Colonial powers have long used religious extremism and blasphemy propaganda, pushed through their proxy fanatics, to suppress girls’ education and women’s active role in Afghan society since the early 1500s. Over the past five decades, this suppression has been paired with deceptive “rights” organizations that shed crocodile tears while being funded by the same sources financing both these groups and the oppressive regime in Afghanistan.
This hypocrisy has robbed millions of Afghan women and girls of their most basic human rights, education and work. Afghans will never forget this betrayal. We will never again listen to lectures about human rights from those who enabled our oppression. NEVER AGAIN! We will rise, and your historic proxies will be defeated. The masks covering your NGOs and fanatic proxies have fallen; your true face is now exposed in broad daylight.
اینکه چگونه امریکا پروسه طولانی و زمانگیری را تحت عنوان صلح و مذاکرات را با طالبان آغاز کرد و بالاخره توانست در نتجیهٔ توافق نمایشی دوحه شکل حضورش را در افغانستان تغییر دهد؛
و اینکه چرا باید تمرکز سیاستمداران افغان به یک راهحل درازمدت با مالکیت و مدیریت افغانی معطوف باشد، و نباید برای راهحل کوتاه مدت بهطور عجولانه متوسل به دریافت کمکهای سیاسی و نظامی از کشورها شوند، چون این کار مانند گذشته به ناکامی منجر خواهد شد؛ …
در این موارد و سایر مسایل مربوط به صلح و راهحلهای ثبات سیاسی در افغانستان، با ناصر احمدی از بخش دری تلویزیون دویچه وله آلمان، گفتگوی و بحث داشتم. مصاحبه در این لینک ببنید!
https://t.co/Q2QMB8WTlt
“د «اکثریت» له نظره د افغانستان په اړه هر ډول ګام، که هغه نظامي وي او که غیرنظامي، چې تر څو یې مالکیت او رهبري د افغانانو د بومي ملي سیاسي سازمانونو سره نه وي او د هېوادوالو د منلو او ارادې مشروعیت ونلري، د منلو وړ ندی، موږ به یې مخالفت کوو او پر وړاندې به یې درېږو. موږ افغانستان کې بې له بهرني سپانسره سیاست کول غواړو. افغانستان باید د ختیځ او لوېدیځ، سوېل او شمال څخه په استخباراتي ملاتړ نه، بلکې د افغانانو په خپلواکې سیاسي ارادې باندې وګټل شي او موږ په همدې باور لرو. موږ له تاریخه خپله زدکړه کړې، او هغه ډلې چې له تاریخه زدکړه نکوي، د افغانانو پر وړاندې به مخ تورنې او ذلیله وي” اکثریت
I condemn the heinous crime committed by the Iranian border police, who according reports, indiscriminately killed dozens of Afghans in the Kulgon border area on October 13. The Iranian government must provide an explanation and bring the perpetrators to justice. The absence of a legitimate government in Afghanistan has emboldened security forces of other countries to torture and carry out extrajudicial killings of our innocent citizens without hesitation. This must end.
و حامد کرزی یک تنه ایستاد :
به مناسبت مرگ قبل از دفن جوبایدن رییس جمهور امریکا
جوبایدن به حیث معاون بارک اوباما رییس جمهور امریکا انتخاب ��ده بود و قبل ازانجام تحلیف به افغانستان سفر کرد. من در آن زمان رییس عمومی امنیت ملی افغانستان بودم. ضیافتی برایش درارگ ترتیب شد. تاریخ دقیق ضیافت بیادم نیست اما وی تاریخ دهم ماه جنوری ۲۰۰۹ به افغانستان رسیده بود. گمان می برم قبل از دیدار با رییس جمهور افغانستان دیدار هایی با نظامیان امریکایی داشت. در ضیافت تقریبا همه ی کابینه افغانستان حضور داشت. جوبایدن را چند تن دیگر از جمله لنیزی گراهام همراهی میکرد. رییس جمهور کرزی در رفتار و معاشرت آدم نهایت سنگین و با وقار است. وی بایدن را خوش آمدید گفت و پس تعارف اولیه توجه نشست به وضعیت افغانستان معطوف گردید. جوبایدن سخنان غیر متعارف و تند به زبان آورد. او گفت آقای کرزی حضور ما را مفت و دایمی پنداشته اید. اگر ضرورت افتد هرچه دل ما خواست می کنیم. ما متحدی به اسم پاکستان داریم که پنجا دو مرتبه از افغانستان مهمتر و بهتر است. من نمیدانم که جوبایدن این محاسبه پنجاه دومرتبه را از کجا بدست آورده بود. به هرحال ��رین نشست آقای کرزی توقع داشت که کابینه در کنارش بایستد و رییس جمهور حرف آخر را بزند. کسانی صحبت کردند. در آن زمان بخاطر وارد کردن فشار بر دولت افغانستان بهانه تراشی های زیاد صورت میگرفت. هیچ کس از اعضای کابینه حرف واضح و شجاعانه که آقای کرزی توقع داشت بزبان نیاورد. من یگانه کسی بودم که با وضاحت صحبت کردم اما نمیخواهم درین نوشته به تاریخ شخصی خودم بپیچم. اقای کرزی در حالیکه یاس و خشم در چهره اش هویدا بود آنچه کرد که باید یک وطن پرست میکرد. جوبایدن دستمال را به رسم اعتراض از سرازانوی خود دورساخته و در کنار قاب سلاد گذاشته بود که گویا دلش نمیشود نان افغانی را بخورد. آقای کرزی گلوی خود را صاف کرد و یک بار دیگر وی را خوش آمدید گفته پیام خود را چنین بیان کرد. باید یاد آور شوم که این کلمات و چیدن آنها در جمله ها حتمی به همان تسلسل نیست که اقای کرزی گفته بود و��ی در محتوا نهایت امانت داری کرده ام.
" اقای بایدن اینکه ما و کشور ما برایت اهمیت داریم یا نه داریم زیاد مهم نیست. وطن ما برای ما پنچاه دو هزار مرتبه نسبت به پاکستان برای خود ما مهم است. نه افغانستان با آمدن تو زاده شده و نا با رفتن تو وفات میکند. حرف تو ادعای همیشه گی م��ا تایید میکند که شما از مصلحت گرایی و سازش پنهان با پاکستان زیر هیچ شرایطی نمی گذرید. شما خوب میدانید که تروریست اصلی ارتش و استخبارات پاکستان است و تو به ناحق با مردم ما زور آزمایی می کنی. زورتان به پاکستان نمی کشد آمده اید زیر نام جنگ با تروریزم درینجا غوغا ایجاد کرده اید. تروریست اسمش شورای کویته است. ارتش تو یک بمب هم بالای کویته تا حال پرتات نکرده است. ملاعمر و دار و دسته اش در خانه های ترتیب داده شده توسط آی اس آی چای سبز می نوشند و تو دنبال شان در قندهار سرگردان استی. تروریست در میرام شاه به صورت واضح مدرسه و قرارگاه دارد و در روالپندی و پشاور تجارت و بزنس دار��د. آیا فکر میکنید که اینقدر ساختار طویل و عریض طالب در پاکستان دور از چشم ارتش پاکستان است. آیا فکر میکنید که ما بپذیریم که شما این همه ثبوت را دراختیار ندارید. حرف تو برایم یک موضوع را وضاحت داد اینکه اشتراک منافع ما کم است و یا شاید هیچ نیست. ما مدیون کمک تان استیم اما این منت داری به معنای گذشتن از غرور و تاریخ ما نیست. این نوع رفتار را بهتر است شما با تصادفی های تاریخ انجام بدهید. این ملت یک تاریخ دارد. آنرا بخوانید. فقر امروز ما نیز بخاطر استفاده بد و شعار دروغین است که در سالهای هشتاد صورت گرفت. این فساد که شما از آن یاد آوری میکنید در اصل بر میگردد به نوع حضور خودتان. تو از پولی حساب طلب کن که به حکومت من داده ای. نه از پولی که سربخود به شبکه خودت توزیع میکنی و بعد در حساب ما قیدش می کنی. فساد در شیوه مصرف و شیوه کار خودتان است. اینکه زیر نام فساد میخواهید من با مردم خود درگیر شوم و فاسد کلان بی پروا و بی خار فراقانونی و غیرقابل محاکمه گشت و گذار کند منطقی نیست. در وطن ما استی. در خانه ما استی. خوب شد که سلاد نخوردید که ترکاری افغانستان مقبول و رنگارنگ است اما آدم دل درد میکند".
وقتی مجلس خلاص شد اقای کرزی رخ به طرف وزرای کابینه کرد و با طعنه برایشان گفت مردی و نامردی در یک ثانیه تثبیت میگردد. بروید بخیر خانه هایتان. خوش باشید. ارام باشید و فردا به سفارت امریکا بروید و بگویید که ما با کرزی همنظر نیستیم.
نوت : من یکی از انتقاد کننده های شماری از سیاست های اقای کرزی بوده ام و آن بخش از دیدگاه هایم نیز درج تاریخ است. هیچ نوع تماس با وی نیز ندارم. آخرین تماس ما شاید چهارسال قبل بود.