من حس میکنم یه عده ــ خواسته یا ناخواسته ــ بر اساس نظر دیگران راجع به فیلمها یا کتابها، قبل از تماشا یا مطالعه، "تصمیم میگیرن" که اونها رو دوست داشته باشن یا نه.
ولی از بین همهی بازیهای بچگیمون من فکرِ بکر رو بیشتر دوست داشتم. چقدر تعلیق. چقدر هیجان. چقدر همهی چیزهای خوب. آفرین بهش. هنوز هم ممکنه روبهروی بابام روی شکم دراز بکشم، دستهامو بذارم زیر چونهم و پاهامو تکون بدم و از این که رنگ و جا رو باهم درست حدس زدم ذوق کنم.