bu arada ben murathana ve dediklerine güveniyorum evet cok üzülecegimiz kahrolacagimiz bölümlere giris yaptık ama sonu icin icimde hala iyi yönde bir umut var...
Sessizce Cihangir'e eğildi Berk. "Karakurt Komutan oğlum o. Bordo berelerin en iyilerinden. Çok sinirli. Konuşurken yanlış bir şey derim diye çok korkuyorum. Sesinde kırk tane leş var. Elim ayağım birbirine giriyor. Sen git."
#demirzambak
Bu arada onu nasıl yeniden bulduğumu bilmek ister misin Aslıhan?
Bir mesaj daha düştü. Açmadım ama ekrandan okudum. Ve gelen o son mesaj her şeyi yerle bir etmeye yetti.
Yeryüzüne bıraktığı tek izi takip ettim.
Seni.
#demirzambak
"Bu ne?"
"Kocanı öldüreceğin silah. Onun yeni ailesi sensin. Ve ben onun pek aile kurmasından yana değilim. Elinde ölüm damgasıyla gezen biri bunu yapamaz. O yüzden seninle bir anlaşma yapacağız. Onu ya ben öldüreceğim ya da sen Aslıhan."
#demirzambak
"Eyvallah, Tönge," dedi Güntekin. "Senin geleceğini düşünmemiştim."
Dudak büzdü Timur. "Hep sen mi bizim arkamızı toplayacaksın Agâh? Sıra bizdeydi."
#demirzambak
Ortam aniden karıştı. Kendi aralarında Ramazan sohbetlerini aratmayacak bir tartışma yapıyorlardı. Murathan tüm bu sesler karşısında yüzünü ekşitmişti. "Çok tanıdık..." homurtusu ağzının içindeydi. Kendi timi de en az burası kadar hareketliydi. İması bu yöndeydi.
#demirzambak
Murathan, "Pişt, sarışın," dedi Berk'e. "Yelkıran mıydın sen?"
"Ben mi komutanım?"
"Saçın sarı olduğuna göre."
"Güneş vurunca Cihangir de sararıyor komutanım."
Kaşı gözü ve saçı simsiyah olan Cihangir bu iddiaya karşılık göz kırpıştırabildi. "Lan ben ne alaka?"
#demirzambak
Korkunçtu. Ayağımın altına toprağın yeniden geldiğini hissettim. Soluk renkler aydınlandı. Buzlar eridi ve tüm hisler geri geldi. Zihnimdeki sesler sustu, gerçeklik algım sihirli bir değnek değmiş gibi yerli yerine oturdu ve zaman yeniden akmaya başladı.
#demirzambak
Göğsümdeki huzursuzlukla dışarı çıktım. Arabama binemedim. Korktum. Kardeşlerim korktukları her an bana sarılırlardı. Benim korktuğumda sarılacağım tek kişi annem olurdu. Şu an kimsem yoktu. Yalnız hissettim ve petrol ofisinin önündeki kaldırıma çöktüm.
#demirzambak
Çünkü o an arabada tek değildim.
Dönüp arkamı bakamadım. Arka koltuğumda oturan bir gölge vardı sanki. Önümdeki aynaya bakıp arka koltuğu görmeyi denedim. Arabanın içinde gece gibi karanlıktı ama tüm karanlığın içinde orada ayrı bir karanlık vardı.
#demirzambak
"Agâh?" dedi Timur.
Gülmeye çalıştı Güntekin. "Tönge, senin burada ne işin var?"
"Agâh darda dediler. Geldik."
"Niyetin bana borçlarını ödemek mi?"
"Niyetim abiliğinin karşılığı vermek."
#demirzambak
"Allah'ım. Her seferinde elimden tuttun, biliyorum. Yaşattın. Buna ceza demedim. Onca şeye rağmen şükür dedim. Ama hep bir kayıp verdim. Pek çok kayıp verdim. Bu defa kaybetmek istemiyorum. O da kaybetsin istemiyorum. Beni ona bağışla. Beni Aslı'ya bağışla, olur mu?"
#demirzambak
"Aslı? Hoş geldin. Seni bana anlattı. Karım var dedi. Babamın seni nasıl sevdiğini şimdi anladım, dedi. Onu çok sev olur mu? Onu koru, olur mu? Herkesten sakla. Çok yalnız kaldı. Nazlıdır benim minik oğlum. Çok üzüldü, çok hırpalandı. Onu sev, tamam mı?"
#demirzambak
Bazen aylarca denk düşmezlerdi. Bazen sürekli yan yana kalırlardı. İstikrarlı bir arkadaşlıkları olduğu söylenemezdi ama Engin ne zaman kafasını çevirse Güntekin orada olurdu. Hiç söylememişti ama sadece Engin varsa içerdi. Ona güvendiğini bu anlarda anlardı Engin.
#demirzambak
"Onun için geldim. Arama timleri bölgeye intikal etmiş. Ben de şimdi başka bir timle bölgeye geçeceğim. Timur da benimle. Merak etme, Güntekin'i bulmadan dönmeyeceğiz." Dudakları başımın üzerinde kalırken babam gibi mırıldandı. "Karakurt sözü. Onu bulacağım."
#demirzambak
Üşüdüm. "Enkazın olduğu bölgede yoğun kar yağışı var," demişti Sare. Güntekin de şu an üşüyor olmalıydı. "Hasta olacak..." diye mırıldandım sessizce. Kar soğuğu kırıyordu ama yine de üşüdüm. Oysa içim yanıyordu. Güntekin de üşüyorsa sıcak bir odada durmak zulümdü.
#demirzambak