Biz öğretmeniz. Çocuklarımızı sınavlara değil, hayata hazırlıyoruz. Ve hiçbir çocuğun hayata hazırlanırken hayatını kaybetme ihtimalini normalleştirmeyeceğiz.
Hakkım olanın verilmeyeceğini geç fark ettim. Uzatmadım, ısrar etmedim; Allah’a havale ettim. Bir gün bazı şeyler size de tanıdık gelirse gerisini Allah ile aranızda konuşursunuz.
İnsanlar ikiye ayrılır: Zor zamanınızda yanınızda olup elinizden tutanlar ve sizi görmezden gelip sonra hiçbir şey olmamış gibi hayatınızdaki yerini koruyabileceğini düşünenler. Bazıları yokluğunun fark edilmediğini, varlığının ise hâlâ önemsendiğini sanıyor.
House of the Dragon’ın bölüm araları yetmeyince rotayı yeniden Game of Thrones’a çevirdim. 1. sezondan 8. sezona kadar…İnsan en çok da sonunu bile bile neler yapmıyor ki?
Ne haklı çıkma derdim kaldı ne de bir şey ispat etme isteğim. Hayatın en sessiz ama en güçlü cümlesini öğrendim:
“Olabilir.��
Artık yaşanan hiçbir şey bende iz bırakacak kadar güçlü değil.
Kamuoyunun bilgisine saygıyla sunulur.
Bazı sessizliklerin sebebi meşgul olmak değil, geç kalınmış olmaktır. İyileştikten sonra edilen hiçbir telefon, zamanında gösterilmeyen ilgiyi telafi edemez.
Kamuoyuna saygıyla duyurulur.
Sözde bu ay maarifin kalbinde çocuk ayıydı. 23 Nisan’ı protokol şovuna çevirenler, şimdi çıkıp çocuklara şunu anlatsın: Okullarda silahlı saldırılar olurken bu bayramın anlamı ne?