Bazen hayatımın sorumluluğunu almak zorunda olmaktan nefret ediyorum. Sürüklenmek istiyorum kendi kendime. Birileri benim için karar versin ben de çaresiz mağdur rolünde onu yaşamak zorunda kalayim ve sorumluluktan kaçayim istiyorum. Bu kurban rolü içinde yaşamak çok kolay çünkü.
Disiplin kasım gelişiyor yavaş yavaş. Hormonlarımla bilincimi ayırmayı öğrendim. Sanki iki farklı şey yaşıyor içimde. Bana hangisinin iyi geleceğini biliyorsam diğerini dinlemiyorum. Sen sadece düşüncelerin olmadığın gibi hormonların da değilsin.
Kendinle ilgili çözüm arayıp bulamadığım noktalar vardı. Bu soru, konu ne olursa olsun ben neden böyleyimdi. Sonra bunu olduğu gibi kabul ettim. Ben böyleyim bunun için ne yapabilirim ?Düşünce tarzım eyleme dönüştü ve çözümler gelmeye başladı. Doğru soruyu sormazsan bataklıktasın
İnsan kendini en iyi anlayan kişidir doğru. Bazen kendini gözlemlemek zor olabiliyor. Dikkat dağıtıcı unsurlar da hayli fazla. Gözlemciyi gözlemlemek fark yaratır.
•Şu an = tek yaşanabilen şey
•Dün = hatırlanan şimdi
•Yarın = hayal edilen şimdi
Hepsi şimdi’nin farklı maskeleri.
Hiç uyumasaydık ve gece gündüz olmasaydı hep şimdide mi olurduk ? Takvimler saatler olmasaydı ?
Bir limon düşün. Bu limonu telefonda görsen de ağzın sulanıyor,zihninde canlandırsan da ağzın sulanıyor,limonu yesen de ağzın sulanıyor.
Peki bu ne anlama gelir ?
Limonun tadını bilmiyor olsan yine aynı refleksi gösterebilir miydin ?