Kendine odaklanmış olmak beraberinde sükunet getiriyor. Hiçbir şeyin onu yıkamayacağı bilinciyle yaşayan insan güçlüdür. Herhangi bir sorun artık sorun değil, hayatın akışıdır.
Arabamı Dogs'a, atlarımı onlara iş yaptırmayacak birine, kurşunlarımı üzerine yazacak bir ismi olmayan ve silahlarımı onları kullanmaya hiç ihtiyacı olmayan birine verin. Bırakın küllerim savrulsun. Ben özgürüm...
Biz, sakin adımlarla dünyadan geçenleriz. Fakat savaş isteyenin kendisine gömülecek meydan aramasını ekseriyetle hatırlatır, bu yolda başarılar dilemesini de biliriz.
Bu yolda başarılar, sayın ruhu çürükler
İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum: İki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor.
Beni kim hatırlar?
Jean-Paul Sartre | Bulantı
Hepimiz hayatlarımızda Wilson gibi çaresiz, Penguen gibi kararlı ve Punch gibi yalnız hissediyoruz, fakat bunu asla ifade edemiyoruz. İçimizde büyüyüp duruyor. Sonunda böyle hikâyeler gördüğümüzde kendimizden parçalar buluyor, etkileşim kuruyoruz. Velhasıl her biri bizdendir...