به شخصه میدهند. هزینه آن جان مردم، اعتبار شاه و ویرانی کشور بود
“HOW DARE YOU SPEAK
LIKE THIS”
-Tucker Carlson to Donald Trump
One of the most prominent right-wing voices has broken away from Trump, directly criticising him.
حکومت، اینترنت روزنامه را قطع کرده. احمد آقای زیدآبادی در اعتراض نوشته: «بیمعرفتی هم حد و مرزی دارد»! یاد آقای خاتمی افتادم که به کشتار و حبس و حصر میگفت «بداخلاقیهای حکومت». دیگری که الان زندان است میگفت «بیتوجهی حکومت»! و همهشان دارند تاوانِ ابتذالِ کلمات را میپردازند!
🔴🔴صحبتهای مهدی فلاحتی درباره قیام مردم، اپوزیسیون و نگاه غرب به آن، و نیاز به واقع گرایی در برابر وضعیت موجود.
(حتما تا آخر گوش کنید. حرف حساب جواب نداره بجز برای احمقها و مزدوران سایبری)
🆔@aafakhravar
این بخشی از سخنرانی پروانه فروهر تو دانشگاه سیاتله، سال ۷۵. دوسال قبل از اینکه توسط حکومت و دار و دسته سعید امامی به قتل برسه. این خانمی که ازش سوال میپرسه شما رو یاد کیا میندازه این روزا؟
#مهسا_امینی
علی کریمی چرا نمیفهمی؟ چرا برای نفهمیدن آنقدر تلاش میکنی؟ چرا با حماقت دقیقا داری کاری میکنی که جمهوری اسلامی میخواهد؟ چرا داری کاری میکنی که حقیقتها با خریتها خاک بشن مثل همین بچهها که دارن زنده به گورشون میکنن؟
چرا نمیفهمی یک نهاد حقوق بشری یک سازمانه، محقق داره، تیم داره و اونها مثل همه، آدمیزاد هستند، کار میکنند و حقوق میگیرند. چرا نمیفهمی برای اثبات جنایتهای جمهوری اسلامی، برای اثبات کثافتی به نام جمهوری اسلامی، برای نشان دادن کشتار و اعدام توسط جمهوری اسلامی به گزارش این نهادها استناد میشه نه استوریهای تو. چرا نمیفهمی که نباید هر چیزی که شنیدی را تکرار کنی. چرا بس نمیکنید؟ معلوم نیست چند هزار جنازه روی دستمان مانده، جای این استوریها و پستهای دوزاری تلاش کن یک خط خبر از ایران بگیری. آدمهایی را میشناسم که دو هفته است شب و روزشان را گذاشتهاند تا این جنایت را مستند کنند، از جیبشان استارلینک به ایران فرستادهاند تا گزارش مستند بگیرند و بکوباند توی صورت کشورهای غربی که هنوز با لکنت از این جنایت حرف میزنند. از ۲۴ ساعت ۲۰ ساعت کار کردهاند تا تو اینجا را با استادیوم اشتباه بگیری و به زبان همان تماشاچیان فحاش، جملات پشتکامیونی بنویسی؟ خودت را کجا میبینی؟ خسته کردید همه رو. بسه دیگه. تنها کسی که نمیخواهد جنایتهایش مستند شود، جمهوری اسلامیست.
فهمیدی؟ جمهوری اسلامی!
#انقلاب_۱۴۰۴
#IranMassacre
What did removing Saddam, Gaddafi, Assad get us? Chaos, civil war, genocide.
The rule for regime change operations in the Middle East is that they don’t flip a country from bad-to-good. They flip a country from bad-to-worse.
روزها در جیب مردم جز امید و آه نیست
چون که "لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست"
ملت یارانهای را فرق شیخ و شاه نیست
شُکر حق، لطف الهی دور از این درگاه نیست
گه زمین میلرزد و گاهی تصادف میکنیم
شله زرد و فاتحه نذر لیاخوف میکنیم
یادی کنیم از این شعر ماندگار طاها میرحسینی که ۱۰ سال پیش سرود و هنوز معتبر.
باغ وحشی اینچنین چون مجلس شورای ماست
گفته شد راس امور است و لذا اینجای ماست
جای نق هم نیست، چون ارثیهی بابای ماست
بر تبار و تخم و ایل و غار خود تف میکنیم
شله زرد و فاتحه نذر لیاخوف میکنیم
ادامه ...