Anne duyuyor musun bilmiyorum ama bugün iş yerinde beni yetiştirdiğin için sana teşekkür ettiler hayatta olsaydın muhtemelen rehberindeki herkesi arayıp bunu anlatırdın
“yas tutmak, sadece bir kaybın kabul edilmesi olduğu için değil, kaybettiğimiz şeyin zaten hiçbir zaman sahibi olmadığımız bilgisiyle bizi yüz yüze bıraktığı için de acı verici.”
ben o asiri utanc gecene kadar soylemedim sustum da. eve trambolin aldim. yemin ederim gerekiyordu. benim ara ara ziplamam sart. hep ayni yone hareket iyi gelmiyor. dusunceler birbirine yapisiyor