@AfsinHatipoglu Bizler sessiz kaldıkça ülke kötüye gidiyor bizim sesimiz olun ama kendinizin de korunabilmesi için siyasete girin sadece bu tercih iktidar partisi olmasın☺️
@halktvcomtr@tezkanmehmet Neden Özlale gidiyor sözlerini tekrar dinleyin suçlamıyor ki böyle bir işlem var MI? diye soruyor. Bakan hakkında dosyayı hazırlayanlar iftira atıyor. Sayın Tezkan siz de yargısız infaz yapıyorsunuz
@nevsinmengu Bence yanılıyorsunuz Yavaş seçime kadar geri planda kalmak istiyor ki doğrusu bu zira adayım derse anında olamaması için akla gelmeyecek her yöntemi deneyecek zatı muhterem 🤣
Aujourd’hui, une fois de plus, quelqu’un m’a dit :
— Ton travail ? Nettoyer des culs.
Et croyez-moi… ce n’est pas la première fois que je l’entends.
Mais ce soir, je veux répondre clairement.
Oui, je suis aide-soignante.
Et oui, je nettoie des culs.
Mais je fais aussi bien, bien plus que cela.
Je lave des corps fragiles.
J’habille des mains tremblantes.
Je nourris des bouches fatiguées.
J’offre des mots doux là où il n’y a plus que le silence.
Je rends leur dignité à ceux qui ne peuvent plus la préserver eux-mêmes.
Je prends soin d’hommes et de femmes qui ont tout donné à ce monde.
Et qui, aujourd’hui, ne méritent qu’une chose : être soignés avec humanité.
Réduire ce métier à « nettoyer des derrières », ce n’est pas seulement faux.
C’est insultant.
Parce que derrière chaque geste, il y a du respect.
Derrière chaque contact, il y a de la délicatesse.
Derrière chaque garde épuisante, il y a un cœur qui a choisi de servir.
Et vous savez quoi ?
Ceux qui se moquent de ce métier sont souvent ceux qui n’ont jamais eu besoin d’aide.
Qui n’ont jamais vu un parent perdre son autonomie.
Qui n’ont jamais eu à accepter leur propre fragilité.
Mais ce jour viendra.
Et ce jour-là… ils seront reconnaissants de nous trouver.
Reconnaissants de trouver quelqu’un qui ne juge pas.
Qui tend la main.
Qui soigne avec dignité, patience et amour silencieux.
Notre métier est fait de personnes.
Il est fait de courage.
Il est fait de présence, quand tout le reste s’efface.
Ce n’est pas un travail comme les autres.
C’est un travail vital.
La prochaine fois que cela vous fera rire… réfléchissez-y.
Car un jour, peut-être, ce sera votre tour.
Et vous serez heureux qu’à vos côtés, il y ait quelqu’un comme nous.
Ben Özlem Dinç. Bu satırları size, 18 Mayıs 2025 tarihinde hayattan koparılan dünyalar güzeli kızım Işıl Öykü Dinç'in adalet çığlığı olmak için yazıyorum. Bir annenin yaşayabileceği en ağır acıyı yaşarken, tek tesellim ve hayattaki tek gayem kızımın hakkını savunmaktır.
Kızımın vefatının üzerinden 14 ay geçmesine rağmen, hukuki süreçte henüz vicdanımızı rahatlatacak bir sonuca ulaşılamamıştır.
Dosyamızda 3 günde 3 savcı değişmiş, 3 MOBESE direğindeki toplam 15 kamera kamera çalışmıyor, şoför tespit edilemiyor yalanıyla şoförü tespit edememiş, özel sektör çalışanı olmalarına rağmen dosyaya hukuksuzca memur suçları soruşturma bürosu bakmış ve 1 günde iddianame yazılmıştır. İddianamede sanık ve tanık beyanları savcılık tarafindan dinlenmemiş, herhangi bir delil bile toplanmamıştır.
Kızıma çarpan araç kiralık olduğu halde aracın kimin tarafından kiralandığını bile araştırmaya gerek duymadan baştan savma bir iddianame hazırlanmıştır. Kızımın vefat ettiği ilk gece olay yerinden kızımın çantasını ve telefonunu getiren polis memurları bize şoförün kadın olduğunu belirtmistir ama dosyamızda yargılanan bir erkektir.
Sadece frene basmamak dahi Yargıtay'ın onlarca emsal kararına göre asli kusur sayılması ve dava süreçlerinin bilinçli taksir olarak yürütülmesi kararlarına rağmen kızımın davası taksirle ölüm olarak devam etmektedir. Oysa; kızımın öldürüldüğü an kırmızı ışık ihlali, yüksek hız, frene basmamak, manevra yapmamak ve de araçtaki iki şahısın da yoğun bakım hemşiresi olmalarına rağmen 112'yi aramadıkları, kızıma müdahale etmedikleri, olay yerindeki polisleri sağlık çalışanı olduklarını belirtmemeleri sanık itirafları ve tanık beyanları ile sabittir, dosyada yer almaktadır. Tüm bunlar Yargıtay'ın yine emsal kararları ile bu davanın olası kast yani cinayet davası olduğu su götürmez bir gerçektir.
HSK tarafından oybirliği ile hakim hakkinda Kasım ayında başlatılan soruşturma da aylar geçmesine rağmen bir sonuca ulaşmamıştır. 1 günde iddianame hazırlayan Adalet mekanizması kızım lehine olabilecek soruşturmalarda maalesef tıkanıp kalmıştır.
Adalet mekanizmasının yavaş işlemesi ve sorumluların serbestçe aramızda dolaşması, bir anne olarak acımı her geçen gün daha da katlamaktadır.
Kızım geri gelmeyecek, bunu biliyorum. Ancak adalet, başka çocukların zarar görmemesi ve başka annelerin yüreğinin yanmaması için tek sığınağımızdır. Suçluların hak ettiği en ağır cezayı alması, sadece benim değil, toplumsal vicdanın da gereğidir.
Sizlerin adalete olan inancınıza ve mazlumun sesini duyacağınıza inanmak istiyorum. Kızımın dosyasının titizlikle incelenmesini, hukuki sürecin hızlandırılmasını ve adaletin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde tecelli etmesini talep ediyorum. Kızımın adaleti, sizlerin vicdanına emanettir!
#ışılöyküdinçiçinadalet
@abakingurlek@adalet_bakanlik