Dönüp gelse bile affedemeyeceğin
Birinin dönmesini bekliyorsun
Kalbin, aklınla kavgalı
Bir yanın beklerken
Bir yanın gömeye çalışıyor onu. “Beddua etmiyorum ama telafisi olmayan bir kırgınlık bıraktın içimde. Acın beni uyutmadı, ahım da seni uyutmasın..”
Biz seninle düzeltilmeyecek hiçbir şey yaşamadık, sadece sen düzeltmek istemedin. Ben seninle her şeye varken sen yoktun, bizim hikayemizin sonunu senin çabalamaman getirdi.
Sana kurban olurum diyenin kurbanıyım ben. Kim güzel güldüğümü söylediyse en çok o ağlattı kıyamam diyen herkes ağır yaraladı yani süslü sözlere kanma çünkü rüzgar kökünden sökeceği ağacı önce tatlı tatlı eser. Yani kısacası ahınız yerde kalmaz.
Nasıl bir his biliyor musun?
oda çok geniş ama sığamıyorsun
kapı orda ama çıkamıyorsun
pencere açık ama nefes alamıyorsun bir nefeslik kokuna son nefesimi verecek kadar aşıktım sana
Her şeyi kabullendim ama hiç birini hak etmedim özür dilemesini beklerken üste çıkma çabası hakaret ederek konuşmasını asla unutmayacağım ahım var elbet çıkar er yada geç
Biraz yaşayacaktık Biraz da gülecektik sonra ölüp gideceğiz zaten neden bu kadar ağır yaralar açıldı ki ruhumuzda ? neden bu kadar kırgınlık birikti kalbimizde ? anlamadım anlayamadım