Aynı otobandaydık ve birimiz birimizin yanından geçip gitti. Hafızasızlığı, gurur saymanın adil yanı! . Hangimiz süratliydik; önemi kalmadı. Hangimiz daha özveriliydik; bunun da..
Böyle başkasını değilde en çok kendini kandırırmış insan, inandığın bildiğin o bütün yalanlar seni büyütür,böyle bir çocuk olmaktan çıkartır,ezer,parçalar,çamurlaştırır..
Bu şehir, bana ait değil. Rüzgârın sesi, insanların gürültüsünden daha gerçek geliyor. Herkes bir yerlere yetişme derdinde, bense hiçbir yere ait olamamanın huzurunda ve öfkesindeyim.