بیستوپنج سال پیش، چند روز پس از حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر، ایرانیان در خیابانهای تهران برای قربانیان آمریکایی شمع روشن کردند؛ در مقابل چشمان نیروهای امنیتی رژیم که همین امروز نیز مردم ایران را سرکوب میکنند.
در روزهایی که شبکههای خبری جهان، تصاویر تکاندهندهای از شادی و پایکوبی در بخشهایی از خاورمیانه پخش میکردند، مردم ایران، در همدردی و همبستگی انسانی با مردم آمریکا، چهرهای متفاوت از این منطقه به جهان نشان دادند. رژیم شعار «مرگ» سر میداد؛ مردم ما نور هدیه میکردند.
ملتهای ایران و آمریکا هرگز دشمن یکدیگر نبودهاند. ما یک دشمن مشترک داریم: افراطگرایی اسلامی که ۲٬۹۷۷ انسان بیگناه را در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به قتل رساند و ۴۷ سال است کشور من را به گروگان گرفته است. ما همچنین یک ارزش بنیادین مشترک داریم: آزادی. آزادی سنگبنای آمریکاست و همان چیزی است که ما ایرانیان امروز برای آن مبارزه میکنیم.
«پسرم آقازاده نبود. کشاورززاده بود. اغتشاشگر و اختلاسگر نبود.»
این سخنان پدر جاویدنام ابوالفضل میرآییز در مراسم چهلم اوست و حالا هشت ماه بعد از کشته شدن این جوان آزادیخواه اهل گرگان در ۱۸ دی به دست عوامل تبهکار جمهوری اسلامی، خانوادهاش دریافتهاند که او علاوه بر این صفات نیک، نیکوکار نیز بوده و یکی از حامیان کودکان مبتلا به سرطان بوده است.
جمهوری جنایتکار اسلامی دشمن زندگی و قاتل نیکوکاران است.
هممیهنان،
جمهوری اسلامی بار دیگر با افزایش قیمت بنزین، هزینه بیکفایتی، فساد و جنگافروزی خود را بر دوش مردم ایران گذاشت.
همانگونه که در پیام ۳۱ مرداد گفتم، گران کردن سوخت در شرایطی که مردم زیر فشار سنگین اقتصادی قرار دارند، اقدامی ظالمانه و خیانت به ملت ایران است.
به رژیم ضحاکی و رهبر مفقودش میگویم: فقر و فشار اقتصادی که بر مردم ایران تحمیل کردهاید، نتیجه مستقیم سیاستهای ویرانگر شماست. منابع کشور متعلق به مردم ایران است، نه برای پر کردن جیب مافیاها و نه برای تأمین مالی تروریسم و جنگافروزی. اموال غارتشده ملت را بازگردانید و حمایت از تروریستها را قطع کنید.
گمان نکنید با کشتار دهها هزار میهنپرست توانستهاید اراده ملت را درهم بشکنید. آتش خشم و اعتراض مردم خاموش نشده است. ملتی که برای آزادی، رفاه و آیندهای بهتر ایستاده است، در برابر سرکوب، فساد، بیکفایتی و تحمیل فقر سکوت نخواهد کرد.
پاینده ایران،
رضا پهلوی